Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

A nosa gastronomía traspasa fronteiras

As receitas típicas do noso país cultivan prestixio no estranxeiro, onde moitos cociñeiros nóveles e expertos atoparon comensais entusiastas
Por Cayetana Ariznavarreta, FACYRE 5 de Novembro de 2015
Img gastronomia fronteras hd
Imagen: photography33

A cociña española é unha das mellores do mundo e os seus embaixadores son verdadeiros xenios da gastronomía. Proba diso é o seu recoñecemento dentro das nosas fronteiras e, desde hai uns anos, a súa difusión internacional. A formación en hostalaría, a tradición culinaria, os investimentos en experimentación e innovación e, sobre todo, o know how que nos caracteriza son factores que impulsan a novos talentos e a prestixiosos chefs a probar sorte noutros países… e a alcanzar o éxito. Neste artigo esbózanse o tres perfiles gastronómicos que triunfan máis aló das nosas fronteiras.

O mundo non só quere probar as receitas de certos cociñeiros, senón que cada vez son máis os afeccionados á cociña española en xeral. Así, as cadeas de comida alcanzable, tan arraigadas xa no noso país, fan caixa en países como Estados Unidos, polo que se merecen unha especial mención no artigo de hoxe. Doutra banda, habemos de destacar a calidade dos produtos españois. A situación xeográfica de España e a tradición gastronómica fai que en Europa, sobre todo, demándense produtos da nosa horta e que a dieta mediterránea sexa tan apreciada.

1. Novos talentos en busca de fogóns

En parte pola situación económica que atravesa Europa en xeral, cada vez máis novas víronse obrigados trasladarse a outros países para mellorar a súa calidade de vida. No caso dos cociñeiros, isto supón unha vantaxe, porque no estranxeiro requírese da súa man entre os fogóns. Hainos tamén máis atrevidos que se decantan por abrir o seu propio restaurante, normalmente, ofrecendo unha carta very tipical spanish, que triunfa entre a poboación local e outros españois radicados fóra de España. No caso destes últimos, cando se vive noutro país, chégase a botar moito de menos a comida da terra, así que estes locais sempre son un bo lugar para reencontrarse cos sabores de casa.

2. Éxito gastronómico con nomes e apelidos

Unha vez fóra do noso pais a aventura comeza e hai cociñeiros que son un claro exemplo do solicitados que están os chefs españois. É o caso de José Andrés, considerado o divulgador por excelencia da cociña española en Estados Unidos. Despois de triunfar en Beverly Hills, Miami e As Veigas, en 2016 aterrará en Nova York, a praza do país máis complicada para triunfar. Creou un imperio formado por máis de doce establecementos co seu selo persoal. En Nova York situarase na Gran Mazá. Ademais, o deseño do local levará a firma do famoso deseñador Philippe Starck.

A súa cociña tamén traspasa fronteiras, porque nos seus restaurantes ofrece gastronomía de todas partes do mundo. Desde México ata China, pasando por Estados Unidos, España, Grecia e Turquía, dando sempre a cada prato un toque de innovación, deseño e creatividade. Comer nalgún dos seus establecementos implica comer moi ben mentres se goza dunha contorna insuperable, como é o caso do seu restaurante A miña Casa, situado na cadea hoteleira Ritz a pé de praia, aínda que supón atoparse ao final cunha conta “bastante xenerosa”. Por exemplo, as croquetas, ás que tan adoitados estamos en España, custan 12 dólares.

3. Cadeas low cost, pero de calidade

Doutra banda, para os petos máis axustados hai distribuídos ao redor do mundo bares e restaurantes economicamente máis alcanzables que, tras crear unha rede en España de establecementos de éxito, proban sorte noutros países. É o caso do Grupo Restalia, que posúe varias franquías de distintas marcas -todas elas, moi coñecidas e referentes dentro da súa categoría-. Con fórmulas como “montados a un euro”, “cubos de cervexa con acento andaluz” ou hamburguesas de calidade nunha contorna neoiorquina moi trendy son o punto forte do grupo. Estes locais son moi rechamantes nos países onde xa se instalaron (Estados Unidos, Colombia, Bélxica, Italia, Xapón, China, Suecia, Xeorxia ou Polonia) e, tamén, conquistan a quen viaxan fóra de España e estrañan unhas tapas ou uns petiscos.

Ao analizar a súa traxectoria, as perspectivas de expansión e os seus beneficios anuais, dámosnos/dámonos conta do potencial da gastronomía española e da necesidade de que siga habendo cociñeiros e empresarios dispostos a difundir a nosa cociña. Ademais, a súa aceptación noutros países é un factor cada vez máis en auxe do que hai que seguir sacando partido, sobre todo, porque o éxito internacional impulsa o crecemento nacional.