Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

A pasta fresca en ensalada

A vantaxe da pasta fresca é que se coce na metade de tempo que a seca e sorprende pola súa suave textura

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 09 de Maio de 2011

Una das elaboracións máis universais na gastronomía é a pasta, seca ou fresca. Este alimento simple nos seus ingredientes e sinxelo de elaborar aparece nos receitarios de todo o mundo: de Asia a América, desde a cociña chinesa ata a cociña con orixes italianas. Nesta última, a pasta é un ingrediente elemental. A arte de elaborar pasta é un pracer. Se gusta cociñar e disponse de tempo, resulta curioso probar e elaborar pasta fresca polo menos unha vez. É unha boa maneira de crear un ambiente agradable e divertido na cociña, xa sexa con amigos ou coa familia. No entanto, para quen non dispón de tempo para elaborar a pasta en casa, o mercado ofrece todas as variedades de pasta fresca imaxinables. Unha das vantaxes deste tipo de pasta é que se coce na metade de tempo que a seca e sorprende pola súa suave textura. Eroski Consumer elaborou máis de 160 receitas de pasta, que se poden adaptar segundo guste cociñalas con este alimento fresco ou seco.

Mesturas moi apetitosas en ensalada

Un dos pratos máis recomendables para gozar das distintas variedades de pasta –tagliatelles, espaguetis, bucatinis, fusillis, farfulle- son as ensaladas. A vantaxe de cociñar a pasta fresca é que se coce na metade de tempo e sorprende por unha textura suave. O resultado do prato é mellor se a pasta cocíñase “ao dente”, é dicir, no seu punto xusto de cocción.

Unha vez que a pasta fresca está cocida, pódese servir de base dunha ensalada. O seguinte paso é elixir os ingredientes cos que se acompañará, algo que resulta fácil porque a pasta fresca, debido ao seu sabor neutro, pódese combinar con case calquera alimento.

A pasta fresca, polo seu sabor neutro, pódese combinar no prato con case calquera alimento

Con verduras frescas, como leitugas variadas, tomatitos, pepino e cebolleta, que conforman unha ensalada de pasta colorida; ou con verduras cociñadas, como xudías verdes, alcachofas, calabacines ou berenjenas. Xa sexa cun salteado ou cun pequeno pisto de verduras e unha guarnición proteica, como marisco, peixe ou carnes suaves de pechuga de pavo e pito.

Como aderezo, pódese aderezar con calquera vinagreta refrescante elaborada con aceite de oliva virxe extra e vinagre balsámico ou de mazá, e mesmo, suxírese substituír o vinagre por zume dalgunha froita cítrica. Non se debe descartar a utilización dalgunha herba aromática para dar un toque especial á ensalada.

Ricas propostas para cociñar pasta fresca

O habitual ao servir un prato de pasta é acompañala de salsas tomatadas, boloñesa, de queixo, con nata ou carbonara. Tamén hai receitas máis dixestivas e lixeiras, como o salteado de pasta con verduras, e con salsas suaves, como as aromatizadas con toques cítricos, a salsa de allo ligado cun pouco de zume de pomelo ou acompañada de gambas.

A pasta aderezada só con aceite de oliva e herbas aromáticas frescas é unha guarnición sinxela e saborosa para carnes e peixes á prancha

Pero a pasta pódese elaborar de múltiples maneiras, xa sexa como elemento de guarnición ou como elemento principal dunha receita. A pasta lixeiramente aderezada con aceite de oliva e unhas herbas frescas troceadas como albahaca, tomiño ou un pouco de cebollino recentemente troceado é unha guarnición sinxela e saborosa para carnes e peixes cociñados á prancha ou asados. A combinación conforma un prato único moi completo, que achega proteínas e hidratos de carbono.

O SEGREDO: A PASTA

Para cociñar a pasta “ao dente”, o máis adecuado é cocela en auga fervendo (un litro de auga por cada 100 g de alimento). Á auga de cocción engádese un chorro de aceite de oliva e, cando rompa a ferver, un pouco de sal. Cando alcanza o punto de ebulición, engádese a pasta e remóvese de cando en vez para que non se apelmace.

A pasta está “ao dente” cando está cocida no exterior, pero no interior queda un pequeno fío de pasta crúa. Nese momento, retírase do lume e se escurre, pásase o escurridor por auga fría da billa, vólvese a escurrir e se unta cun pouco de aceite de oliva para que non se apelmace.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións