Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A pataca, “o alimento do futuro”

Científicos buscan estratexias para incrementar a produtividade e sustentabilidade dos sistemas de produción deste tubérculo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 27deMarzode2008

A pataca, que se cultiva en máis de 100 países, xa forma parte importante do sistema alimentario mundial. Este tubérculo produce máis comida en menos terras que o millo, o trigo ou o arroz. O ano pasado a produción mundial alcanzou a cifra sen precedentes de 320 millóns de toneladas. Por iso, algúns científicos considérano “o alimento do futuro”.

Estes días celébrase na cidade peruana de Cuzco unha conferencia internacional -dentro das actividades organizadas con motivo do Ano Internacional da Pataca– baixo a lema “A Ciencia da Papa para os Pobres: Desafíos para o Novo Milenio”. Os expertos que participan neste encontro tratan de definir estratexias para incrementar a produtividade e sustentabilidade dos sistemas de produción dun alimento que, precisamente, xurdiu no altiplano peruano hai máis de 8.000 anos.

O consumo de patacas esténdese vigorosamente no mundo en desenvolvemento, que hoxe produce máis da metade da colleita mundial, e onde a facilidade do seu cultivo e o gran contido de enerxía que achega ao organismo convertérono nun valioso produto comercial para millóns de agricultores.

No mesmo Perú, os altos prezos dos alimentos estimularon ao Goberno a reducir as custosas importacións de trigo e alentar á poboación a consumir pan con fariña de papa. En China, primeiro produtor mundial de patacas (72 millóns de toneladas en 2007), expertos agrónomos propuxeron que este produto se converta no principal cultivo alimentario de gran parte das terras agrícolas do país.

Con todo, o Centro Internacional da Papa (CIP) e a Organización das Nacións Unidas para a Agricultura e a Alimentación (FAO) advirten de que estender os beneficios da produción de patacas depende de que se mellore a calidade do material de sementeira, contar con sistemas agrícolas que fagan un uso máis sustentable dos recursos naturais, e dispor de variedades que reduzan a necesidade de auga, teñan maior resistencia ás pragas e enfermidades, e capacidade de adaptación ante o cambio climático.

Revolución sustentable

Durante o catro días da conferencia, máis de 90 das principais autoridades mundiais da papa e da investigación para o desenvolvemento tratarán os desafíos que afrontan tres economías en particular en materia de fomento do citado tubérculo no mundo en desenvolvemento.

A primeira é a dos países agrícolas, principalmente de África, onde a poboación pobre concéntrase nas zonas rurais e produce papa para consumo doméstico e o mercado local. Para estes países é clave contar con resultados de investigación e tecnoloxía, en apoio a unha “revolución sustentable da produtividade”, así como establecer nexos entre os produtores e os mercados interno e rexional.

Así mesmo, os expertos cren que son necesarias estratexias diferentes para as “economías en transformación” de África, Asia e Oriente Medio, onde os sistemas de produción de papa máis comúns son granxas comerciais moi pequenas de produción intensiva. Para estes países o reto consiste na xestión sustentable dos sistemas intensivos, aumentar a produtividade, e reducir ao mínimo os riscos para a saúde e o medio ambiente.

Nas economías urbanizadas características de América Latina, Asia central e Europa oriental, o desafío estriba en asegurar a sustentabilidade social e ambiental dos sistemas baseados na papa, e establecer alianzas entre os pequenos produtores e os novos mercados de alimentos.

Doutra banda, os participantes na conferencia visitarán unha plantación de 12.000 hectáreas situada preto de Cuzco, onde investigadores-agricultores restableceron a produción de máis de 600 clases andinas tradicionais de papa e achegaron os elementos xenéticos básicos para a futura obtención doutras variedades.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións