Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

A Rioxa, máis que unha terra de viñedos

O verdadeiro segredo da gastronomía rioxana é a sinxeleza dos seus pratos e as excelentes materias primas de que dispón esta rexión, entre as que destacan verduras e hortalizas, legumes, carnes, froitas e como non, o bo viño

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 15deMarzode2006

A cociña rioxana é no seu maior parte castelá, aínda que tamén comparte aspectos culinarios con Navarra e Aragón. As hortalizas frescas e os viños son dous elementos comúns neste tres rexións que comparten as augas do río Ebro. Con todo, cada rexión desenvolve unhas características que lles diferencia do resto. Neste caso, a arte culinaria da Rioxa acompáñase co excelente viño das súas adegas.

A horta rioxana
A Rioxa caracterízase polos seus excelentes campos e hortas de onde se obteñen, entre outros alimentos, allos, cebolas e pementos, todos eles ingredientes característicos dos pratos.Mención especial merecen os espárragos, as alcachofas, as acelgas e as borrajas. Estas verduras cociñadas en si mesmas dan lugar a extraordinarios manxares, pero guisadas en conxunto forman a minestra rioxana, un verdadeiro luxo gastronómico.


O caparrón é unha variedade de feixón vermello de semente máis curta e redondeada do habitual

Os legumes cultivados nestas terras mesturadas coas carnes da rexión, dan corpo a uns cocidos excelentes, ideais para o frío invernal como as pochas ou os caparrones. O caparrón é unha variedade de feixón vermello de semente máis curta e redondeada do habitual. Enténdese por caparrones ao cocido elaborado con este feixón, un dos pratos representativos da gastronomía rioxana, no que nunca falta como ingrediente o chourizo autóctono. Outro dos primeiros pratos que se pode degustar na Rioxa son as famosas patacas á rioxana, elaboradas con pataca, chourizo, pemento vermello e loureiro, e condimentadas cun toque de pemento.

Carne e peixes de segundo prato
O cordeiro na Rioxa é considerado como un manxar, tanto guisado nas calderetas de cordeiro, como asado. Tamén é moi común no consumo de sangrecilla ou outras partes deste animal. O porco e os seus derivados gozan de gran aceptación. Os chourizos caseiros e a morcilla son dous exemplos da sapiencia de fogóns.


Entre as receitas de peixes, destacan as feitas con bonito, bacallau, lmerluza, ollomol, chicharro e demais especies do Cantábrico. Presentes nas cartas dos restaurantes, pois aínda que se trate dunha terra sen mar, a proximidade da costa e sobre todo a estreita relación que mantivo durante décadas con cántabros, sobre todo vascos, deixouse notar. O bacallau á rioxana, guisado con tomate e pementos vermellos, ou o ollomol en salsa son dous exemplos.


Algún día hai que degustar os fardelejos, un doce rural, calórico e delicioso
Froita e fardelejos de sobremesa
Na Rioxa destacan as sobremesas elaboradas a base de froitas frescas como pexegos, mazás, higos ou peras que ofrecen na tempada a mellor forma de terminar unha comida e ademais constitúen unha sobremesa saudable. Se se visita algunha localidade rioxana, o viaxeiro goloso gozará cos fardelejos, un doce típico da zona de Arnedo que consiste nunha especie de empanadilla frita rechea dun biscoito de améndoas e espolvoreada con azucre glass.


Para beber, o viño e o zurracapote
Unha boa época para visitar A Rioxa é na tempada da vendima, que comeza a principios de outubro e prolóngase entre 30 e 40 días. Coñecer de preto a vendima resulta unha experiencia enriquecedora. Son miles as hectáreas dedicadas ao cultivo do viñedo. Moitas delas agora deseñadas para que o froito sexa colleitado con máquinas, pero aínda se atopan campos onde os braceros cortan os acios, deposítanos en cestos de vimbia ou en comportas “” de madeira que os tractores transportan ata a adega.


A cultura do viño está arraigada na terra. En cada pobo da Rioxa Alta e da Rioxa Baixa, dunha ou outra forma, atópanse pequenas adegas que acollen o caldo que non se levou á cooperativa ou se vendeu a grandes marcas. Alí dorme en barricas ata que colle corpo e serve para acompañar as merendas estivais: ceas opulentas a base de costelas ao sarmiento e pementos.


Unha bebida popular típica destas lareiras é o zurracapote, que se elabora con viño tinto, mesturado con outras bebidas alcohólicas, zumes e refrescos de froitas, azucre e canela. Hai quen o cocen antes de bebelo, o que reduce o seu grao alcohólico. É suave e doce, e aínda que son moitos os seus detractores, é a auga ‘’ con que se regan as gargantas nas festas patronais.

Etiquetas:

la Rioja-gl

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións