Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

A sacarina

Un edulcorante duascentas veces máis doce que o azucre presente nas bebidas lixeiro e nos dentífricos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 11 de Febreiro de 2007
img_sacap


Saca


A sacarina é o edulcorante artificial máis utilizado xa que é de 200 a 300 veces máis doce que a sacarosa (azucre común), e emprégase como aditivo alimentario (E-954) que se engade a un amplo rango de alimentos, bebidas refrescantes e produtos baixos en calorías para outorgarlles un sabor doce. Tamén ten importantes aplicacións noutros campos como produtos de aseo persoal, elaboración de dentríficos, etc.

A súa historia

Foi o primeiro edulcorante acalórico que se descubriu e supuxo unha gran noticia para as persoas con diabetes

A sacarina foi o primeiro edulcorante acalórico (sen calorías) que se descubriu e produciu unha gran expectación a persoas diabéticas
e obesas.

De forma casual, o mozo químico alemán Constantin Fahlberg que
estudaba na Universidade Johns Hopkins (EE.UU.) descubriu en 1879 que un derivado do alcatrán, ao que chamou sacarina (Ou-sulfamida benzoica), presentaba un sabor extremadamente doce.

A sacarina incluíuse na primeira lista que se publicou en EE.UU.
de aditivos GRAS (xeralmente recoñecidos como seguros) en 1959. Con todo, nos anos 70, varios grupos de investigadores argumentaron, tras varios estudos, que doses altas deste edulcorante consumidas diariamente eran capaces de inducir a aparición de cancro de vejiga en ratas (doses equivalentes
ás que conteñen 250 latas de refresco). Así, en 1972 a sacarina foi eliminada da lista de aditivos GRAS en EE.UU, e en 1981, devandito edulcorante entrou a formar parte das 169 sustancias cancerígenas establecidas polas autoridades estadounidenses (entre elas atópase o cloroformo e o benzeno), aínda que non foi prohibida.


A determinación deste país respecto da utilización desta sustancia limitouse entón a que os produtos que levasen sacarina na súa composición sometésense a unhas estritas normas de etiquetaxe: “Este produto contén sacarina, da que se determinou que produce cancro en animais de laboratorio”;
“O uso deste produto pode ser perigoso para a súa saúde”.


No entanto, e dada a nova determinación adoptada polo NIH (National Institute of Health) de EE.UU., as autoridades estadounidenses decidiron en 1999 eliminar a sacarina da nova lista de sustancias cancerígenas.

Na Unión Europea, tras numerosos ensaios clínicos e experimentais segue estando autorizado o seu consumo.

Recomendacións na súa inxesta: non abusar


Recoméndase non superar os dous litros de refresco que inclúa sacarina ao día

A Inxesta Diaria Admisible (IDA) é de 2,5 mg por quilo (Kg) de peso ao día, o cal se traduce en 175 mg para unha persoa adulta de 70 Kg. Esta é a cantidade de sacarina que se engade a dous litros de refresco carbónico edulcorado. Por tanto, cos datos que se dispoñen ata agora, non hai ningunha consecuencia en consumila toda a vida a doses saudables (menos de 20 pastillas diarias).

Outro inconveniente que presenta para moitas persoas é que ao tomala deixa un resaibo algo amargo.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións