Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Abril: o chicharro

Un peixe azul, é dicir, un peixe graso que pode atoparse no mercado con diferentes presentacións: fresco, conxelado, afumado, en conserva

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 02deNovembrode2005

O xurelo, tamén coñecido como chicharro ou xurelo negro, pertence á familia dos Carangidos, orde Peciformes. Dependendo do seu tamaño, en moitas rexións denomínase chicharrón ou chicharrilla. Este peixe presenta diferentes especies coñecidas, sen embrago o xurelo común é considerado o de maior calidade.


O xurelo ou chicharro é un peixe azul, é dicir, un peixe graso. En concreto, 100 g de porción comestible deste peixe achegan case 7 g de graxa. É importante sinalar que a graxa presente nos peixes azuis é rica en ácidos grasos omega-3, que contribúen a diminuír os niveis de colesterol e de triglicéridos en sangue -redúcese o risco de arteriosclerosis-, e a facer o sangue máis fluída, o que diminúe o risco de formación de coágulos ou trombos. Recoméndase a presenza na dieta de xurelo e outros peixes azuis, xa que pola calidade da súa graxa, contribúen a reducir o risco de enfermidades do corazón e os vasos sanguíneos. Ademais o xurelo, como o resto dos peixes, é boa fonte de proteínas de alto valor biolóxico e posúe cantidades interesantes de diversas de vitaminas e minerais. Entre as vitaminas atópanse as do grupo B, principalmente a B1, B2, B3. En xeral, o contido de vitaminas do grupo B neste peixe é pouco relevante se se compara con outros alimentos ricos nestes nutrientes, como os cereais integrais, os legumes, o fermento de cervexa, o fígado e as carnes, en xeral. Respecto da vitamina B2, esta é máis abundante nos peixes azuis que nos brancos. Ademais, comparando con outros peixes, o xurelo ten un contido sobresaliente de vitamina B3. Así mesmo, a vitamina B12 está presente en cantidades extraordinarias xa que supera á que conteñen os ovos, os lácteos e gran parte das carnes, alimentos de orixe animal, fonte natural exclusiva desta vitamina. En xeral, estas vitaminas do grupo B permiten o aproveitamento dos nutrientes enerxéticos, é dicir, hidratos de carbono, graxas e proteínas, e interveñen en numerosos procesos de gran importancia para o organismo entre as que se atopan a formación de glóbulos vermellos, a síntese de material xenético ou o funcionamento do sistema nervioso e do sistema de defensas. Ao ser un peixe graso, o xurelo posúe tamén vitaminas liposolubles (solubles en graxa) como a A e o D, que se concentran principalmente no fígado e no músculo. A vitamina D favorece a absorción de calcio e a súa acumulación no óso, e regula o nivel de calcio no sangue; a vitamina A contribúe ao mantemento, crecemento e reparación das mucosas, pel e outros tecidos do corpo. Ademais favorece a resistencia fronte ás infeccións e é necesaria para o desenvolvemento do sistema nervioso e para a visión nocturna. Tamén intervén no crecemento óseo e participa na produción de encimas no fígado e de hormonas sexuais e suprarrenales.


En relación coa composición mineral do xurelo, destaca a presenza de magnesio, aínda que esta cantidade é similar á presente na maioría de peixes. Este mineral relaciónase co funcionamento do intestino, os nervios e os músculos, ademais de formar parte de ósos e dentes. Tamén mellora a inmunidade e posúe un suave efecto laxante. O xurelo tamén presenta iodo na súa composición, que do mesmo xeito que ocorre co magnesio, está presente en cantidades similares á do resto dos peixes. O iodo posúe funcións importantes no organismo, xa que é indispensable para o bo funcionamento da glándula tiroides que regula numerosas funcións metabólicas, así como o crecemento do feto e o desenvolvemento do seu cerebro. Este peixe tamén posúe ferro aínda que en cantidade inferior á presente nas carnes en xeral. O ferro é necesario para a formación de hemoglobina, proteína que transporta o osíxeno desde os pulmóns a todas as células, e a súa achegue adecuado prevén a anemia ferropénica.


Ao ser un peixe azul, o xurelo contén cantidades significativas de purinas, que no organismo transfórmanse en ácido úrico, polo que o consumo deste peixe non se aconsella en caso de hiperuricemia ou pinga.


Como preparalo

O xurelo pode atoparse no mercado con diferentes presentacións; fresco, conxelado, afumado, en conserva… Isto posibilita a utilización deste peixe en gran variedade de pratos e receitas.


Polo xeral, o xurelo ou chicharro prepárase asado, á prancha ou frito aínda que, de calquera destes modos resulta exquisito, xa que a súa carne compacta ten un sabor moi marcado. Adóitase servir acompañado dun refrito de allos, aínda que o prato resulta máis consistente se se combina cunha sinxela guarnición de patacas panadeiras, tomates ou pementos asados, ou pisto. As técnicas culinarias que se empregan para preparar a caballa ou a sardiña son aptas para a preparación do xurelo: á grella, en papillote, á brasa, fritido… Ademais o seu prezo non é excesivo polo que pode formar parte da dieta de forma habitual, e se se aproveita a súa tempada, aínda resultará máis económico e saboroso.


Os chicharros máis apreciados para fritir son os de menor tamaño, tamén coñecidos como chicharrines, mentres que os de maior tamaño ou chicharrones prefírense para asar. Tanto uns como outros poden aderezarse cun chorro de mollo de limón ou unha vinagreta elaborada con vinagre, allo, aceite de oliva e perexil.


Á hora de elixir un viño que acompañe ao intenso sabor do xurelo, nada como a suavidade dun bo branco.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións