Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Acción antioxidante do selenio

Leste oligoelemento axuda ao organismo a previr enfermidades dexenerativas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 19deOutubrode2009
img_nueces brasil

A presenza e requirimento de selenio no organismo é pequena. Con todo, isto non lle resta importancia xa que, ademais de destacar polas súas propiedades antioxidantes, este mineral relaciónase coa actividade similar da vitamina E. As noces e as verduras son os alimentos con maior contido de selenio, aínda que unha dieta variada garante un achegue suficiente deste oligoelemento.

Condicións antioxidantes
Img nueces brasil1

A respiración é esencial para o organismo. O osíxeno contribúe á produción dos radicais libres, unhas moléculas que ocasionan ao longo da vida efectos negativos para a saúde porque alteran o ADN (os xenes), as proteínas e as graxas.

Algunhas células do corpo humano renóvanse de forma continua (pel, intestino), mentres que outras non teñen esta posibilidade (células do fígado). Cos anos, os radicais libres poden favorecer unha alteración xenética sobre as primeiras, que contribúe a aumentar o risco de cancro ou a reducir a funcionalidade das segundas, unha característica propia do envellecemento. Un grupo de vitaminas, minerais, colorantes naturais e encimas denominadas antioxidantes bloquean o efecto daniño dos radicais libres. Entre elas destaca o selenio.

Funcións

O selenio frea o efecto nocivo dos radicais libres xa que forma parte da glutation peroxidasa, unha encima antioxidante propia do organismo. Esta asegura a destrución do peróxido de hidróxeno, que se forma como consecuencia da oxidación. A función do selenio é evitar este proceso, ao actuar sobre as células e as membranas celulares.

Este mineral está vinculado co sistema inmunológico porque é capaz de aumentar a produción de glóbulos brancos. Por iso estúdase a súa acción protectora fronte ao cancro, as enfermidades cardiovasculares e o envellecemento. Outras funcións relevantes nas que participa son a neutralización do efecto dos metais pesados e a súa participación no metabolismo dos lípidos ou graxas. Algúns estudos indican, mesmo, que unha dieta deficiente en selenio pode influír de forma negativa na fertilidade masculina.

FONTES DE SELENIO

Img marisco01
A noz de Brasil é o alimento con máis cantidade de selenio. Con todo, é tan pouco coñecido como o propio mineral. Séguenlle os cereais integrais, o marisco, os peixes, as carnes e os produtos lácteos. As verduras constitúen tamén unha boa fonte de selenio, aínda que o seu contido depende da presenza deste oligoelemento na terra de cultivo.

Unha dieta variada, con produtos animais e vexetais, garante un achegue suficiente de selenio para o organismo. A súa deficiencia no corpo humano é pouco frecuente, pero cando se dá, causa dor muscular e problemas de corazón. Diversos estudos relacionan as zonas xeográficas cunha menor presenza de selenio na terra e, en consecuencia, nos alimentos cultivados nela, debido á sobreexplotación do terreo. Nestas zonas podería detectarse unha maior incidencia de cancro na poboación, aínda que as investigacións neste aspecto non son concluíntes.

A cantidade diaria recomendada é de 50 microgramos (un microgramo é a millonésima parte dun gramo), que se satisfai cunha dieta equilibrada. En circunstancias específicas pode ser preciso un achegue complementario, como en persoas con hábitos alimentarios insanos, fumadoras ou anciás.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións