Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Acuicultores de oito comunidades únense paira tentar lograr a cría en catividade do polbo

Buscan garantir o tránsito das larvas ao estadio de xuvenís e achar a dieta adecuada paira a súa supervivencia

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Domingo, 26deOutubrode2003

Trátase dun novo proxecto da acuicultura española. Os acuicultores de todo o mundo levan anos tentado controlar a cría en catividade do polbo, pero sempre tropezaron na mesma pedra: a nula supervivencia das larvas. Agora, equipos de oito comunidades autónomas españolas traballan conectados paira dar coas claves que permitan a cría en catividade do polbo común (octopus vulgaris) e, a medio prazo, a súa explotación comercial a escala industrial.

O polbo teno todo paira triunfar na acuicultura: valor mercantil e aprecio dos consumidores nacionais e foráneos, fecundidade elevada e crecemento rápido. Pero os biólogos mariños de Galicia, Asturias, Andalucía, Baleares, Canarias, Cataluña, Murcia e Valencia, que traballan na reprodución en catividade do polbo, aínda loitan por garantir o delicado tránsito das larvas ao estadio de xuvenís e achar a dieta adecuada paira a súa supervivencia.

“É complicado porque ten uns requirimentos nutricionais completamente distintos aos dos peixes. Había falta de información en moluscos cefalópodos e as experiencias que se foron facendo non son dun mes, son de facer un cultivo larvario na época de posta e si non funciona, pois hai que esperar ao ano seguinte, á próxima posta. É una investigación lenta”, explica José Igrexas Estévez, investigador do Instituto Español de Oceanografía (IEO) e coordinador nacional do proxecto

A pesar de todo, Igrexas Estévez móstrase optimista. O seu equipo, e tamén o do centro de Experimentación Pesqueira de Xixón, viron como a mortalidade total dos primeiros anos -desde 1995- deu paso a unhas taxas de supervivencia das larvas de até un 20% en laboratorio. Lonxe aínda do salto á cría comercial, pero “é un bo punto de partida”.

A alimentación é crucial. Os “pulpitos” non comen calquera cousa, e os equipos traballan na definición dun menú específico e compatible coa cría futura en catividade, ben en granxas en terra ou en gaiolas mariñas equiparables ás bateas mexilloeiras. As larvas de polbo son voraces e no seu primeiro mes de vida aliméntanse de presas vivas, larvas de crustáceos. Se sobreviven, engordan logo a gran velocidade cunha dieta de cangrexos e peixe. A cuestión é como habitualos desde os seus primeiros días ao alimento inerte.

“Aínda estamos a mesturar alimentación a base de crustáceos, peces, e a idea final é facer triturados, liofilizados, é dicir, elaborar un penso adecuado para que esa supervivencia lógrese a maior escala e sen dependencia inicial de organismos vivos”, explica Igrexas.

Se se liquida o problema principal, a elevada fecundidade do polbo e o seu fácil apareamiento en catividade farán o resto. Una femia pode pór entre 200.000 e 600.000 ovos, “así que cun mínimo de supervivencia, un 10% durante a fase crítica, xa habería posibilidade de facer grandes granxas en terra de engorde de xuvenís”. Será máis pronto que tarde, aseguran os expertos sen atreverse a pór prazos. O polbo seguiría así a senda doutras especies mariñas, como o rodaballo, plenamente instaladas na acuicultura industrial, ou o besugo, cuxa explotación arrinca timidamente tras un lustro longo de investigación en laboratorio.

A última especie en chegar á acuicultura é a centola. O proxecto do IEO de Vigo ten pouco máis de dous anos e xa se constataron vantaxes -reprodución non problemática e taxas de supervivencia dun 10 ou un 15% en fase larvaria- e inconvenientes, una mortalidade importante durante a muda e canibalismo.

Moitos consumidores preguntaranse agora: Saberán os polbos e centolas de viveiro igual que os do mar? “Iso vai depender do penso que se lles dea”, replica Igrexas. “Cando investigamos cunha especie facemos o noso propio penso húmido con fariña de peixe, peixe, aceite de fígado de bacallau, complexos vitamínicos e minerais. Así é case imposible diferenciar un cultivado dun do mar. Pero despois as empresas comerciais elaboran o seu propio penso, e aí si pode variar o sabor”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións