Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Adelgazar sen pasar fame, é posible?

Para baixar de peso, máis que pasar fame, privarse de todo ou sufrir, é importante cambiar os hábitos insanos, aprender a coidarse e ter unha motivación clara

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 19deFebreirode2014
img_dieta hambre hd Imaxe: USDAgov

Adelgazar non é fácil. É posible e debe lograrse sen sufrimento, pero non é sinxelo. A dificultade está en cumprir certas normas, que han de ser rigorosas para lograr modificar os hábitos; un gran cambio que non debe implicar pasar fame nin ansiedade, aínda que si require esforzo. O presente artigo fíxase na experiencia clínica de dous profesionais con consultas dietéticas e con anos de experiencia en tratamentos de adelgazamento. Baseándonos nos seus coñecementos, tentaremos mostrar o camiño cara ao peso saudable sen sufrimento.

Img dieta hambre
Imaxe: USDAgov

Obxectivos realistas para poder adelgazar

Img 95021g
Imaxe: CONSUMER EROSKI

Perder os quilos que non debemos gañar é un propósito saudable. E é posible. Como todo o importante da vida, non valen atallos nin trampas. Hai que ter vontade, saber como facelo, acudir a un profesional e estar convencido de que se logrará. No proceso combínanse regras alimentarias, pero tamén é necesario non perder a motivación e abandonar hábitos sedentarios.

Antes de nada, hai que negar a expresión “peso ideal“, que só existe na publicidade, e marcarse un obxectivo saudable para o corpo e para a mente. Chegará coa combinación de tres factores: alimentación, deporte e motivación. En palabras de Elena Piñeiro, dietista-nutricionista no Institut Catala de Serveis Medics de Xirona, “toda perda de peso corporal hase de sustentar en tres puntos fundamentais: alimentación equilibrada e hipocalórica, exercicio físico continuado e unha relación saudable coa comida”. O triángulo debe gardar equilibrio, e igual de importante é unha dieta cunha distribución adecuada das comidas con alimentos ricos en saúde e pobres en graxas, que un plan de exercicio moderado pero constante ou que un apoio na contorna que fortaleza o esforzo. A fame non forma parte deste plan. Comer rico, si. Gozar coa comida, e co deporte, e co reto, tamén.

Baixar de peso: a importancia da motivación

A vontade é unha ferramenta imprescindible para perder eses quilos de máis

A dietista-nutricionista Elena Piñeiro indica que quen “acaban o tratamento dietético de adelgazamento son as persoas que teñen unha verdadeira motivación”. Ela axúdalles a partir dun porqué; “o que de maneira profunda levoulles a tomar a elección de mellorar a relación consigo mesmas a través de coidar o seu organismo, achegar equilibrio ao seu corpo e mellorar o seu estado de saúde á vez que melloran a súa autoestima”. Asegura que, para lograr adelgazar, “no fondo trabállase cunha ferramenta imprescindible no camiño cara á meta: a vontade”. Pasar fame adoita ser unha escusa. Se non cae nela, refórzase a seguridade nun mesmo en moitos aspectos. Ademais, os alimentos menos sans non quitan máis a fame, só responden á ansiedade.

Ainhoa Alemán, tamén dietista, atende a pacientes no marco dunha iniciativa levada adiante por farmacias, que ofrecen a consulta a clientes que teñen problemas asociados a unha errónea alimentación. “Cando unha persoa toma medicamentos para controlar a diabetes, o colesterol ou outras patoloxías, polo xeral precisa tamén aprender a comer, perder peso e cambiar hábitos, e isto non se consegue con produtos, conséguese con terapia”. A principal motivación nestes pacientes é curar unha enfermidade, e non queren tomar máis medicamentos nin produtos milagrosos. Por iso, un plan dietético e de exercicio é clave. O seu dietista “guíalles, non lles rifa por cometer erros; proponlles un obxectivo realista cuxo triunfo é lograr ter unha relación saudable coa alimentación”, asegura, “e conseguir que fagan exercicio”.

Cuestión de prazos: medio ano para perder e gañar

Só necesítanse seis meses para triunfar. Só medio ano en toda unha vida, e para toda unha vida. Piñeiro, con moita experiencia e moitos casos diferentes no seu haber, insiste en que “para perder o 10% do peso corporal total necesítanse entre tres e seis meses de media”. Segundo explica a nutricionista, non se pode xeneralizar, porque “cando falamos de adelgazamentos de máis de 20 kg de graxa, a recomendación dos organismos máis acreditados é que a perda ha de ser moi paulatina (entre 500 g e 1 kg á semana), co obxectivo de dar tempo ao organismo a reorganizarse metabólicamente e para asegurar que sexa un adelgazamento consolidado, estable e duradeiro”.

Img
Imaxe: CONSUMER EROSKI

As patoloxías, con medicación e un plan dietético e deportivo, en moitos casos desaparecen ou alcanzan cotas menos severas, indica Alemán, cuxo paciente poida que necesite seguir acudindo á farmacia a por os seus medicamentos, “pero agora a nosa relación será afianzar os hábitos, recuperar o ritmo se se descoidou e ofrecer coñecementos sobre alimentos, novos alimentos, menús e receitas saudables para gozar comendo ben. E insistir no exercicio”. Ademais, recoñece que se crean vínculos emocionais “sans e necesarios, de apoio e ánimo, de confianza que non castiga senón que alenta”.

Que é cambiar os hábitos?

Quererse. Cambiar hábitos é saberse capaz de ser máis forte que as debilidades. Despois de moitos anos dedicados á axuda terapéutica para a perda de peso, Elena Piñeiro asegura que “para adelgazar necesítanse só dúas cousas: vontade e ciencia”. A solución do exceso de graxa corporal pasa por “a disciplina persoal, pola orde nas comidas, pola exploración valente en busca da orixe da compulsión, se é que a hai, pola vontade de porse a camiñar, nadar ou andar en bicicleta e, en definitiva, por aprender a comer ben, ofrecendo equilibrio químico ao organismo para manterse, que é o obxectivo”.

Tamén Ainhoa Alemán anima a lograr ser máis dono das propias decisións. “Nós, por exemplo, funcionamos coa educación nutricional como guión. E así, valémonos de láminas para recoñecer os alimentos saudables e as cantidades saudables. Rompemos crenzas moi profundas que non se cuestionan porque se cren certas, cando non o son“, asegura. É difícil cambiar costumes, pero ten unha vantaxe: “Cando un hábito saudable imponse ao que che provocou unha enfermidade, gana. Os dous non poden convivir, hai que destruír o malo”.

A fame non existe

A sensación sen carga no estómago por falta de nutrientes é remota. Pasar fame cando se está a dieta non é verdade. Por tanto, cabe analizar as sensacións: aburrimento, ansiedade, compulsividad, tensión, recordos… Si que en moitos casos hai que reducir cantidades porque as que se inxerían eran excesivas e innecesarias (mostra diso é que se convertían en reservas, en quilos de máis, en graxa sobrante e nociva). Pero, igual que comer ben adelgaza e engorda comer mal, comer ben non dá fame, e comer mal, si. Non hai que renunciar ao pracer duns pratos lixeiros e saborosos que se poden compartir cos demais, asegura Piñeiro. Hai que gozar comendo, exercitando e satisfacéndose por ser un mesmo o procurador da saúde.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións