Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Alerxia á caseína, una proteína do leite de vaca

É frecuente que ao cabo duns anos as persoas afectadas toleren o alimento e acábeno por incluír na súa dieta habitual
Por maitezudaire 21 de Agosto de 2001
Img caja
Imaxe: clix

O leite de vaca contén certas sustancias con poder antigénico, é dicir, con capacidade de provocar alerxia. Estas sustancias son as proteínas. Con todo, non todas teñen a mesma capacidade sensibilizante. A caseína, que representa o 84% das proteínas lácteas e é moi resistente á calor, é a que está implicada no maior número deste tipo de alerxias. Os síntomas característicos da alerxia ao leite maniféstanse máis nas mucosas das vías respiratorias e bronquios e dificultan a respiración da persoa, aínda que tamén poden aparecer síntomas cutáneos (eccema, urticaria) e dixestivos (flatulencia ou diarrea).

Tratamento dietético

Una vez establecido o diagnóstico o único tratamento eficaz é una dieta estrita que non inclúa ditas proteínas, xa que pequenas cantidades, aínda que non produzan síntomas, favorecen a persistencia ou o aumento da sensibilización. O tratamento dietético, por tanto, consiste en substituír o leite de vaca e derivados por outros preparados, como fórmulas lácteas con proteínas de orixe vexetal (batido de soia ou de améndoas). En ocasións, os nenos toleran ben os preparados hidrolizados de caseína, que constitúen un bo substituto na maioría dos casos.

As fórmulas parcialmente hidrolizadas nunca deben empregarse no tratamento inicial da alerxia ao leite, xa que unha porcentaxe das súas proteínas pode conservar todo a súa poder alergénico. Así mesmo, a leite de cabra móstrase eficaz como alternativa ao leite de vaca en nenos con alerxia ás proteínas de leite de vaca.

Os lactantes alérxicos ao leite de vaca deben ser alimentados exclusivamente con lactación materna e a nai deberá seguir una dieta exenta de leite e derivados, debido ao paso alergénico ao leite materno. Por outra banda, hai que ter en conta que moitos fabricantes utilizan no proceso de elaboración dos seus produtos, ingredientes xa elaborados que poden conter compoñentes alergénicos e non aparecen detallados nas etiquetas dos produtos finais. Algúns deles detállanse a continuación:

  • Leite de vaca: chocolate con leite, sugus, produtos de bollería en xeral.
  • Compoñentes do leite: caseinato, soro de leite, sólidos lácteos.
  • Aditivos espesantes: H-4511 (caseinato cálcico), H-4512 (caseinato sódico), H-4513 (caseinato potásico).
  • O termo “caldo deshidratado”: utilizado na elaboración de sopas, cubitos de caldo, salsas de tomate, etc. xa que poden conter tamén certas graxas sen especificar.

  • O termo “graxas animais” sen especificar, xa que pode tratarse de nata ou manteiga.

  • A denominación “proteínas”: poden utilizar proteínas de leite sen especificar o contido.

  • A denominación de “aromas”: poden ser de queixo ou ter leite.

No entanto, o prognóstico da alerxia ás proteínas da leite é favorable e remite a maior parte dos casos antes do tres anos de evolución, aínda que se dan casos nos que a sensibilización persiste toda a vida. En ocasións esta alerxia non é diagnosticada, e favorece alerxias noutros alimentos.