Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Alimentación ao volante, que comer cando conducimos?

Recomendacións dietéticas para mellorar a alimentación e a saúde dos condutores de taxis e autobuses urbanos

Img conductor taxi hd Imaxe: Grant Wickes

A condución de taxis e autobuses urbanos é un traballo que implica múltiples riscos para a saúde, á marxe da exposición continua aos accidentes de tráfico. Algúns destes riscos están causados por factores típicos da profesión, como as posturas estáticas, a tensión visual, o traballo solitario ou a nocturnidade. E é que os condutores profesionais teñen un traballo moi sedentario, a pesar de percorrer moitos quilómetros ao día pola cidade. Segundo os datos dispoñibles, a metade deles non fai ningún tipo de exercicio de maneira regular, un hábito moi pernicioso que se agrava con malas eleccións dietéticas ou unha alimentación deficiente. O seguinte artigo aborda esta cuestión, expón os principais problemas que afectan a estes profesionais e ofrece recomendacións dietéticas para mellorar a súa saúde.

Img conductor taxi
Imaxe: Grant Wickes

Manter unha dieta saudable: principais problemas do sector

Dos múltiples problemas que envolven a este sector, a Axencia Europea para a Seguridade e a Saúde no Traballo (EU-OSHA) destaca os seguintes, que tamén foron recollidos nunha investigación realizada en 2008 en Madrid:

  • A responsabilidade do transporte de pasaxeiros e o contacto constante con clientes.
  • O traballo en solitario e por quendas, ou ben o traballo nocturno sen alternancia con xornadas diúrnas.
  • Esixencias contraditorias (atender aos clientes, utilizar sistemas de comunicación da empresa e conducir ao mesmo tempo), que poden causar hipertensión e enfermidades cardiovasculares.
  • Excesivas horas de condución e sedentarismo, sumadas á mala planificación das horas de repouso e traballo.
  • Alimentación insuficiente ou mal distribuída nas 24 horas.
  • Posturas incómodas e inadecuadas, ás que se engade a tensión continuada da vista.

A EU-OSHA fai fincapé na promoción da saúde no lugar de traballo por tratarse dunha profesión na que os riscos son moito pero, ademais, o que os padece non é consciente e deixa de esforzarse por coidar da súa saúde. Os estudos realizados sobre o estado nutricional deste colectivo desvelan datos interesantes. De feito, se houbese que debuxar un perfil dos traballadores podería dicirse que son homes de entre 41 e 50 anos, cuxo Índice de Masa Corporal (IMC) é de 32 kg/m2 en media. O 43% son obesos e o 37% presenta sobrepeso. A hipertensión arterial e a gastritis son os padecimientos que máis manifestan.

As porcentaxes mencionadas son rechamantes. E é posible que teñan a súa orixe nalgúns “erros nutricionais”, combinados co feito de que a metade deste colectivo non realiza deporte nin exercicio físico. A inactividade física é o cuarto factor de risco no que respecta á mortalidade mundial (é responsable do 6% das mortes rexistradas en todo o mundo). Ademais, estímase que é a causa principal de aproximadamente o 30% da carga de enfermidade isquémica do corazón. En canto aos fallos dietéticos principais podemos sinalar que:

  • O aburrimento, combinado coa tensión no vehículo, leva a consumir snacks e lambetadas con frecuencia.
  • Non se segue un horario de comidas tradicional.
  • Estes traballadores consomen con maior frecuencia alimentos fritos fronte a outras solucións culinarias.
  • Inxeren tres vasos de auga diarios, ou menos.
  • Moitos dos condutores consomen café todos os días e en varias ocasións.

Recomendacións dietéticas para condutores profesionais

O primeiro paso para mellorar a saúde deste grupo de traballadores é concienciarlles dos riscos que sofren e da importancia de previlos, aínda que é certo que informar os riscos non adoita ser suficiente para modificar os hábitos alimentarios ou o estilo de vida. Aínda así, os consellos básicos principais son os seguintes:

  • Actividade física: co fin de mellorar a saúde ósea e as funcións cardiorrespiratoria e musculares, ademais de reducir o risco cardiovascular, é moi recomendable dedicar, como mínimo, 150 minutos semanais á práctica de actividade física aeróbica, de intensidade moderada, (camiñar rápido) ou ben 75 minutos de actividade física aeróbica vigorosa cada semana (un partido de paddel). O concepto de acumulación refírese a a meta de dedicar en total cada semana 150 minutos a realizar algunha actividade, incluída a posibilidade de dedicar a esas actividades intervalos máis breves, polo menos de 10 minutos cada un, espaciados ao longo da semana, e sumar daquela eses intervalos.
  • A correcta alimentación influirá de maneira positiva na saúde, mentres que unha comida ou cea excesiva pode aumentar o cansazo do condutor, diminuír a atención ao volante e pór en perigo a seguridade viaria. A mellor opción sempre é tomar unha cea lixeira.
  • Se se realizan longas xornadas, o condutor debe levar sempre a man auga para beber, polo menos, cada hora. Tamén é interesante levar tentempiés nutritivos, lixeiros e de fácil dixestión, como tortitas de arroz ou millo, pezas de froita, cenoria crúa, etc.
  • A actividade sendentaria fomenta o estreñimiento, que se pode combater cun horario fixo de comidas e inxestas moderadas. Se mantemos as rutinas diarias de alimentación, o intestino agradecerao.
  • Para as persoas obesas é moi importante recuperar a súa normopeso xa que o exceso de graxa abdominal, así como o nivel alto de colesterol en sangue, aumenta o risco de somnolencia ao volante.
  • Non deben picar entre comidas. E nas comidas deben elixir alimentos lixeiros, fomentado o consumo de cereais, verduras, alimentos magros e froitas.
  • Por último -e por suposto-, é moi importante non consumir bebidas alcohólicas, nin medicamentos tranquilizantes ou estimulantes.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións