Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Alimentación de adolescentes, mellor sen coaccións

A imposición e o control estrito da alimentación dos adolescentes poden aumentar o risco de que padezan obesidade, segundo apunta un estudo recente

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 07deMaiode2013

Moitísimos pais presionan aos seus fillos, cando son pequenos, para que coman. Algúns o fan para que coman máis, e deixen o “prato limpo” e outros prohiben de forma taxativa a inxesta de determinados alimentos. Tamén están os que forzan ao neno a que coma mellor (máis alimentos saudables), e mesmo están os que obrigan aos nenos a que coman “o que sexa” ou “canto máis, mellor”. Esta situación é moi coñecida (e desaconsellada) por parte das autoridades en nutrición pediátrica. Non tan coñecido é, con todo, que isto tamén ocorre en adolescentes. Un recente estudo, que avaliou as prácticas ou as estratexias que utilizan os pais de adolescentes en relación á súa alimentación, confirmou as sospeitas dos expertos en nutrición humana e dietética. O seguinte artigo analiza esta situación e explica por que non é conveniente coaccionar aos adolescentes para que coman.

Img adolescente enfado
Imaxe: Noize Photography

Comer todos os alimentos que se serven, si ou si?

Frases como “non te levantes ata que non te acabes as verduras”, “se non comes, non crecerás”, “coa de xente que pasa fame e ti desperdiciando comida” ou outras similares son utilizadas de forma habitual por numerosos pais para incitar aos seus fillos a comer. É sabido que iso sucede nos fogares con adolescentes, aínda que, a diferenza do que ocorre en nenos máis pequenos, hai poucos datos dispoñibles respecto diso. Un estudo recentemente publicado na revista Pediatrics avaliou as prácticas utilizadas por parte de pais de adolescentes de diferentes niveis socioeconómicos e de distintas etnias ou razas.

Ata o 35% dos pais obriga aos seus fillos adolescentes a comer todos os alimentos que se serven, aínda que non lles gusten

A investigación revela que, neste grupo de idade, a presión dos pais para que os seus fillos coman é máis ben a norma que a excepción, sen importar os ingresos dos pais ou as diferenzas étnicas ou raciais. Esta presión exércese máis a miúdo por parte dos pais que das nais. Os datos confirman observacións previas, como as da doutora Isobel R. Contento e os seus colaboradores quen, nun estudo aparecido en maio de 2006 na revista Journal of Adolescent Health, indicaron que ata o 35% de pais obrigan aos seus fillos adolescentes a comer todos os alimentos servidos na mesa, aínda que non lles gusten. Hai quen compara este escenario a subir o lume dunha pota a presión tras obturar a válvula.

A Organización Mundial da Saúde (OMS), no seu libro ‘Determinantes sociais da saúde e do benestar na xente nova’ (2012) afirma que os adolescentes que teñen unha mellor comunicación cos seus pais (e as discusións ou tensións na mesa non axudan a iso) presentan os seguintes trazos:

  • Máis autoestima
  • Mellor valoración da súa propia imaxe corporal
  • Menos taxas de tabaquismo
  • Maior satisfacción coa vida
  • Menos actitudes violentas ou agresivas (sobre todo en mozos)
  • Menos problemas físicos e psíquicos

Controlar en exceso a alimentación: por que non se aconsella

Sexa como for, as prácticas moi “controladoras” en relación á alimentación son cada vez máis desaconselladas como método de enfocar a alimentación dos fillos, xa que se asocian a dietas menos saudables e aumentan o risco de obesidade. Este maior risco explícase, entre outros motivos, por unha diminución na capacidade de autocontrolar a inxesta enerxética por parte do menor, como apunta a Academia Americana de Pediatría. Debido a que isto é contrario á intuición (o lóxico sería que un maior control dos pais asociásese a unha mellor alimentación do menor), os responsables do estudo antes citado insisten en que os profesionais sanitarios sexan conscientes diso, para enfocar de forma correcta o estilo de alimentación da familia cando teñan oportunidade.

Das conclusións dos autores desta nova investigación destaca que intervir de forma excesiva e controladora sobre a alimentación dos adolescentes terá efectos prexudiciais sobre a (moi importante) capacidade do menor para regular o seu apetito e a cantidade de calorías que tomará. Iso pode ter serias implicacións, como se comentou, no risco da temida obesidade infantil. Temida, sobre todo, porque a inmensa maioría dos mozos que cheguen con obesidade á vida adulta, padecerán esta condición para sempre, segundo sinalou en 2009 o Centro de Investigación Biomédica en Rede sobre a Fisiopatología da Obesidade e a Nutrición (CIBERobn).

A canle de saúde HealtDay entrevistou o 22 de abril de 2013 aos autores, quen declararon que os pais deben permitir aos seus fillos ter liberdade cando comen. Tamén expuxeron que os pais deberían decidir que clase de alimentos hai na mesa e ofrecer moitas opcións saudables. “Entón, deixe que o neno elixa canto desexa comer. Permítalles que regulen a súa propia inxesta”, explicaron.

As súas recomendacións coinciden coas dos comités de expertos en nutrición pediátrica. Aconséllase que os pais:

  • fomenten as comidas familiares (os estudos mostran que os adolescentes desexan comer en familia)
  • responsabilícense de que haxa alimentos saudables no fogar
  • permitan que os seus fillos autorregulen a súa inxesta dietética de forma autónoma

Así, mentres que resulta conveniente exercer un control aberto (limitar a cantidade de alimentos non saudables no fogar), non o é exercer un control estrito e manifesto (impor restricións ou regras sobre a inxesta dos alimentos dispoñibles), tal e como suxeriron Ogden e colaboradores en 2006 na revista Appetite. Ao facer que as seleccións dietéticas “por defecto” sexan sempre saudables (porque son as únicas que hai en casa), pódese permitir que o adolescente teña independencia en relación a que comerá e cando o fará. Todo iso sen esquecer que a alegría na mesa é tan nutritiva como os pratos que hai nela, ou mesmo poida que máis.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións