Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Allo máis vitamina C para a hipertensión

A acción conxunta do allo e da vitamina C podería influír na diminución da presión arterial

A pesar dos estudos realizados, nunca se puido constatar o efecto do axente antioxidante da vitamina C sobre a hipertensión. Con todo, un estudo piloto da Universidade de Cornell (Nova York) abriu unha nova hipótese que asocia a vitamina C coa acción angioproliferativa (formación de novos capilares) do allo para reducir a presión arterial. Trátase dun estudo pequeno, pero que abre posibilidades a novas vías de investigación.

Trátase dun estudo pequeno, discreto, pero as súas conclusións non poden ser máis rechamantes. Allos e cítricos, cuxo peso ao quilo queda moi por baixo do máis barato dos antihipertensivos, poderían exercer unha hipotensión segura e eficaz. O estudo provén da Universidade Cornell (Nova York) e aparece na revista Nutrition Research, asinado polos investigadores Adam e Shaker Mousa.

Os autores recrutaron só a seis pacientes cunha presión arterial moderadamente elevada (140/90 mmHg) e asignáronlles un tratamento con placebo por espazo de 10 días. Posteriormente sometéronlles progresivamente a 10 días con vitamina C, 10 días máis con tabletas de allo e outro dez coa combinación destas dúas últimas opcións.

A vitamina C non conseguiu por si soa ningún efecto hipotensor, o allo mellorou unicamente o perfil sistólico e só a combinación conseguiu unha remisión estable a valores medios de 120/80 mmHg (normotensión). Curiosamente, ao interromper o tratamento de allo máis vitamina C, a presión volveu subir ata os valores basales do ensaio. Os Mousa móstranse moi cautos nas conclusións deste estudo piloto, pero proporcionan pistas moi concretas sobre o seu razoamento. O allo actúa estimulando a función relaxante endotelial cunha liberación de óxido nítrico (NON) no interior dos vasos sanguíneos, mentres que a vitamina C interviría eliminando os radicais libres de osíxeno.

Primeiro, previr

Se existe algo mellor que diminuír a hipertensión é evitar que esta teña lugar. En primeiro lugar, é conveniente reducir o consumo de sal na dieta. Esta é cáustica, e a auga se estanca no organismo para neutralizar os efectos acedos do sal. A retención da auga contribúe a un incremento da presión sanguínea.

Magnesio e potasio axudan ás arterias a relaxarse, mentres que o sodio actúa en sentido inverso e contráeas. Incrementando o magnesio e o potasio dietéticos provócase un equilibrio iónico. Tamén a falta de selenio vinculouse ao risco de hipertensión arterial.

Un beneficio controvertido

O mellor remedio para diminuír a hipertensión é evitar que esta teña lugar reducindo, por exemplo, o consumo de sal na dieta

Desde tempos inmemoriais, as virtudes cardiovasculares do allo tivéronse en consideración, aínda sen levar a cabo estudos científicos ben deseñados para evidenciar tales beneficios. En cambio, os investigadores médicos puxeron máis expectativas na vitamina C. Nos anos noventa, científicos estadounidenses postularon que o consumo regular de vitamina C (500 mg/día) descendía a presión arterial de individuos hipertensos en polo menos un 10%. Aínda deixando claro que a vitamina C nunca podía actuar como substituto do tratamento antihipertensivo, considerouse que podía actuar como un bo coadyuvante.

Un grupo de investigadores dirixido por Kenny Jialal (Universidade de Texas) chegou a recrutar 40 pacientes con hipertensión leve ou moderada e dividíronos en dous grupos. A metade inxeriu 500 mg/día de vitamina C, mentres que a outra metade foi tratada con placebo. Despois dun mes, a presión media dos pacientes que tomaron vitamina C descendera un 9,1%; mentres que a do grupo placebo fixérao nun 2,7%. Ambos os grupos non interromperon en ningún momento a medicación antihipertensiva recetada con anterioridade ao estudo.

Pouco despois constatouse o potencial da vitamina C como axente antioxidante e especulouse con que o seu antioxidación era a causa do beneficio observado. Estudos de gran tamaño empezaron a incluír subestudios con antioxidantes para comprobar o seu efecto na hipertensión arterial, pero os resultados foron algo decepcionantes. Incluso a vitamina E, tamén antioxidante, mostrouse máis eficaz que a C sen chegar a xustificar en ningún momento a inclusión destas vitaminas como coadyuvantes específicos para o tratamento antihipertensivo.

O estudo piloto dos Mousa, con todo, abre unha nova hipótese, a da asociación dun antioxidante capaz como a vitamina C cun axente liberador de óxido nítrico e protector da función endotelial como o allo

Un mito destronado?

Img taronja
É ben coñecida a recomendación de tomar vitamina C en forma de laranxa ou zume de limón para curar o arrefriado. Agora, un estudo difundido por The Cochrane Library podería desmentir tales efectos. Segundo os resultados, para a maioría da xente, tomar dose de vitamina C diariamente ten tan poucos efectos que non vale a pena nin o esforzo nin o gasto que esta require.

Aínda que non é definitivo, non é un estudo pequeno. A ineficacia da devandita vitamina comprobouse en 30 estudos, levados a cabo durante varias décadas, sobre 11000 persoas que tomaban polo menos 200 miligramos de vitamina C ao día. Nas conclusións, revélase que a inxesta desta sustancia non reduce o risco de arrefriado na maioría das persoas. Tampouco mellora os molestos síntomas nin diminúe os días de convalecencia. Só os que realizan actividade deportiva en extremo poderían beneficiarse coa inxesta de vitamina C (os estudos mostran unha redución do 50% da posibilidade de arrefriado).

Actualmente, as autoridades de saúde aconsellan un consumo diario de 60 miligramos, cantidade que se pode exceder facilmente cun simple vaso de zume de laranxa ou comendo cinco porcións diarias de froitas e verduras. A pesar de que o efecto da vitamina C nos arrefriados foi obxecto de controversia durante anos, esta segue vendéndose para conseguir tales obxectivos.

A pesar dos resultados, os científicos prognostican que a vitamina C segue tendo certo poder, pero se esta acompáñase doutras vitaminas ou sustancias. Neste caso, podería axudar con outras enfermidades.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións