Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Aparecen en España os primeiros casos de ortorexia, o culto obsesivo á comida sa

Este trastorno da alimentación é tan perigoso como a anorexia, segundo os nutricionistas

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 25deAbrilde2003

En España, cada día son máis os que prefiren uns brotes de soia antes que unhas labras do máis exquisito xamón. O consumo de produtos saudables e de calidade é una preocupación emerxente na sociedade española actual, segundo confirma a doutora Isabel Zamarrón, do departamento de Nutrición do Hospital Ramón e Cajal de Madrid. Pero esta lóxica inquietude pode chegar a converterse en obsesión. Este trastorno alimentario de novo cuño, nado do consumo exclusivo de alimentos naturais, puros e dietéticos, foi bautizado hai seis anos como ortorexia, e xa se están empezando a detectar os primeiros casos no noso país.

Segundo os nutricionistas, a popularización da moderna cociña ecolóxica non se traduce a diario nunha mellor saúde. Ás veces, pode levar máis prexuízos que beneficios. A anorexia e a bulimia son as patoloxías da conduta alimentaria máis comúns, pero a lista amplíase. Mentres nestes trastornos o problema radica na cantidade de comida inxerida, na ortorexia a clave está na calidade do que se come.

Dedica máis de tres horas ao día á confección da súa dieta?; gasta en exceso na adquisición de produtos ecolóxicos?; presta máis atención á calidade do que inxere que ao simple pracer para comer?; sente culpable cando se salta as súas conviccións dietéticas?; íllalle socialmente a súa maneira para comer?; volveuse máis estrito consigo mesmo?… Estas son algunhas das preguntas utilizadas polos expertos paira diagnosticar a nova adicción.

Zamarrón explica que as persoas ortoréxicas buscan “una pureza” que non existe na natureza. Desprezan conservantes e medicamentos, pero son devotos dos remedios naturais. Unhas preferencias que, paira o psiquiatra Vicente Turón, son “una volta atrás”. O xefe da Unidade de Trastornos Alimenticios da Cidade Sanitaria Bellvitge (Barcelona) defende a idea de que “non podemos desaproveitar os avances tecnolóxicos e hai que recoñecer as súas vantaxes”. “En China morreron no século pasado millóns de persoas porque non había pesticidas paira o arroz”, argumenta.

Longos traxectos

Os ortoréxicos, paira encher a súa neveira, acoden sempre a tendas especializadas en artigos dietéticos e ecolóxicos, aínda que paira iso teñan que realizar longos traxectos. Tamén o nivel económico garda una estreita relación con esta propensión alimentaria, asegura o doutor Turón. Ao seu xuízo, encher o eco-biótico carriño da compra require un alto orzamento e non todos os consumidores poden permitirllo.

Xunto á censura que aplican aos seus menús, xorde una serie de teimas relacionadas coas tarefas de cociña: o lavado esaxerado de froitas e verduras, a case nula cocción dos alimentos ou a predilección por un determinado utensilio ou recipiente. Ritos obrigados aos que se suma a análise meticuloso da etiquetaxe antes de cada compra. A fixación polo san pode producir no organismo o efecto contrario ao desexado. “Tanta restrición non deixa indiferente ao noso organismo e, co tempo, os síntomas físicos son manifestos”, afirma Turón.

Ao prescindir da carne, os ovos e outros alimentos aparecen carencias nutricionais como a hipovitaminosis ou a anemia e, en ocasións, prodúcese una perda de masa ósea. Doenzas compartidas co resto de trastornos alimentarios e cuxa gravidade dependerá do grao de obsesión. Psicoloxicamente, os afectados sofren una perda de sociabilidad. Os restaurantes convértense en lugares prohibidos paira as súas restritivas dietas e rehúsan invitacións de amigos porque desconfían do que poden ofrecerlles fóra dos seus fogares.

Enrique Armengou, director médico do Centro de Tratamento da Anorexia e Bulimia de Barcelona, aplica na súa consulta una terapia cun dobre obxectivo: educar sobre os hábitos de consumo e fomentar o desenvolvemento da personalidade. Ambos os fins requiren dun forte apoio da familia.

Escepticismo médico

Non existen datos oficiais sobre a prevalencia da ortorexia en España, pero a doutora Isabel Zamarrón estima que os afectados representan aínda menos do 1% dos seus pacientes.

O panorama é moi distinto en EE.UU., onde se contan por milleiros os ingresos por este mal. Non é de estrañar que fose nese país onde Steven Bratman acuñou o termo de ortorexia, do grego orto (recto) e exia (apetito), que foi acollido con escepticismo no mundo médico pola imprecisión do seu diagnóstico. Outros especialistas prefiren considerar a obsesión polo san como un subgénero que representa entre o 10 e o 15% das anorexias; “una variante”, segundo o especialista Armengou.

Só nos seus estadios máis extremos, as teimas culinarias degeneran nunha enfermidade psiquiátrica, afirma o médico. Así sucedeu cun paciente que restrinxiu a súa alimentación a pan e queixo porque eran os únicos produtos que lle inspiraban confianza. Son os cadros máis puros e graves da ortorexia, cuxa sintomatología é a mesma que presenta un trastorno fóbico.

A maioría dos expertos coincide en sinalar que hai na sociedade una “tendencia flotante” cara á ortorexia, que se incrementou nos últimos anos coa repercusión mediática producida polas crises alimentarias como a das “vacas tolas”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións