Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As laranxas sanguinas

Un cítrico doce que presenta unha característica cor frambuesa na súa pel, a súa pulpa e o seu mollo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 15deXuñode2004

Existen numerosas variedades de laranxas con particularidades no seu sabor,
jugosidad, tamaño, condicións de cultivo e produtividade diferentes.
Isto permite que se poida elixir o tipo máis adecuado paira cada emprego
concreto; ben sexa paira o seu consumo como froita de mesa, zume, paira a fabricación
de distintos derivados (marmeladas, macedonias…), etc.

Coñécense dúas especies de laranxas, cada una con numerosas variedades que
diferéncianse entre si sobre todo no sabor. As laranxas doces son
as laranxas de mesa por excelencia, mentres que as laranxas amargas teñen
un sabor tan acedo e amargo que non se adoitan consumir en cru e resérvanse
paira a elaboración de marmeladas e a obtención de aceites esenciais.

Dentro das laranxas doces, están as coñecidas laranxas sanguina
ou sanguigna, variedade que se diferencia do resto porque sintetizan pigmentos
vermellos (antocianinas) na pulpa e ás veces na pel, o que lles confire un
curioso e atractiva cor avermellada.

Este proceso só se produce si danse baixas temperaturas nocturnas,
e os froitos non adquiren a tonalidade avermellada até o outono ou inverno,
adquirindo o zume un sabor especial que lembra ao das cereixas ou as frambuesas.
A laranxa sanguina é una variedade que só se cultiva na rexión
mediterránea.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións