Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

As maltodextrinas na nutrición deportiva

O 65% das calorías totais da dieta do deportista deben provir dos hidratos de carbono, sobre todo de tipo complexo.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 22deAbrilde2003

Os hidratos de carbono son o noso principal combustible enerxético
e polo xeral clasifícanse do seguinte modo:

Simples: monosacáridos (glicosa,
fructosa, galactosa) e disacáridos (maltosa, sacarosa ou sucrosa, lactosa).
Complexos: almidones (formado por numerosas
unidades do monosacárido glicosa) e maltodextrinas
ou dextrinas límite
(formadas por 7 ó mais unidades de glicosa).

Durante o proceso da dixestión, os hidratos de carbono complexos
descomponse lentamente nas súas unidades máis simples (glicosa), por
o que contribúen a manter a glucemia (taxas de glicosa en sangue) en niveis
constantes, asegurando unha subministración de enerxía progresivo ao organismo.

Dentro do grupo dos hidratos de carbono complexos hai que destacar as
maltodextrinas, cuxo emprego en nutrición deportiva ofrece excelentes
resultados. Estes hidratos de carbono obtéñense mediante procesos industriais
por hidrólisis do almidón e, debido a que non provocan incrementos
bruscos da glucemia, evitan efectos secundarios indesexables talles como: esgotamento
prematuro das reservas de glucógeno hepático e aumento de niveis
de ácido úrico, colesterol e triglicéridos.

Emprego de maltodextrinas en bebidas paira deportistas

En competicións de longa duración, recoméndase o emprego de bebidas
isotónicas cun achegue de hidratos de carbono que asegure a dispoñibilidade
de cantidades de glicosa adecuadas á actividade.

Demostrouse que as bebidas isotónicas con maltodextrinas ao 10%,
son mellores que as que empregan na mesma proporción outros azucres
como a glicosa, a sacarosa ou sucrosa ou ben polímeros de glicosa, en
este último caso ao 20%.

As bebidas que empregan maltodextrinas dixírense mellor, teñen menor osmolaridad
que as que inclúen glicosa (de alta osmolaridad, arrastra auga ao seu paso por
o instestino, o que pode provocar diarrea acuosa) e proporcionan menor sensación
de saciedade ao ser menos doces, o que permite sumunistrar máis cantidade
de líquido e asegurar una adecuada hidratación do deportista.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións