Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Avós coidadores da dieta infantil

Teñen unha influencia notable na formación dos hábitos alimentarios dos máis pequenos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 12deAgostode2008
Img nieto comiendo Imaxe: jane d.

Img nietaImagen: Leslie Duss

Son moitos os avós que ao longo de todo o ano, ou polo menos durante as vacacións, ante as obrigacións laborais dos pais quedan ao coidado dos netos. A atención e o coidado que prestan aos netos, en ocasións, inclúe as horas de comida. Ás veces, son os encargados de prepararlles o almorzo ou a merenda, é por iso que inflúen enormemente na adquisición dos seus hábitos alimentarios. Os avós asumen unha ardua tarefa, pero frecuentemente acúsaselles de sucumbir aos desexos e caprichos dos pequenos.

Costumes non sempre sas

Os avós xogan un papel transcendental na educación alimentaria dos netos, polo que é esencial falar con eles, entre outros temas, da súa alimentación; deben coñecer as opinións e os desexos dos proxenitores sobre a alimentación dos nenos, os hábitos alimentarios que queren inculcarlles, os seus costumes para as diferentes comidas do día, tanto en tipo de preparacións culinarias máis habituais, como en combinacións de alimentos, en cantidades e horarios.

Moitos avós son partidarios de que os seus netos se adoiten aos alimentos frescos e naturais

Se se trata con eles todo o que concierne á alimentación dos nenos, pódese establecer máis facilmente unha relación beneficiosa para todas as partes, tanto para os nenos como para os adultos. Aínda que os avós partan probablemente duns hábitos alimentarios máis saudables que as xeracións máis novas, como poden ser os seus fillos e máis aínda os seus netos, polo xeral descoñecen certos temas que conciernen á nutrición infantil. As persoas maiores entenden que aquilo que se ten costume para comer toda a vida, polo mero feito de estar tan arraigado, resulta saudable. Pero non sempre é así.

Por exemplo, unha imaxe relativamente frecuente é ver a unha avoa darlle unha galleta ou un trocito de pan a un bebé. Ambos os alimentos teñen glute, e se o neno ten menos de oito meses non convén que tome glute. O aparello dixestivo do bebé non está preparado para dixerir a dita proteína o que lle pode provocar maior sensibilidade a este compoñente. Cos anos é máis probable que o neno desenvolver intolerancia ao glute, tamén coñecida como celiaquía.

Demasiada cantidade

Outro exemplo de costume insana que teñen moitos avós é a cantidade de comida que ofrecen aos nenos. A nosa cultura tradicional inclúe pratos repletos de comida. Por iso é polo que a cantidade dun prato ou dun alimento que moitos avós serven sexa esaxerada para as necesidades dun neno pola súa idade. Unha ración de carne de 150 g ou máis se entende como normal e, con todo, supera con fartura os 100-120 g considerados como razoables, tanto para nenos como para adultos; e mesmo se recomenda menos de 80 g para nenos menores de 5 anos.

Está estudado que comer proteína en exceso pode carrexar graves problemas de saúde, sobre todo pola súa asociación cos múltiples nutrientes da carne da que, erroneamente, téndese a abusar. Por iso é polo que o feito de ofrecer a unhas neno cantidades de alimentos proteicos maiores das que necesita sexa un hábito tan insano como o é non insistir en que coma froitas, verduras ou peixes. Desde o punto de vista nutritivo, se descompensa o achegue de proteínas e calorías, e está demostrado que inflúe na xénese do exceso de peso e mesmo da incipiente obesidade infantil.

Avós xenerosos

Tamén son moitos os avós partidarios de que os seus netos se adoiten aos alimentos frescos e naturais, lonxe de tanto produto procesado, de tanta pastelería, chucherías, snacks, etc. É máis que probable que en casa dos avós o frutero estea sempre cheo, coas mellores e máis variadas froitas de tempada, como tamén é fácil que a ensalada ou a verdura sexan o entrante ou o primeiro prato das comidas de cada día. Da mesma maneira, moitas avoas elaboran biscoito caseiro ou madalenas cos ingredientes máis frescos para o almorzo e a merenda dos máis pequenos.

En calquera caso, trátase de alternativas máis saudables á típica pastelería e repostaría industrial, esta última con máis graxa -mesmo graxa trans, a máis prexudicial para o corazón- e azucres.

Os avós, e aínda máis as avoas, que adoitan ser as encargadas da alimentación, son conscientes da importancia que ten a alimentación no crecemento e a saúde dos seus netos. Os sans costumes que teñen as avoas na cociña son as que debesen aprender os seus fillos e fillas e pór en practicar cos máis pequenos. Dar exemplo é un valor esencial na educación dos nenos.

NENOS CAPRICHOSOS

Img nietoImagen: jane d.
É comprensible que os avós queiran que os seus netos coman aquilo que lles pon contentos, e por iso obséquianlles con doces e lambetadas. O feito de que se comporten así é algo que, case con seguridade, os proxenitores coñecen pero, moitas veces coa intención de non molestar, prefiren non abordar. Con todo, con esta actitude non se están transmitindo precisamente uns bos hábitos alimentarios.

Convén discutir o tema con tranquilidade, para que os avós comprendan que non deben ceder a todos os desexos e caprichos dos netos para non malcriarlos, que non se volvan caprichosos e malos comedores. Os pais deben facer entender, tanto a avós como a nenos, que os doces, os bolos, as chucherías, os refrescos e similares son alimentos que non convén comer cada día -predicando co exemplo- e tratando de chegar a un acordo con eles para que os reserven para momentos especiais.

Os avós teñen que ter claro que son alimentos que quitan a fame ao neno, provocan carie e poden ser responsables de exceso de peso. Por todo iso, se os reservan para ocasións especiais, o pequeno gozará moito máis deles que se os come cada día.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións