Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Cambios corporais na muller que dá peito

Durante o embarazo, o organismo prepárase paira a lactación mediante importantes cambios corporais dirixidos ao desenvolvemento das glándulas mamarias, a modificar a regulación hormonal e a facilitar a produción de leite

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 12deMarzode2002

A lactación é un período da vida de moitas mulleres no que ofrecen ao recentemente
nacido un alimento adecuado aos seus requirimentos, o cal obriga a adecuar a
dieta da nai paira cubrir de forma óptima as súas necesidades e as do
recentemente nado, sen correr risco algún paira a saúde de ambos.
A secreción de leite fai da lactación un proceso que aumenta a demanda
de nutrientes da muller que aleita debido a que, durante varios meses, parte
dos nutrientes que obtén mediante a inxesta habitual destínanse á produción
deste alimento. Ademais, hai que ter en conta que a demanda de nutrientes
non é homoxénea e varía ao longo da lactación. Por iso é
necesario que os alimentos que se consumen sexan nutricionalmente válidos
paira cubrir estes aspectos. Neste sentido, a alimentación da muller
previa ao embarazo e durante o mesmo son tan importantes como a alimentación
propia durante a lactación.
Convén informar correctamente á futura nai sobre os cambios fisiológicos
que se producen no organismo e tamén sobre os factores que inflúen
na produción de leite. Este proceso esixe un gasto de enerxía
enorme que unicamente a alimentación da nai non pode cubrir.
É agora cando se utilizan as reservas de graxa almacenadas durante o embarazo
como fonte de enerxía paira levalo a cabo.

Cambios corporais na lactación
O organismo da nai prepárase paira a etapa da lactación durante o
embarazo, xa que se producen cambios fisiológicos dirixidos ao desenvolvemento
das glándulas mamarias, a modificar a regulación hormonal
e a facilitar a produción de leite.

*Desenvolvemento das glándulas mamarias (peitos).
As glándulas mamarias prepáranse paira a lactación mediante
una serie de pasos que ocorren durante a adolescencia e o embarazo. O proceso
denominado

mamogénesis
repítese de forma
limitada en cada ciclo menstrual inducido polas hormonas secretadas polos
ovarios.
Pode imaxinarse as glándulas mamarias como un conxunto de acios de
uvas cada un dos cales se denomina “lóbulo”, correspondendo
as uvas a pequenos sacos onde se produce o leite a partir dos nutrientes
dos alimentos que chegan a través do sangue. Cada una das uvas
constitúen os denominados “alveolos mamarios” e están unidos
a pequenos condutos ou canalículos que se van unindo entre si,
formando unha canle máis ancha, que se atopa dentro da

aureola
e que se adelgaza, terminando na mamila.

* Regulación hormonal. Durante a
xestación ten lugar o desenvolvemento completo da glándula mamaria
baixo a influencia de diversas hormonas: proxesterona, estrógenos, lactógeno
placentario e prolactina. Tamén inflúen outras hormonas como o cortisol,
as hormonas tiroideas, a insulina e a hormona de crecemento, polo que
trátase dun cambio fisiológico extremadamente complexo.
A proxesterona prepara as mamas paira a produción de leite. Os estrógenos
estimulan o desenvolvemento do sistema de condutos galactóforos, é dicir,
aqueles que transportan o leite. Todos estes cambios provocan externamente
un aumento notable das mamas e da mamila. Durante os últimos
meses de embarazo, a placenta comeza a secretar lactógeno placentario
humano ou somatomamotropina coriónica humana, cuxa acción principal
consiste en estimular o crecemento da mama e preparala paira a lactación.
Tras a expulsión da placenta durante o parto, prodúcese un súbito
descenso nos niveis plasmáticos de estrógenos, proxesterona
e somatomamotropina coriónica. Esta diminución é simultánea
ao aumento que se produce na secreción de prolactina.

* Produción de leite. O organismo
da gestante prepárase paira a etapa de lactación almacenando de 2 a 4 quilos
de reservas graxas que serán utilizadas posteriormente paira a formación
do leite. A pesar de que as mamas son funcionalmente capaces de producir
leite a partir do cuarto ou quinto mes de xestación, non se produce secreción
láctea debido ao efecto inhibitorio que exercen os elevados niveis
de proxesterona e estrógenos secretados pola placenta; aínda que en ocasións
pode saír un pouco de leite durante a xestación.
Cando o bebé succiona a mamila, envía una sinal
á glándula hipófisis materna (órgano de secreción
hormonal), a cal vai producir varias hormonas (prolactina e oxitocina), responsables
da produción de leite e da súa saída polas mamilas. O tamaño
ou a forma dos peitos non inflúe na produción láctea, a
cantidade depende da acumulación de graxa.
Os niveis de prolactina no organismo alcanzan valores máximos en
o parto. Esta hormona estimula o crecemento e a actividade secretora dos
alveolos mamarios. É frecuente que a nai senta relaxada no momento
do amamantamiento, consecuencia dos elevados niveis de prolactina. Os
niveis desta hormona manteñen altos cando o bebé mama. No entanto,
aínda cando o nivel de prolactina é alto, se a succión é ineficiente
e non se extrae leite dalgúns sectores do peito, esas partes deixarán
de producir leite.

O reflexo da eyección está condicionado por numerosos factores,
talles como o pranto do neno, a ansiedade, a tensión ou a dor
que sufra a nai (por exemplo, mamila dolorosa) e tamén o
consumo de tabaco e de alcol.
En condicións normais, a diminución da produción de leite
de forma fisiológica comeza a ser considerable a partir do sete
ou nove meses. Por iso recoméndase que o destete realícese a partir de
os 6 meses de maneira gradual, paira evitar a ingurgitación das mamas
e paira facilitar a adaptación do neno á alimentación
complementaria. No entanto, a produción de leite podería prolongarse
até catro anos se continúa o amamantamiento.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións