Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Canto endulza cada edulcorante en comparación co azucre?

Mentres que algúns, como o xilitol, teñen un poder endulzante moi similar ao azucre, outros son miles de veces máis potentes. Pero, coidado: as cantidades máximas recomendadas tamén varían

Img edulcorantes azucar hd

O consumo excesivo de azucre que, xunto a outras causas, disparou os índices de sobrepeso e obesidade, responde a unha razón evolutiva. “Desde o punto de vista eurológico interpretámolo como que estamos a tomar enerxía. Por iso, a especie humana ha desenvolvido o doce como un elemento básico no noso gusto”, explica Anxo Gil, catedrático de Bioquímica e Bioloxía Molecular da Universidade de Granada. Esa característica, que nos serviu para sobrevivir cando gastabamos moitas máis calorías que agora, volveuse na nosa contra. En moitos países, as cifras de consumo de azucre superan a ngesta recomendada. En España, por exemplo, o dato rolda o 17 %, por encima do límite establecido pola OMS (10 %). E os edulcorantes? A súa capacidade para endulzar os alimentos resulta, na maioría dos casos, centos e mesmo miles de veces superior á do azucre. Vémolo a continuación.

Edulcorantes, non só en casa e non só no que comes

Moitos dos produtos que botamos ao carro da compra conteñen edulcorantes. A industria emprégaos non só como sustitutivos do azucre, senón tamén para dar textura a algúns alimentos, como salsas e pastelería, ou proporcionar sensación de frescor a produtos de hixiene persoal, como os colutorios ou a pasta dental. Todos están autorizados como aditivos pola Autoridade Europea de Seguridade Alimentaria (EFSA).

Img edulcorantes tabla hdImagen: CONSUMER EROSKI

A estevia, entre a moda e o mito

Img stevia educorante hd
Imaxe: HeikeRau

O que compramos nos supermercados como estevia é tan natural
como outros edulcorantes. A marca comercial procede dunha planta que se usaba desde hai séculos en América para endulzar, “pero o que consumimos son glucósidos de esteviol, os compoñentes que xeran o dulzor neste vexetal e que se obteñen nun proceso industrial”, aclara Anxo Gil. De feito, a planta non está autorizada como edulcorante en Europa porque pode baixar a tensión arterial.

En cambio, si se poden adquirir as follas en herbolarios para tomar en infusións. O risco de consumila desta maneira radica na súa concentración: non se pode coñecer con exactitude que cantidade de compoñentes ten a planta concreta e, por tanto, o seu efecto é imprevisible. Recoméndase que antes de tomala en infusión consúltese co médico e, en ningún caso, próbena as persoas coa tensión baixa. Os glucósidos de esteviol non teñen efecto curativo sobre a diabetes, como se pregoa nalgunhas webs, aínda que as persoas con esta enfermidade poden empregalos en substitución do azucre, igual que a sacarina ou o ciclamato. Falamos dun edulcorante eficaz, pero non ten nada de milagroso.

Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.

Etiquetas:

edulcorante

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións