Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Carencias nutritivas máis comúns no embarazo

A xestación aumenta as necesidades de certos micronutrientes, o que require o emprego de suplementos
Por EROSKI Consumer 20 de Maio de 2004

Carencias nutritivas máis comúns As carencias nutritivas máis comúns na muller gestante son de minerais como ferro, calcio e iodo e de vitaminas como acedo fólico, principalmente.

É moi importante que antes de recorrer a calquera tipo de modificación na dieta ou ben ao emprego de suplementos ou de alimentos enriquecidos, se consulte co médico ou cun dietista-nutricionista, xa que estes cambios dietéticos poderían ter efectos prexudiciais paira o embarazo.

Ácido fólico A toma desta vitamina é especialmente necesaria en mulleres que xa tiveron embarazos anteriores ou que tomaron recentemente anticonceptivos orais. A súa deficiencia está ligada a atraso no crecemento, anemia megaloblástica (diminución do número de glóbulos vermellos en sangue) e o desenvolvemento de defectos do tubo neural como espiña bífida no feto. É difícil obter tan só da dieta todo o ácido fólico que a muller necesita, de modo que se recomenda tomar un suplemento que conteña a dose adecuada desta vitamina. Os alimentos máis abundantes en ácido fólico son: o fermento de cervexa, o fígado, as verduras de folla verde (sempre que se poida, aconséllase comelas crúas paira aproveitar ao máximo o contido desta vitamina sensible á calor), os cereais integrais, os legumes, froitas como as mandarinas e as laranxas, así como a cervexa sen alcol.

Calcio e fósforo A unión de calcio e fósforo (fosfato cálcico) formará os ósos do feto e posteriormente os dentes do recentemente nado. O calcio é importante paira evitar descalcificaciones da nai (perda do mineral en ósos e dentes). As mulleres embarazadas con intolerancia a a lactosa ou alerxia á proteína do leite de vaca que non tomen lácteos, deben complementar a súa dieta con outros alimentos ricos en calcio. Os derivados de soia enriquecidos (batido de soia, tofu…), pescados dos que se come a espiña (sardiñas en lata, boquerones…), son alimentos ricos en leste mineral e tamén os froitos secos e os seus extractos (leite de améndoas), aínda que a absorción de calcio destes últimos non é tan efectiva. Si o médico ou dietista-nutricionista creo necesario recomendará suplementos deste mineral.

Hierro É un mineral cuxas necesidades aumentan debido ao maior volume de sangue, á síntese de tecidos fetales e placentarios e á formación no feto de reservas de ferro que serán utilizadas na lactación. As mulleres que non dispoñen dunhas reservas de ferro importantes antes do inicio da xestación, terán que recorrer ao emprego de suplementos paira evitar problemas relacionados coa anemia ferropénica; sempre baixo indicación dun profesional cualificado. O seu déficit asóciase a anemia ferropénica no bebé durante a infancia e despois do parto na nai.

Iodo Os requirimentos de iodo non están en especial elevados con respecto á muller non embarazada, con todo, é un mineral imprescindible paira o correcto funcionamento das hormonas tiroideas que interveñen no crecemento do feto, o desenvolvemento do seu cerebro e na regulación doutras funcións metabólicas como o mantemento da temperatura corporal. Por tanto, o déficit de iodo conduce a un dano fetal de tal magnitude que o neonato pode presentar algún grao de minusvalía física e intelectual. Este mineral atópase en peixes e mariscos e en vexetais segundo o tipo de chan, o uso de certos fertilizantes e o procesado dos alimentos.

Os chans dalgunhas zonas de Granada (As Alpujarras), León, Estremadura e Navarra (Baztán, Roncal, Salazar) son pobres en iodo e por tanto tamén as súas augas e os seus alimentos. Paira garantir a dose adecuada deste mineral, en xeral basta con empregar sal yodada na cociña en lugar de sal común, un cambio comercialmente alcanzable.