Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Chequea o teu consumo de cobre

Os cereais integrais e as noces son fontes destacadas deste oligoelemento

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 31deOutubrode2006


Img nueces

O cobre nun oligoelemento esencial para a vida e para
o mantemento da saúde, e para que se vexan os seus resultados no organismo é necesario inxerilo en pequenas
cantidades. Atópase no organismo nunha concentración baixa -entre
50 e 80 miligramos-, inferior ás concentracións do ferro e o zinc, sen
embargo, o seu biodisponibilidad é moi alta. Isto significa que o organismo ten
moita capacidade para absorber o cobre, e é o fígado, o tecido muscular
e o sangue, onde se atopa en maior cantidade.

Necesario na actividade encimática

O cobre está relacionado coa actividade de moitas encimas que requiren
del para levar a cabo as súas funcións. O cobre forma parte da estrutura
dalgunhas proteínas como a ceruloplasmina, que participa na oxidación
do ferro, polo que a deficiencia de cobre afecta o aproveitamento do ferro e pode conducir a anemia. Tamén intervén na absorción do zinc e na súa distribución
por todo o organismo e exerce tamén un papel destacado no desenvolvemento
dos vasos sanguíneos. Considérase así mesmo, un elemento necesario para a recuperación dos
tecidos danados.

Que problemas provoca o seu déficit?

A deficiencia dietética deste oligoelemento é moi rara en tanto que se necesita
un achegar diario moi pequeno se se compara con outros minerais como o
calcio, o fósforo, o magnesio ou o zinc, por exemplo. O cobre adoita
ser deficitario en persoas que están sometidas a nutrición parenteral
total, pacientes en diálese renal e en nenos prematuros. A presenza dun exceso de fibra
na dieta vai facer que a cantidade de cobre que queda adherida á fibra
elimínese polas feces, con todo, isto compénsase co exceso
de cobre que se inxere a través da dieta. Unha deficiencia de cobre
pódese detectar tanto no fígado como no cabelo, xa que é en
estas partes do corpo onde se detectan os niveis de cobre máis elevados.
A falta deste elemento pode provocar cadros de anemia, hipercolesterolemia
e alteracións óseas que se poden corrixir administrando doses adecuadas
de cobre.

Pode causar toxicidade?
Os estudos realizados ata o momento non reflicten unha toxicidade provocada
pola alimentación. A acumulación de cobre no organismo comeza
a ser importante cando a cantidade que se inxere é de 200 a 500 veces superior
ao recomendado. Si é sabido que en determinadas enfermidades
pode haber toxicidade, como ocorre na enfermidade de Wilson. Esta enfermidade
prodúcese por unha serie de alteracións no metabolismo do cobre que se
adoita diagnosticar na adolescencia. Caracterízase por unha acumulación
de cobre no fígado, cornea, ril e sistema nervioso.

Se o consumo de cobre a través da alimentación é excesivo,
o organismo pode almacenar pequenas cantidades do mesmo. A excreción
de cobre realízase fundamentalmente polas feces, e só unha
pequena parte elimínase por vía urinaria.

Que cantidade de cobre débese incluír na dieta?
A cantidade de cobre que se recomenda inxerir a través dos alimentos
é aproximadamente de 2 miligramos diarios. A alimentación non
é o único factor que inflúe sobre os niveis de cobre no organismo.
O embarazo -sobre todo durante o terceiro trimestre-, as inflamacións graves
e o cancro son algúns factores que determinan a absorción do
cobre, aumentando a concentración plasmática deste mineral.

En que alimentos atópase?
O cobre atópase en altas concentracións nos cereais integrais, en
as noces e nas leguminosas. Tamén este oligoelemento pódese obter ao consumir fígado, peixe e marisco.

Como conseguir os 2 miligramos diarios?
Os requirimentos de cobre pódense alcanzar facilmente se leva a cabo unha alimentación
variada e equilibrada na que non falten alimentos básicos como son
os cereais e derivados (arroz, pasta, pan) -nas principais comidas-, mellor se é na súa forma completa ou integral,
e consumindo as racións recomendadas de legumes -entre 2 e 4 racións semanais-
e de froitos secos -entre 3 e 7 racións semanais-.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións