Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Chequea o teu consumo de cromo

A función principal do cromo é a de potenciar a actividade da insulina, polo que a súa deficiencia asóciase a resistencia á insulina e diabetes.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 15deAbrilde2004

O cromo é un mineral presente en certos alimentos e esencial en pequenas
cantidades paira o bo mantemento da saúde. Ademais, é un elemento
necesario paira poder levar a cabo correctamente o metabolismo dos hidratos
de carbono, lípidos e proteínas, sendo a súa función principal
a de potenciar a actividade da insulina (hormona pancreática). De
feito, as dietas deficientes en cromo asócianse a enfermidades como a diabetes,
así como á aparición de problemas cardiovasculares.


Cales son as súas funcións?

O cromo intervén no metabolismo da glicosa, xa que forma parte
do factor de tolerancia á glicosa, que potencia a acción de
a insulina, encargada de posibilitar a entrada dos hidratos de carbono sinxelos
nas células paira poder ser utilizados e transformados en enerxía.
Si a insulina é escasa ou non funciona correctamente, a glicosa acumúlase en
o sangue, producindo o que se denomina hiperglucemia (niveis por encima de
o normal de glicosa no sangue).

Ao cromo atribúeselle a propiedade de poder controlar os niveis de colesterol
en sangue e impedir que se formen placas nas paredes das arterias, si
ben non se coñece con certeza o seu mecanismo de acción. Crese que é
posible que o cromo sexa capaz de inhibir a acción da encima encargada
de regular a velocidade de formación do colesterol. Algúns estudos
afirman que dependendo da concentración de cromo este é capaz
de inhibir ou de estimular a acción de devandita encima.

Ademais, o cromo é xunto ao ferro un elemento encargado do transporte
de determinadas proteínas.


Cales son as cantidades que achega normalmente
a dieta?

A cantidade de cromo mínima diaria recomendada é de 50 microgramos,
aínda que se aconsella que esta cantidade varíe entre 50 e 200 microgramos.
O cromo é un mineral moi difícil de absorber, xa que de todo o que
inxérese coa dieta, só un 3% é asimilado polo organismo. Sen
embargo, cunha dieta saudable e equilibrada obtemos a cantidade de cromo
necesaria que o organismo necesita, polo que non sería necesario ningún
suplemento. No caso de que haxa que levar a cabo un tratamento
no que sexa preciso un suplemento de cromo, algúns estudos afirman que é
suficiente inxerir de 4 a 5 g de fermento de cervexa cada día, que
conteñen aproximadamente 45 microgramos de cromo por gramo.

Onde se atopa?

O alimento con maior contido de cromo coñecido é o fermento
de cervexa desecada. O fermento é fonte de cromo GTF (cromo do factor de
tolerancia á glicosa), que é una das formas nas que máis se
asimila este mineral. Tamén son boas fontes de cromo as graxas
e aceites vexetais, así como os cereais integrais, as noces, o
mosto e os lácteos. O cromo tamén está presente en
as carnes, verduras e mariscos, pero nestes alimentos a súa concentración
é menor.

A absorción de cromo no organismo é moi baixa, con todo dita
absorción vese aumentada pola presenza dalgúns nutrientes como
a vitamina B1 (contida en alimentos como a soia fresca, o xerme de trigo,
as carnes e os peixes brancos, os cereais integrais), B2 (presente en
a soia fresca, fígado, carnes e cereais tostados) e a vitamina B3
(abundante no leite de améndoas, o atún, o bonito e o fígado).
Tamén favorecen a absorción de cromo minerais como o manganeso
ou o zinc e algúns aminoácidos entre os que se atopan a cisteína,
a glicina e o ácido glutámico.


Como conseguir cubrir os requirimentos diarios?

Paira cubrir os requirimentos diarios de cromo é preciso, ademais
de incluír na dieta os alimentos ricos neste mineral, evitar abusar do
consumo de fariñas refinadas e alimentos precocinados. O procesado que leva
a cabo paira elaborar este tipo de alimentos provoca que parte do cromo contido
neles elimínese, polo que a presenza deste mineral é bastante menor
que a cantidade que se atopa nos alimentos orixinais.

Una dieta equilibrada pode cubrir as necesidades diarias de cromo. En calquera
caso, se existe deficiencia deste mineral, co fin de non comprometer os seus
requirimentos, aconséllase o asesoramento dietético profesional. Os
suplementos nutricionais de cromo poden estar recomendados naquelas persoas
que padezan enfermidades como diabetes, resistencia á insulina, obesidade,
hipercolesterolemia, hipoglucemia…



Quen teñen maior risco de déficit?

A deficiencia de cromo é característica do tipo de vida
que leva a cabo nos países desenvolvidos, posto que se tende
a consumir, nalgúns casos de forma excesiva, alimentos precocinados e a base
de fariñas refinadas (pans, pasta, azucres, doces…), que conteñen
menor cantidade de cromo que os alimentos orixinais.

Ademais, as persoas que padezan resistencia á insulina ou diabetes
ou teñan problemas de alcoholismo, tamén teñen maior risco de sufrir
déficit de cromo, do mesmo xeito que aquelas que estean a seguir
una dieta de adelgazamento durante un período de tempo prolongado.

Así mesmo son vulnerables as persoas maiores, xa que nalgúns casos levan
a cabo dietas inadecuadas abrigo se viven sós. Ademais, en anciáns
é posible que se dean interaccións entre fármacos e nutrientes, e tamén
hai que ter en conta que son un grupo de poboación que poden presentar
problemas de malabsorción. As mulleres embarazadas e os atletas tamén
poden presentar déficit tanto de cromo xa que son persoas cuxas circunstancias
fan que os requirimentos nutricionais véxanse aumentados.

A deficiencia de cromo pode provocar problemas cardiovasculares como consecuencia
dos elevados niveis de colesterol en sangue. Ademais pódese desenvolver
una intolerancia á glicosa ou resistencia á insulina ou verse alterado o
metabolismo dos aminoácidos. Doutra banda, é inusual que o cromo
procedente da dieta provoque toxicidade xa que a súa absorción é moi
baixa.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións