Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Chucherías: tentación doce pero pouco saudable

O consumo de lambetadas non proporciona ao noso organismo nutrientes necesarios, polo que o seu consumo habitual é desaconsejable. Achegan calorías, azucres e aditivos en exceso

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 23deNovembrode2009
Img caramelos Imaxe: Terren

Detrás dunha bolsa de gominolas ou dun puñado de chucherías case sempre hai un neno riseiro que goza masticando azucre coloreado e de diversos sabores, pero non todo termina aí. Ás veces, os consumidores, mesmo compulsivos, deste tipo de produtos son adultos. Neses doces con nomes ou formas tan apetitosos como xamóns, plátanos, ovos e mouras hai azucres, jarabe de glicosa, auga, gelatina, aromas, colorantes e outros ingredientes cos que se elaboran as gominolas coloreadas. Si en lugar de estar cubertos de azucre brillan ao modo de regalices e fresas é porque na súa elaboración utilizáronse aceites e ceras. Pero ningún destes ingredientes son necesarios ou proveitosos paira a dieta, xa que hai alimentos que achegan eses nutrientes en proporcións máis equilibradas que as das chuches. De maneira que cada vez que se premia aos nenos cun puñado de chucherías incorpórase ao seu organismo una dose de azucres e aditivos que non ten consecuencias negativas directas paira a súa saúde pero que, no que respecta ao azucre, pola súa vinculación coa obesidade e a carie, deben consumirse só en ocasións e con moderación. En canto aos aditivos, non teñen por que causar problemas xa que antes de ser autorizados foron testados, pero sempre que se poida é mellor evitalos. Consumir lambetadas con frecuencia ou en grandes cantidades é un hábito pouco saudable porque propicia malas dixestións e hinchazón abdominal, e asóciase tamén ás infeccións de fungos, bacterias e parásitos que, á súa vez, xeran una maior ansiedade por inxerir azucres. O abuso de doces predispone, ademais, á obesidade, á diabetes, á carie e aos problemas cardiovasculares.

Una bolsa de chuches, a metade das calorías do día

/imgs/2009/11/caramelos.art.jpgTras comprobar cales son os ingredientes cos que se elaboran as lambetadas -glicosa, dextrosa, jarabe de caramelo, colorantes, acidulantes potenciadotes do sabor e gelificantes, aceites e ceras – o comentario dietético é rotundo: as lambetadas carecen de interese nutricional, son do todo prescindibles na dieta. E o seu consumo continuado non é conveniente porque achegan moitas calorías (de 320 a 360 calorías cada cen gramos), azucres (entre 70 e 80 de cada 100 g son mero azucre) e un rosario de aditivos. Una xenerosa bolsa de chucherías, desas de domingo e festas de gardar, achega aos nenos a metade do azucre que necesitan paira todo o día. Os fabricantes de lambetadas non están obrigados a indicar na etiqueta o total de azucres do seu produto, polo que en moitos casos esta información non está ao alcance do consumidor.

Os nenos de entre 4 e 10 anos necesitan una dieta dunhas 1.800 calorías, e o adecuado é que o achegue de azucre represente entre o 10% e o 18% do valor enerxético total desa dieta. Iso supón un máximo de 340 calorías por día provenientes de azucres, que corresponden a 85 g (1 gramo de azucre achega 4 calorías; se o gramo é de graxa, son 9 calorías). Esta cantidade máxima de azucres inclúe o azucre utilizado como edulcorante pero tamén o que contén alimentos e produtos como froitas, zumes, galletas, cereais, refrescos, bolos. O azucre é imprescindible paira o funcionamento do noso organismo, pero una alimentación normal é suficiente paira provernos do azucre necesario.

O problema, mesmo en quen non comen lambetadas, adoita ser o exceso de azucre e non ao contrario. Cando se dixire o azucre, o organismo logra o equilibrio químico e atrae certos nutrientes, como os minerais magnesio e fósforo e as vitaminas do grupo B. Pero un exceso de azucres orixina deficiencias orgánicas destes nutrientes, deteriora a enerxía vital e causa apatía, fatiga e debilidade muscular. Inhibe, ademais, a capacidade dos glóbulos brancos (leucocitos), que son parte das defensas do organismo, paira facer fronte ás bacterias. E demasiado azucre favorece, así mesmo, os catarros e infeccións e a aparición da carie: as lambetadas pegañentas quedan adheridas aos dentes e as bacterias da boca transforman os seus azucres en ácidos que deterioran o esmalte dental; é por iso que se insiste na necesidade de cepillarse os dentes despois de comer chucherías.

Colorantes e alerxias

Nas gominolas e outros produtos coloreados como os ‘flashes’ (polos de xeo), os aditivos colorantes tinguen os azucres. Nos aperitivos salgados como gusanitos e similares colorean a fariña, a graxa e o sal. E a maioría destes colorantes son artificiais. Entre eles figuran os azoicos, que poden dar lugar a reaccións adversas en individuos predispostos. Algúns son capaces de desencadear ataques de asma en nenos con este problema e reaccións alérxicas cutáneas en persoas hipersensibles. Inclúense neste grupo a tartracina (E102), amarelo de quinoleína (E104), amarelo alaranxado S e amarelo ocaso FCF (E110), azorrubina ou carminosina (E122), vermello cochinilla A (E124), vermello allura AC (E129) e azul patente V (E131). No entanto, o nivel de colorantes das lambetadas non é tan excesivo, aínda que polos seus rechamantes tons pareza o contrario. Un neno de 15 quilos de peso que consuma cen g de chucherías alcanzaría como moito só o 10% da súa dose diaria admisible. Por tanto, o dos aditivos (salvo o caso dos consumidores hipersensibles antes citado) non é un problema nutricional importante das chucherías, que si o do azucre.

Chucherías sen azucre

/imgs/2009/11/chuches.art.jpgA mellora da calidade nutricional das lambetadas é un gran reto paira a industria destes produtos, que é consciente de que os consumidores están cada vez máis concienciados de que a dieta saudable e equlibrada é un dos fundamentos da saúde. Caramelos e chicles sen azucre foron o inicio (hoxe fálase mesmo de lambetadas con propiedades funcionais -pensemos en chuches enriquecidas en omega 3 ou calcio- pero iso aínda está por verse) marcaron as distancias, ao conseguir que o neno ou adulto goce dun doce sen preocuparse polo exceso de calorías que lle supón ese consumo. Os “edulcorantes de volume” ou “polioles” proporcionan un intenso sabor sen incorporar apenas calorías. Neste grupo inclúense o sorbitol, manitol, isomalt, maltitol, lactitol e xilitol. A Asociación Española de Dietistas Nutricionistas (AEDN) desvinculou estes caramelos e chicles sen azucre da súa tradicional relación coa obesidade e a carie. Pero teñen un punto fraco : edulcorantes como sorbitol e xylitol, en grandes cantidades, poden provocar dores abdominais e diarreas, debido ao seu efecto laxante.

Atención, avós

[Extraído de Escola de Prevención da Obesidade Infantil] Os avós han de pór tamén do seu parte na nutrición dos máis pequenos, e por moito que queiran ver felices aos seus netos nos momentos que comparten con eles, non deben dicir “si” a todo. Han de evitar, por exemplo, que se convertan en malos e caprichosos comedores. Pais e avós han de saber que bolos, galletas, chucherías e refrescos azucarados non deben consumilos os nenos (e tampouco os maiores) con frecuencia. Hai que predicar co exemplo e é moi interesante chegar a un acordo cos nenos para que reserven este consumo paira ocasións especiais. É importante que o comprendan e asuman; se non, moitos deles acabarán comendo estes produtos ás agachadas ou en lugares e momentos en que os seus pais e avós non os vexan. Lembremos que:

  • As chuches teñen demasiado azucre, ademais de moitos aditivos, entre outros aromas, colorantes, saborizantes. E son una bomba de calorías.
  • Non poden complementar pratos nin, menos aínda (e aquí entran tamén bolos, galletas e similares) substituír un prato ou una comida.
  • Consumidos con frecuencia ou en grandes cantidades, causan problemas: quitan apetito aos nenos, e promoven a carie e o exceso de peso.
  • Hai que ensinarlles a péquelos que reserven as chuches paira días e momentos especiais. Aínda que non o pareza, gozarán máis deles que se os comen cada día. E asociaranos co día de descanso ou festa e co premio, é dicir, con cousas positivas e, importante, ocasionais.

Paxinación dentro deste contido

  •  Non hai ningunha páxina anterior
  • Estás na páxina: [Pág. 1 de 1]

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións