Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Cogomelos á prancha, como realzar o seu sabor

Ideas prácticas paira preparar en casa uns champiñones á prancha moi zumentos, tenros e aromáticos
Por Peio Gartzia 17 de Setembro de 2012
Img setas plancha sabor hd
Imagen: koss13

Os cogomelos á prancha -en particular, os champiñones- son un dos pratos máis exitosos da gastronomía popular. Moitos bares e restaurantes inclúenos nas súas cartas para que teñamos ganas de entrar. Os alimentos cociñados á prancha teñen esa calidade: quedan impregnados de cheiros e sabores especiais que convidan a gozalos… e a tentar preparalos en casa. Con todo, non sempre quedan igual e, en materia de champiñones, parece case imposible conseguir o gusto, a textura, a jugosidad ou ese cheiro con certo toque de allo que logra una cociña profesional. Nesta reportaxe proponse catro ideas prácticas paira preparar uns cogomelos á prancha igual de ricas que nos bares.

Cogomelos á prancha: catro consellos

  • Img oto2
    Imaxe: CONSUMER EROSKI

    1. Os tempos. Cando se cociña á prancha, a planificación é fundamental. O ferro caracterízase pola rapidez na cocción, debido ás altas temperaturas que alcanza e a que os alimentos están expostos dun modo directo sobre a fonte de calor. Por iso, antes de acender os lumes, é moi importante ter preparados e a man todos os aliños e ingredientes que se utilizarán. No caso dos cogomelos, a vantaxe é que son poucos (e económicos). Bastan uns champiñones, aceite de oliva, allo, un pouco de viño branco ou vinagre, un toque de guindilla, perexil e sal. Con dous ou tres detalles, pódese conseguir un entrante magnífico.

  • 2. A limpeza. Os champiñones ásanse enteiros. O primeiro é quitarlles o pé e, si son grandes, tamén se poden pelar. Paira iso, só fai falta retirar a primeira capa ou pel coas mans, tirando desde o centro da parte inferior (onde estaba o pé) cara a fóra. A pel quítase con moita facilidade. Se non se queren pelar, hai que lavalos (sen mergullalos en auga) e secalos enseguida paira evitar que absorban a humidade e perdan o seu sabor.
  • 3. Untarlos de aceite. Una vez limpos, se untan con aceite de oliva con axuda dun pincel de cociña e colócanse co “chapeu” cara abaixo, é dicir, contra o ferro. Cando estean dourados, dáselles a volta para que se terminen de cociñar pola parte máis carnosa. Nese instante, cando xa están co “chapeu” cara arriba, agrégase una chisco de sal. Entón sairán os mollos que estaban no interior do champiñón.
  • 4. O aderezo. É o momento clave. O seguinte é agregar o aderezo, una mestura de aceite de oliva con allo machucado, un toque de viño branco ou de vinagre, un pouco de pementa de Cayena e perexil. Todo iso debe estar moi picado e triturado até formar una salsa verde picante. Engádese un pouco desta mestura en cada champiñón, para que se combine cos mollos propios, e déixase pasar un minuto para que os aromas e sabores enriquézanse. Ao sacar os champiñones, sérvense tal cal e ao instante, cuns panecillos a modo de tapa.

Como aromatizar os cogomelos á prancha

Paira dar un toque diferente aos champiñones á prancha, pódese aromatizar o aceite co que se untan con allo e guindilla

Cos champiñones á prancha sucede o mesmo que coas tortillas: aínda que se necesitan poucos ingredientes paira elaborar a receita, o modo de facelo é tan persoal que non hai dous iguais.

Paira dar un toque diferente aos champiñones á prancha, pódese aromatizar o aceite co que se untan con allo e guindilla. Desta maneira, quedarán máis saborosos. Nalgúns lugares, tamén se agrega á prancha una mestura de aceite, zume de limón e viño branco (ou de Xerez) para que o tostado dos champiñones sexa máis aromático.

Outro elemento diferenciador é a mestura que se verte no chapeu dos champiñones. Hai desde aliños minimalistas, compostos por un pouco de allo con viño branco, até outros que introducen variantes de salsa alioli. Incluso algúns cociñeiros atrévense cun salteado de cebola, allo e os pés dos champiñones cortados moi finitos, xunto cuns recortes de bo xamón ibérico. E, por suposto, tamén hai quen mesturan algún anaco de marisco, como gambas, mexillóns e até salteados de lura.