Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artículo ha sido traducido por un sistema de traducción automática. Más información, aquí.

Comer e ver a tele, unha mala receita

Este costume favorece a elección de alimentos menos saudables e a inxesta de maiores cantidades

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 26 de Marzo de 2010
img_cena tele

Utilizar a tele como aliado para lograr que nenos e adolescentes coman non é boa idea. É un recurso tramposo que reduce a alimentación a un papel secundario e fomenta hábitos pouco saudables. Un estudo da Universidade de Illinois (EE.UU.) asegura que a inxesta ante a pequena pantalla, no sofá do salón ou na mesa, favorece o incremento da cantidade de comida e a redución da súa calidade.

Descontrol de cantidade e calidade

O momento de almorzar, comer, merendar e cear pode resultar difícil, provocar tensión e, mesmo, motivar pelexas familiares. A miúdo, estas situacións son inevitables porque, como en toda adquisición de bos hábitos, a comer ensínase e apréndese, unha tarefa que non é fácil. Comer ben, san, é consecuencia dunha boa educación e de cumprir cunha serie de normas. Desterrar a tele é unha. E a tenor das últimas investigacións, unha das máis básicas.

Un dos prexuízos é o descontrol. Este evidénciase nun estudo asinado por Brian Wansink, doutor do Departamento de Mercadotecnia e Ciencia Nutricional da Universidade de Illinois (EE.UU.). Nel, analízanse os factores ambientais que animan a un incremento da cantidade de comida e definen o tipo de alimento. A evidencia científica asegura que ter o costume para comer diante da televisión, fágase nun sofá ou nunha cadeira, na cociña ou na sala, conduce á elección de alimentos menos saudables e á inxesta de maiores cantidades.

O experto incide en que alimentarse de maneira inconsciente, mentres se presta pouca atención e pouco gusto pola actividade en si, leva aos adultos, nenos e adolescentes a comer máis e peor. En conclusión: é máis san e máis saboroso non compatibilizar a comida coa televisión. Alimentarse é algo serio ao que convén prestar toda a atención.

A publicidade inflúe

Ao perigo de profundar no sedentarismo se se ten o mal hábito de ver durante moitas horas a televisión, súmase o risco de converterse nun obxectivo fácil para a publicidade, que se revela insana. EROSKI CONSUMER analizou desde un punto de vista dietético 6.300 anuncios emitidos en 12 cadeas de televisión e concluíu que os anuncios dirixidos ao público infantil fomentan o consumo de produtos que propician a obesidade.

Da publicidade que poden ver os nenos e adolescentes mentres comen e miran a tele, segundo despréndese do citado estudo, case a metade dos anuncios relacionados con alimentos non se poden incluír nunha dieta saudable. É máis, “predominan os anuncios de produtos con demasiados azucres e graxas, mentres que brillan pola súa ausencia os de verduras e froitas”. En consecuencia, aos novos televidentes chégalles unha información incoherente coas mensaxes que o adulto, quen lle procura a comida, quérelle transmitir. Non considera atractiva a comida que ten no prato.

A publicidade que poden ver os menores mentres comen e miran a tele agrupa alimentos que non poden incluírse nunha dieta saudable

Juan Madrid, experto especialista en endocrinoloxía e nutrición do hospital Virxe da Arrixaca de Murcia, publicou un libro titulado “Coñece a verdade dos alimentos anunciados en TV, ti podes”. A manual evidencia que, en ocasións, as persoas déixanse influenciar demasiado polos anuncios televisivos, que se venden moitos alimentos con promesas dunha vida máis sa e feliz se se consomen ou que axudarán a adelgazar ou a ter máis enerxía.

A influencia das mensaxes publicitarias sobre o público infantil é indiscutible e, por iso, desde a Asociación Española en Defensa da Atención á Anorexia Nerviosa e a Bulimia (ADANER), solicitouse que a retransmisión de anuncios de adelgazantes ou intervencións de cirurxía estética prohíbanse durante a xanela de protección ao menor (entre o seis da mañá e o dez da noite).

A iniciativa, que no trámite parlamentario conta co apoio maioritario da Cámara, persegue que os menores non se expoñan a mensaxes que inciten ao rexeitamento da autoimagen, a marxinación social pola condición física ou o éxito por factores de peso ou estética.

FOMENTA O SEDENTARISMO

Comer é unha actividade necesaria, gratificante e primaria. Supeditala a facelo diante da televisión redúcea a unha acción secundaria e accidental. Leva a tomar distancia coa alimentación e a perder conciencia da súa importancia. É comprensible e inevitable que, en ocasións, os pais axúdense da televisión -ou dun reprodutor de imaxes- para lograr que os fillos coman, que premien un bo comportamento e permitan ver os debuxos durante a cea ou que deixen aos nenos diante da tele para que os adultos poidan gozar dunha comida.

Estas actuacións son naturais. Pero hai que estar alerta e ser conscientes de que comer e ver a tele á vez é un mal hábito, un malo costume. O é, entre outras razóns xa citadas, porque comer non é unha actividade lúdica para momentos de lecer. Se se contempla así, establécese como hábito pasivo: “déixome alimentar sen prestar atención a que fago porque o meu interese está alleo a ese acto”, “non interactúo nun proceso importante como é a miña nutrición”.

En definitiva, aínda que en principio axudarse da tele para introducir alimentos na boca ou na dieta poida parecer máis fácil, ao cabo é un truco que esclaviza e os malos hábitos son moi difíciles de erradicar.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións