Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Comidas do mundo, en casa

Unha maneira de trasladarnos ao que foi cando gozamos daquela viaxe inesquecible

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 01deSetembrode2005

Talvez, o lugar onde estivemos de vacacións póidanos servir de inspiración
para planificar a nova tempada de menús de outono, ou cando
menos ofrecer aos amigos unha comida típica que nos evoque os agradables
momentos gozados. Ademais, témolo fácil xa que nas grandes
superficies comerciais, así como nalgunhas tendas especializadas se
poden adquirir alimentos, condimentos e especias atípicos de noso
país, e propios doutras rexións do mundo, que se van abrindo paso
e que poden formar parte de pratos típicos da nosa gastronomía.


Percorrido por Suramérica, algo máis que frijoles
e arroz
As influencias da cociña europea e africana fusiónanse en moitas receitas
nos países de Suramérica para dar lugar pratos autóctonos
orixinais, cunha diversidade de sabores, cores e texturas incomparable.

Algo máis que frijoles e arroz
Comezar o menú cunha sopa é un trazo característico da
gastronomía suramericana, que aínda que non é propio de todos os países,
se se pode considerar representativo de moitos deles. Entre os ingredientes
están o pito ou a galiña, as papas, ademais de diversas verduras
e hortalizas. E para que resulte máis auténtico sérvese por separado,
por unha banda as verduras e hortalizas, por outro o caldo e finalmente os anacos
de carne, de modo que o comensal elabórase a súa propia sopa cos ingredientes
que desexe.
A carne, de pito, porco ou tenreira, e de calidade, será a elixida en
un menú típico de calquera país de América Latina.
O habitual é acompañar os pratos de carne ou de peixe -asados á
brasa, á grella ou fritas-, de variedade de guarnicións vexetais, sendo
así una das poucas formas de consumir verduras e hortalizas, aínda que
estas convértense en imprescindibles para lograr a combinación
de sabores.
Se un quere sorprender cunha comida desta parte do mundo, pode facer
o propio de alí ao presentar na mesa varios pratos á vez, ou tamén
o que poderiamos traducir como un prato combinado no que non poden
faltar alimentos básicos como os frijoles, o arroz, a carne frita
e o plátano frito. Os condimentos, as especias e os colorantes naturais
adoitan ser protagonistas en moitas receitas, e danlle a un un sinxelo prato
de carne nun sabor sorprendente.
Como aperitivo ou acompañamento do menú, ofreceremos arepas,
sopapos elaborados con fariña de millo e cociñadas á prancha ou fritas,
que evocarán os postos ambulantes cos que un se tropeza polas
rúas de pobos e cidades. E de sobremesa pódese recuperar o sabor doce
da froita fresca de tempada e preparar deliciosos e variados zumes ou macedonias
de froitas tropicais, cada vez máis fáciles de atopar nas
grandes superficies comerciais ou en fruterías especializadas. Papaya,
mango, guayaba, sandía, bananas, melón e piña son só
algúns exemplos da riqueza de froitas dos países de clima tropical


Países asiáticos, o gusto polo vexetariano

Viaxar por algún país do sueste asíatico en cuestión
de gastronomía é achegarse ao vexetariano, ao mil formas de combinar
as verduras, as hortalizas, as froitas, o arroz e as patacas, sempre conseguindo
sabores sorprendentes.

O sabor das especias no prato
Se un quere recuperar algúns dos sabores e pratos do país que
visitou, lembrará que o menú comeza con aperitivos a
base de verduras ou de sopapos crujientes que adoitan ir recheas de verduras,
patacas ou queixo. Hai que seguir con detalle os pasos de cada receita para conseguir
os crujientes aperitivos de tiras de verduras rebozadas, ou as empanadillas
ou as croquetas vexetais.

Moitos dos pratos típicos da India e de países do sueste
asiático (Laos, Cambodia, Tailandia, Indonesia…) son unha explosiva e
á vez armoniosa combinación de especias, o que lles confire un sabor
e un aroma difíciles de describir. Traerse do país unha mostra
de especias típicas ou comprar a mestura de especias nunha tenda especializada
pode facer máis sinxela a elaboración do prato, difícil
de conseguir doutra maneira, co fin de poder achegar aos comensais a
realidade dos sabores destes países.
O menú continua cun estofado de vexetais (calabacín, cabaza,
berenjena, pataca, cenoria, pementos…) ao que se lle pode engadir
anacos de froitas que lle darán o toque doce (mango e piña), aderezado
cunha acertada mestura de especias. E como acompañamento perfecto un
gran cuenco de arroz basmati, simplemente cocido e salteado con azafrán,
e sopapos de pan (chapati), que se enchen coa mestura de verduras. O arroz
e o pan serven para suavizar a comida especiada, co fin de non saturar
os padais menos adoitados a esta combinación de sabores.
A sobremesa a base de iogur líquido, tal cal ou aromatizado con canela,
cardamomo, té ou froitas, converterase no broche de ouro para
finalizar esta comida asiática, e rememorar a experiencia daquela viaxe
inesquecible.

Os sabores do norte de Africa

Os elaborados pratos típicos da gastronomía dos países
do norte de África combinan con mestría os sabores doces e
salgados, a sutil utilización das especias e as materias primas de
excelente calidade, polo que convén seguir fielmente os pasos da receita
para tratar de emular o sabor xenuíno.

Mil maneiras de preparar o cus cús
Comezar o menú cunha ensalada é un acerto se se pretende preparar
un menú típico dos países do norte de Africa. As hortalizas
propias da horta mediterránea forman parte de numerosas receitas de
ensaladas. Unha opción sinxela pode ser a elaborada con pementos,
tomate, allo e cebola finamente picados e aderezados con aceite de oliva,
zume de limón, alcaparras, atún e ovo. Aderezar os pratos con
especias é singular na gastronomía destes países. Así,
a ensalada pódese condimentar con alcaparras, alcaravea, comiño, tomiño…
Como non pode ser doutra maneira, o centro de atención do menú
é o cus cús, un contundente prato representativo da cultura gastronómica
desta parte do mundo. A sémola de trigo, acompañada dunha
boa ración de cordeiro de calidade guisado, e variedade de vexetais (cenoria,
allo porro, garavanzos…), garante o éxito do prato, o cal ha de combinar
con acerto diversas especias como o cilantro e a canela. O “couscous”
sérvese nun recipiente do que comen varias persoas, e se se quere respectar
ao máximo as formas, o cus cús se ha comer sen cubertos, con
axuda da man dereita.

Sobremesa doce e té moruno
Antes de comezar a comida, un ten que pensar en deixar un oco para
as sobremesas doces, xa que estes son exquisitos, aínda que a moitas persoas
pódelles resultar incluso empalagosos. O mel e os froitos secos (améndoas,
pistachos, noces…), aromatizados con auga de azahar son os ingredientes
máis comúns. E para finalizar a comida e facilitar a dixestión,
unha cunca de té moruno, té aromatizado con menta e azucarado.

Etiquetas:

mundo-gl

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións