Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Como chequear o consumo de cinc

Leste mineral intervén en múltiples reaccións do organismo
Por maitezudaire 13 de Abril de 2009
Img docena huevos
Imagen: Stefanie L.

O cinc é un mineral relacionado coa actividade de numerosas encimas polo que intervén no metabolismo dos denominados principios inmediatos (hidratos de carbono, proteínas e graxas). Participa no desenvolvemento e crecemento dos órganos sexuais e é necesario para o bo funcionamento do gusto e do olfacto. Así mesmo, permite un adecuado funcionamento do sistema inmunológico e demostrou que ten acción antioxidante.

En España a recomendación de cinc para persoas adultas de ambos os sexos sitúase ao redor dos 15 miligramos (mg) diarios. Durante a xestación, aumentan lixeiramente os requirimentos de cinc ata o 20 mg na segunda metade do embarazo e o 25 mg durante a lactación.

Alimentos con cinc

É fácil satisfacer os requirimentos de cinc se se coñecen os alimentos que máis concentran este elemento mineral. Así, os de orixe animal son unha fonte dietética relevante e entre eles destacan o fígado de tenreira (7,8 mg/100 g), a carne vermella (3-4 mg/100 g), os mariscos (2-3 mg/100 g), que concentran de dous a tres veces máis cinc que os peixes (a ostra contén un 52 mg/100 g), os ovos (2 mg/100 g) e, dentro dos lácteos, sobresaen os queixos curados como o parmesano ou de pasta como o camembert (5 mg/100 g).

Dentro dos vexetais, destaca o xerme de trigo (8,40 mg/100 g), os froitos secos (3-5 mg/100 g; sobresaen os piñóns, as sementes de sésamo e as pipas de girasol), as sementes de cabaza e os legumes (3-4 mg/100 g), que son os máis interesantes, ademais dos cereais integrais. Unha combinación variada de alimentos garante alcanzar sen maior dificultade os requirimentos diarios.

Previr e tratar con suplementos de cinc

O déficit de cinc asóciase sobre todo a unha maior probabilidade de contraer infeccións
A carencia de cinc ten múltiples efectos sobre o sistema inmunológico e afecta sobre todo a órganos linfoides e á resposta inmunológica. Por tanto, o seu déficit asóciase a unha maior susceptibilidade fronte a infeccións. Estímase que as persoas que seguen dietas vexetarianas estritas teñen unha menor absorción de cinc, xa que este mineral vai unido a outros elementos minerais que limitan a súa absorción. Nestes casos os requirimentos de cinc son maiores con respecto ás persoas non vexetarianas, incluso o dobre segundo diversos autores.

Outras alteracións e síntomas clínicos son: atraso na maduración sexual, fatiga, atraso do crecemento e cicatrización lenta de feridas. Tamén se asocia a deficiencia de cinc á perda de olfacto e gusto polos alimentos, aínda que este déficit nutritivo detéctase en pacientes con cancro e non tanto en persoas sas.

De feito, son múltiples os estudos que suxeriron que o suplemento de cinc en forma de sulfato de cinc pode mitigar as alteracións do gusto en pacientes con cancro localizado na cabeza e pescozo, e axudar a unha recuperación máis rápida da agudeza do gusto. Isto leva un mellor apetito, unha maior inxesta, unha mellora do status nutricional e, polo tanto, unha mellor resposta ao tratamento.

As persoas con enfermidade hepática tamén teñen maior risco de deficiencia de cinc, ou os efectos da súa deficiencia dietética son máis marcados xa que empeoran o prognóstico da enfermidade. Hai estudos que implican ao déficit de cinc na produción de fibrosis hepática inducida por alcol. Nestes casos, a suplementación diaria deu, polo xeral, bos resultados.

CURA PARA As INFECCIÓNS

ImgImagen: kimberly jonesO cinc é un elemento vital para a formación e o desempeño dos linfocitos T, os glóbulos brancos encargados de combater as infeccións ao atacar os virus e as bacterias prexudiciais para o noso organismo. Segundo recollen algúns estudos sobre a función orgánica do cinc, os nenos desnutridos con baixos niveis de cinc que toman suplementos de cinc experimentan un aumento no número de linfocitos T e unha redución da gravidade e duración das súas infeccións.

En países de África, onde as enfermidades diarreicas son unha das principais causas de morte na poboación menor de cinco anos de idade, son diversos os estudos que se realizaron para avaliar o beneficio dun suplemento de cinc. Un dos estudos máis recentes é o levado a cabo desde o Departamento de Pediatría da Facultade de Medicina da Universidade de Lagos en Nixeria. A conclusión do estudo é que a administración de suplementos de zinc é beneficiosa na diarrea aguda xa que mellora os síntomas e acurta a duración da enfermidade.

Nesta mesma liña maniféstase unha revisión levada a cabo pola Unit of Research on Health Services and International Health en Trieste (Italia), centro colaborador da OMS para a saúde materno-infantil. En novembro de 2007 realizáronse procuras en distintos buscadores e bases de datos biomédicas, como o Rexistro Especializado de Enfermidades Infecciosas (Grupo Cochrane), MEDLINE, EMBASE, LILACS, CINAHL, mRCT, e estableceuse contacto cos investigadores. Seleccionáronse os ensaios controlados aleatorios que comparaban a administración de suplementos de cinc oral (en cantidade igual ou superior ao 5 mg ao día de calquera duración) con placebo en nenos de idades comprendidas entre un mes e cinco anos con diarrea aguda ou persistente, incluída a disentería.

Cumpriron os criterios de inclusión 18 ensaios que incluían unha mostra de 6.165 participantes. A conclusión da revisión é consistente e informa que naquelas áreas onde a diarrea é unha causa importante de mortalidade infantil, a investigación mostra evidencia de que o suplemento de cinc é claramente beneficioso en nenos a partir do seis meses.