Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Como preparar centola

Elaborar este crustáceo é un tanto laborioso xa que implica un proceso de desmigado, para sacar a súa carne do interior, sen sufrir pequenos cortes

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 10deMaiode2010
Img centollo Imaxe: acebal

A centola é un dos crustáceos máis consumidos. Antes de chegar á mesa, tívose que cocer, desmigar e preparar a carne. O seu sabor e delicado aroma a mar depende do seu contido en graxa, que é maior que o do resto dos crustáceos. O mellor período de captura e consumo coincide con principios de outono, entre setembro e outubro, cando teñen un maior volume e a súa carne é máis saborosa. Son moi apreciados as centolas capturadas nas costas do océano Atlántico, en especial no Cantábrico e en Galicia, e tamén no mar Mediterráneo.


O primeiro paso para empezar a preparar a centola empeza no momento da compra, posto que se deberán elixir unhas centolas vivas, con forza nas patas e nas pinzas. Instantes antes de cocelos, se atolondran cun pequeno chorro de vinagre na boca. Isto evitará que, no momento de introducilos en auga fervendo con sal, pataleen e rompa algunha pata, un dos problemas máis habituais se se mergullan sen atolondrarlos.

Cocción
A centola debe ferverse en auga durante un dez minutos, tempo necesario para que a carne estea a punto

Unha vez en auga fervendo, con 50-60 g de sal por litro de auga, suxéitanse uns minutos no fondo da pota cunha espátula ou espumadera para que non saian á superficie. Cando a auga retome o hervor, cócense durante 10 minutos. Pasado este tempo, sácanse coa axuda dunha espumadera e colócanse sobre unha ensaladera para recoller os mollos cando se separen as pinzas e o oito patas.

Para separar o caparazón da zona carnosa do corpo, agárrase a centola cunha man e, coa outra, suxéitase a parte traseira e dáse un xiro, cun tirón forte. Así se extrae toda a carne con precaución para que non queden partes duras e mestúrase co mollo e as corais do caparazón.

Desmigar
As patas e pinzas cocidas pódense servir enteiras para que cada comensal rómpaas e saque a carne. Se se prefire desmigar estas zonas para dispor de maior cantidade, hai que rompelas con pinzas para marisco e un espeto metálico. Con estes utensilios, accédese con facilidade á carne das patas e doutros lugares difíciles. No entanto, posto que a carne destas zonas é máis dura que a do corpo, hai que picala de maneira fina ata reducila a pequenos filamentos. Tras mesturar as carnes das diferentes partes, gárdanse no caparazón, que servirá de recipiente, despois de lavalo por ambos os lados.

RECEITAS CON CENTOLA

As receitas máis típicas en quente son as de txangurro á donostiarra, un prato da gastronomía vasca no que, unha vez cocido a centola, sácase a súa carne e cocíñase con varios ingredientes como allo porro, cenoria, cebola, tomate ou allo. Esta mestura introdúcese de novo no caparazón e se gratina no forno.

Tamén é típico a centola ao viño branco (albariño ou ao cava) ou como recheo de pementos, allos porros e croquetas. En frío, é habitual o salpicón. Outras posibilidades pasan por cociñalo como guarnición de verduras -alcachofas, allos porros e espárragos- ou para acompañar distintas ensaladas con outros crustáceos e aderezadas con salsa rosa.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións