Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dúas empresas españolas conseguiron criar esturiones en piscifactoría paira facer caviar de calidade

O abuso na captura desta especie e o comercio ilegal leváronlle case á desaparición

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 26deDecembrode2003

O apreciado caviar escasea desde hai uns anos. Paira evitar a súa desaparición, a ONU estableceu un control da pesca dos esturiones nos países do Mar Caspio. Con todo, esta medida non serviu de moito, xa que se segue abusando da captura desta especie, o que propiciou un comercio ilegal dez ou doce veces superior ao legal e que o prezo das huevas de esturión siga estando polas nubes.

Una empresa de Granada, Caviar de Riofrío, conseguiu criar esturión en piscifactoría paira a elaboración do caviar. Ademais, de calidade Beluga, como o homologou o CITES, o organismo que vela polo comercio internacional de especies protexidas.

España produce caviar pero aínda lle falta moito paira estar á cabeza dos principais países produtores, como Irán, Rusia, Acerbaixán, Kazajstán ou Turmenistán. A elaboración comezou no nadal de 2001, que foi cando saíu a “primeira colleita” da empresa Caviar de Riofrío, con 30 quilos da valiosa hueva de esturión. En 2002, a cifra subiu a 400 quilos e este ano incrementouse até 600.

Fernando Domezain, director comercial de devandita empresa, asegura que a súa piscifactoría é a única ecolóxica de España. Sinala que nas súas augas teñen unhas 200 toneladas de quilos de esturión nadando nas 150 piscinas. Algúns exemplares pesan 100 quilos, teñen 18 anos e miden dous metros. “A calidade Beluga déunola o CITES, que depende da UE e que concede tamén os permisos de cría de esturiones. Este organismo é o que dá a calidade do caviar que se elabora en todo o mundo”, puntualiza Domezain.

“Non hai un caviar no mundo cos controis sanitarios que ten este ,”asegura Domezain. Os prezos son os normais paira este produto: 93 euros, por unha lata de 60 gramos. O quilo salgue por uns 1.443 euros, fronte aos 2.103 que custa un Beluga iraniano.

Beluga, o máis escaso

O caviar Beluga é o máis caro, porque é o máis escaso. Durante décadas, o Beluga foi o máis valorado debido ao diámetro do gran e á súa cor gris escuro. Pero tamén é o máis fráxil pola fina membrana dos seus grans. Os esturiones sempre teñen que estar na auga porque si morre o animal e non lle sacaron as huevas, o propio peixe xera una sustancia que as fai inaprovechables. Cando se sacan as huevas pésanse e en función disto sálganse. O normal é que leve de 3,5% a un 4% de sal. Este caviar coñécese como Malossol (una palabra rusa que significa pouco sal). Canto máis sal teña o caviar, máis perde as súas calidades gustativas. Si está bastante salgado é porque leva moitos conservantes, non porque ese sexa o seu sabor. Antigamente púñase moita máis sae porque non había neveiras e esta actuaba de conservante.

España parece que lle colleu gusto ao caviar, pois dentro de moi poucos meses as Piscifactorías de Lles, no Val de Arán, propiedade do grupo Global3 Enerxía, porán o seu á venda. Levará a marca Caviar Nacarii e será similar ao de calidade Oscetra. Vaise a elaborar con esturiones “Acipenser Baeri”, versión científica do Beluga, que trouxeron xa en estado maduro de Italia.

Teñen 56.000 peixes nas 6 piscinas das súas piscifactorías. Os seus huevas terán un tamaño máis pequeno que as do Beluga e o seu prezo, naturalmente, tamén. Oscilará entre os 120 e os 150 euros os 100 g e o envasarán en latas de 50, 100 e 200 gramos. Jesús Gómez é o biólogo que está á fronte do proxecto, cuxas primeiras partidas se esperan paira a primavera de 2004, “cando os esturiones femias teñan oito anos, momento en que empezan a pór ovos ao alcanzar a súa madurez sexual”.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións