Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dúbidas sobre o uso de suplementos nutricionais

O descoñecemento da eficacia real e a seguridade dos suplementos nutricionais, xunto cunha inxesta excesiva e continuada, pode ter efectos prexudiciais para a saúde

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 12deAbrilde2011

Debería recorrer a suplementos de vitamina D se non tomo o sol? É necesario que consuma lácteos enriquecidos con calcio? É certo que se son vexetariano necesito suplementos de vitaminas? En materia de nutrición e alimentación, en especial no caso dos suplementos nutricionais, son moitas as dúbidas que se expoñen, xa que as recomendacións acerca destes produtos, xa sexa a través do persoal sanitario, a publicidade ou os consellos de amigos, son múltiples, variadas e, a miúdo, confusas e erróneas. Conscientes desta situación, a Oficina de suplementos dietéticos do Ministerio de Saúde de Estados Unidos habilitou na súa páxina web un novo apartado con respostas para os consumidores sobre algunhas das dúbidas máis repetidas sobre estes produtos, xa que moitos deles tómanse con demasiada lixeireza. Nalgúns casos, un achegue extra de nutrientes é necesario, pero noutros é máis ou menos recomendable e, en ocasións, é preferible evitalos.

Img capsulas1 articulo ancho

É necesario tomar suplementos nutricionais?

Algúns nutrientes obtidos a partir de suplementos poden ser de gran utilidade para quen non cobren os requirimentos a partir de alimentos

A estratexia máis adecuada para promover un estado nutricional e de saúde óptimos que reduzan o risco de enfermidades crónicas é escoller unha ampla variedade de alimentos ricos en nutrientes. No entanto, algúns dos obtidos a partir de suplementos nutricionais poden ser de gran utilidade para as persoas que non poden cubrir os seus requirimentos a partir de alimentos. É o caso de situacións vitais cuxas necesidades aumentan ou a restrición voluntaria ou obrigada (por saúde) de determinados alimentos. Forman parte do primeiro grupo as mulleres embarazadas, que deben tomar suplementos de ácido fólico e iodo para o correcto desenvolvemento do feto, e as mulleres lactantes, durante o tempo que dure o amamantamiento. O segundo caso é o dos vexetarianos estritos, que cobren as súas necesidades de vitamina B12 (presente só en alimentos de orixe animal) a partir do consumo habitual de alimentos enriquecidos nesta ou a través de suplementos.

Cabe lembrar, no entanto, que os cidadáns europeos gastan 1.500 millóns de euros en complementos alimenticios, moitos deles innecesarios, segundo as autoridades na materia. Ademais, non todos os consumidores coñecen a eficacia real e a seguridade dos suplementos, e unha inxesta excesiva e continuada dos mesmos pode ter efectos prexudiciais para a saúde.

Por iso, é necesario que os profesionais sanitarios, persoal médico, dietistas-nutricionistas e tamén os farmacéuticos que están nos puntos de venda, coñezan as indicacións e a correcta utilización dos suplementos nutricionais ou complementos alimenticios para educar á poboación nesta materia. Ao mesmo tempo, as institucións teñen que velar por un bo control da súa seguridade, publicidade e etiquetaxe, así como por un adecuado seguimento dos posibles efectos adversos.

O calcio dos suplementos

A principal diferenza entre as clases de calcio que inclúen os suplementos nutricionais é a súa forma química. Os dous tipos máis habituais son o carbonato cálcico e o citrato cálcico. O primeiro absórbese mellor cando se toma mesturado con alimentos, mentres que o citrato cálcico é o máis idóneo para os suplementos de calcio tomados co estómago baleiro. En calquera caso, ambas as formas absórbense ben polo organismo.

O calcio tamén pode atoparse en alimentos enriquecidos co mineral, cada vez máis abundantes, e esta fortificación nutricional non se limita aos produtos lácteos. Zumes, galletas ou pans integran a lista de produtos aos que se engadiu este mineral. Son habituais as declaracións nutricionais e as mensaxes publicitarias: “con calcio do leite”, “con calcio e vitamina D”, “con carbonato cálcico”, etc. O tipo de calcio destes produtos pode ser o mesmo que o dos suplementos, ou ben fosfato tricálcico, con menor dispoñibilidade para o organismo. Tamén empeza a ser habitual o uso da alga calcárea Lithothamnion calcareum f. Corallioides, que cun 85% de carbonato cálcico, resulta unha boa fonte de calcio. Coñecer o grao de dispoñibilidade dos distintos tipos de calcio e o seu mellor forma de consumo é esencial para obter o efecto desexado.

O dilema da vitamina D e o sol

A vitamina D é un nutriente que a pel do organismo é capaz de sintetizar a partir da exposición solar, aínda que tamén se pode obter pola inxesta dalgúns alimentos (peixe azul, lácteos, ovos e alimentos enriquecidos). As súas funcións no organismo son múltiples, aínda que unha das máis importantes está relacionada coa saúde ósea.

Ao redor da metade das necesidades de vitamina D cóbrense pola exposición natural e controlada ao sol, e o resto por medio da inxesta dietética, a través de alimentos ricos en vitamina D ou suplementos. A recomendación xeral dos expertos avoga por obter os nutrientes, sempre que se poida, a partir dos alimentos. Segundo o Instituto de Medicamento de Estados Unidos, as inxestas recomendadas de vitamina D (Dietary Reference Intakes for Vitamin D) son as seguintes: nenos de 0 a 12 meses, 400 Unidades Internacionais (EU) ou 10 microgramos (mcg); nenos entre 1 e 13 anos, 600 EU ou 15 mcg; adolescentes e persoas adultas de ambos os sexos, mulleres embarazadas e lactantes, 600 EU ou 15 mcg; maiores de 70 anos, 800 EU ou 20 mcg.

No entanto, coñecer a cantidade de vitamina D que se inxere a través dos alimentos é complicado. Respecto da exposición solar, sábese que hai que limitala para reducir o risco de cancro de pel. Por iso, saber se se cobren as necesidades deste nutriente e dar recomendacións concretas e individualizadas resulta complexo. De forma xeral, a Organización Mundial da Saúde recomenda expor a cara e os brazos ao sol durante uns 30 minutos ao día para lograr unha produción adecuada de vitamina D. Sempre se deben evitar as posibles queimaduras. O consello de tomar suplementos de vitamina D só está claro para os seguintes grupos:

  • Persoas maiores, pola menor eficiencia da súa pel para sintetizar vitamina D.
  • Individuos de pel escura, xa que estes teñen maior dificultade para a síntese da vitamina.
  • Persoas que padecen enfermidade de Crohn ou celiaquía, que non absorben a graxa de forma adecuada nin os nutrientes liposolubles, como a vitamina D.
  • Persoas con obesidade, debido a que a graxa corporal dificulta a chegada da vitamina D ao sangue.
  • Bebés e nenos pequenos con lactación materna, xa que esta pode carecer da cantidade necesaria para cubrir os seus requirimentos.
  • A decisión sobre a necesidade de tomar un suplemento de vitamina D debe estar en mans dun profesional sanitario cualificado, que avaliará a inxesta de vitamina D a partir da alimentación, o tipo ou cor de pel e a exposición solar que se recibe. Tamén pode ser de utilidade avaliar os niveis de vitamina D en sangue a partir dunha análise.

    SUPLEMENTOS A BASE DE PLANTAS

    A miúdo, pénsase que os produtos etiquetaxes como “naturais” ou “a base de plantas” son intrinsecamente seguros. Pero isto non sempre é así. A seguridade dos suplementos compostos por plantas depende dos seus constituíntes químicos, de como actúan no organismo, como se preparan e a cantidade que se toma, entre outros factores.

    Segundo isto, poden resultar nada ou pouco efectivos ou, pola contra, ter efectos significativos sobre o organismo e interaccionar con medicamentos e outros suplementos, polo que é imprescindible que a prescrición destes produtos estea en mans dos profesionais da saúde pertinentes.

    RSS. Sigue informado

    Pódeche interesar:

    Infografía | Fotografías | Investigacións