Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Déficits nutritivos máis comúns en adolescentes

Son consecuencia directa das elevadas necesidades nutritivas características deste ciclo vital e dos desequilibrios na alimentación...
Por EROSKI Consumer 10 de Maio de 2002

A adolescencia é una etapa da vida marcada por importantes cambios emocionais,sociais e fisiológicos (estirón puberal, maduración sexual…).Sobre estes últimos, a alimentación cobra una especial importanciadebido a que os requirimentos nutritivos, paira facer fronte a devanditos cambios,son moi elevados e é necesario asegurar un adecuado achegue de enerxíae nutrientes. Ademais, é importante evitar posibles déficits nutritivosque poidan ocasionar alteracións ou trastornos da saúde. Déficits nutritivos máis comúnsProdúcense como consecuencia das elevadas necesidades nutritivas e de desequilibriosna alimentación: dietas restritivas, monotónas ou desequilibradasque non inclúen os alimentos básicos.Déficit de minerais:Os minerais que teñen especial relevancia na adolescencia son o calcio,o ferro e o cinc. Cada un deles relaciónase cun aspecto concreto docrecemento:

O calcio relaciónase co crecemento da masaósea. A dispoñibilidade deste mineral é diferente dependendo do alimentodo que proceda sendo os alimentos máis adecuados o leite e todos os seusderivados, xa que a vitamina D, a lactosa e as proteínas propias deos lácteos facilitan a súa absorción e aproveitamento por parte doorganismo. Son tamén boa fonte de calcio: peixes en conserva deos que se come a espiña, froitos secos, derivados de soia enriquecidos, certasalgas mariñas e o sésamo fermentado.

O ferro é un compoñente da hemoglobina (transportadordo osíxeno e do anhídrido carbónico no sangue), necesariopaira o desenvolvemento de tecidos hemáticos (os glóbulos vermellos) queintervén en procesos de obtención de enerxía. O ferro que mellorabsórbese é o procedente dos alimentos de orixe animal (carnes, peixe,ovos e derivados destes alimentos), mentres que o procedente de legumes,verduras e outros alimentos vexetais absórbese peor, de non ser que se combinedevanditos alimentos con outros que sexan boa fonte de vitamina C ou ácidocítrico (verduras aderezadas con aceite e zume de limón…)ou con alimentos de orixe animal ricos en proteínas completas (lentellascon pemento e trocitos de xamón…), etc.O cinc intervén na síntese de proteínas e por tanto,na formación de tecidos. Ademais colabora nos procesos de obtenciónde enerxía, no sistema inmunológico ou de defensas do organismoe ten acción antioxidante. A carencia de cinc relaciónase con lesiónsna pel, atraso na cicatrización de feridas, caída do cabelo,fraxilidade nas uñas, alteracións do gusto e do olfacto, etc. O déficitcrónico pode causar hipogonadismo (pequeno tamaño de órganosreprodutores). A fonte principal de cinc constitúena as carnes, o peixe,o marisco e os ovos. Tamén os cereais completos, os froitos secos,os legumes e os queixos curados constitúen una fonte importante.

Déficit de vitaminas:

Paira os adolescentes recoméndanse, especialmente, as vitaminas que dunhaou outra forma relaciónanse coa síntese de proteínas, o crecementoe o desenvolvemento: Vitaminas liposolubles A e D (lácteosenteiros, graxas lácteas – manteiga, nata -, xema de ovo, vísceras…)e certas vitaminas do grupo B: ácido fólico(legumes e verduras verdes, froitas, cereais de almorzo enriquecidos e fígado),B12 (carne, ovo, peixe, lácteos e fermentadosda soia enriquecidos…), B6 (cereais integrais,fígado, froitos secos, fermento de cervexa), riboflavina(fígado, ovos, lácteos, fermento de cervexa), niacina(vísceras, carne, peixe, legumes e cereais integrais) e tiamina(cereais integrais, legumes e carnes). Observacións: a vitamina A taménpode obterse a partir de verduras e froitas en forma de beta-caroteno ou provitaminaA e a vitamina D, sintetízase baixo a pel por exposición á luz solara partir do colesterol do noso organismo.