Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Déficits nutritivos máis comúns en adolescentes

Son consecuencia directa das elevadas necesidades nutritivas características deste ciclo vital e dos desequilibrios na alimentación...

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 10deMaiode2002

A adolescencia é una etapa da vida marcada por importantes cambios emocionais,
sociais e fisiológicos (estirón puberal, maduración sexual…).
Sobre estes últimos, a alimentación cobra una especial importancia
debido a que os requirimentos nutritivos, paira facer fronte a devanditos cambios,
son moi elevados e é necesario asegurar un adecuado achegue de enerxía
e nutrientes. Ademais, é importante evitar posibles déficits nutritivos
que poidan ocasionar alteracións ou trastornos da saúde.

Déficits nutritivos máis comúns

Prodúcense como consecuencia das elevadas necesidades nutritivas e de desequilibrios
na alimentación: dietas restritivas, monotónas ou desequilibradas
que non inclúen os alimentos básicos.

Déficit de minerais:

Os minerais que teñen especial relevancia na adolescencia son o calcio,
o ferro e o cinc. Cada un deles relaciónase cun aspecto concreto do
crecemento:

O calcio relaciónase co crecemento da masa
ósea. A dispoñibilidade deste mineral é diferente dependendo do alimento
do que proceda sendo os alimentos máis adecuados o leite e todos os seus
derivados, xa que a vitamina D, a lactosa e as proteínas propias de
os lácteos facilitan a súa absorción e aproveitamento por parte do
organismo. Son tamén boa fonte de calcio: peixes en conserva de
os que se come a espiña, froitos secos, derivados de soia enriquecidos, certas
algas mariñas e o sésamo fermentado.

O ferro é un compoñente da hemoglobina (transportador
do osíxeno e do anhídrido carbónico no sangue), necesario
paira o desenvolvemento de tecidos hemáticos (os glóbulos vermellos) que
intervén en procesos de obtención de enerxía. O ferro que mellor
absórbese é o procedente dos alimentos de orixe animal (carnes, peixe,
ovos e derivados destes alimentos), mentres que o procedente de legumes,
verduras e outros alimentos vexetais absórbese peor, de non ser que se combine
devanditos alimentos con outros que sexan boa fonte de vitamina C ou ácido
cítrico (verduras aderezadas con aceite e zume de limón…)
ou con alimentos de orixe animal ricos en proteínas completas (lentellas
con pemento e trocitos de xamón…), etc.

O cinc
intervén na síntese de proteínas e por tanto,
na formación de tecidos. Ademais colabora nos procesos de obtención
de enerxía, no sistema inmunológico ou de defensas do organismo
e ten acción antioxidante. A carencia de cinc relaciónase con lesións
na pel, atraso na cicatrización de feridas, caída do cabelo,
fraxilidade nas uñas, alteracións do gusto e do olfacto, etc. O déficit
crónico pode causar hipogonadismo (pequeno tamaño de órganos
reprodutores). A fonte principal de cinc constitúena as carnes, o peixe,
o marisco e os ovos. Tamén os cereais completos, os froitos secos,
os legumes e os queixos curados constitúen una fonte importante.

Déficit de vitaminas:

Paira os adolescentes recoméndanse, especialmente, as vitaminas que dunha
ou outra forma relaciónanse coa síntese de proteínas, o crecemento
e o desenvolvemento: Vitaminas liposolubles A e D (lácteos
enteiros, graxas lácteas – manteiga, nata -, xema de ovo, vísceras…)
e certas vitaminas do grupo B: ácido fólico
(legumes e verduras verdes, froitas, cereais de almorzo enriquecidos e fígado),
B12 (carne, ovo, peixe, lácteos e fermentados
da soia enriquecidos…), B6 (cereais integrais,
fígado, froitos secos, fermento de cervexa), riboflavina
(fígado, ovos, lácteos, fermento de cervexa), niacina
(vísceras, carne, peixe, legumes e cereais integrais) e tiamina
(cereais integrais, legumes e carnes).
Observacións: a vitamina A tamén
pode obterse a partir de verduras e froitas en forma de beta-caroteno ou provitamina
A e a vitamina D, sintetízase baixo a pel por exposición á luz solar
a partir do colesterol do noso organismo.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións