Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dieta e tiroides: que comer cando se sofren trastornos tiroideos?

Cando se padece de hipertoridismo ou hipotiroidismo é preciso facer axustes na alimentación, ademais de levar un control médico

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 06deFebreirode2014
img_dieta tiroides hd Imaxe: Dennis Tang

A glándula tiroides, situada no pescozo, regula varias funcións no organismo. Participa na produción das hormonas tiroxina (ou T4) e triyodotironina (ou T3), que regulan o metabolismo e afectan o funcionamento doutros sistemas do corpo. Para a formación destas hormonas é imprescindible o iodo, que se obtén da inxesta dietética. Cando a tiroides funciona de maneira normal, non é necesario pensar nunha dieta específica. Con todo, en ocasións esta glándula sofre trastornos: produce máis hormonas das que debería (hipertiroidismo) ou menos das necesarias (hipotiroidismo). Nestes casos, a alimentación desempeña un papel fundamental. A continuación ofrecemos recomendacións dietéticas para ambas as situacións, aínda que é imprescindible contar coa axuda dun dietista nutricionista.

Img dieta tiroides 01
Imaxe: Dennis Tang

Hipertiroidismo e baixo peso: recomendacións dietéticas

Fálase de hipertiroidismo cando a glándula está moi estimulada e prodúcese maior cantidade de hormonas tiroideas das necesarias. O exceso de hormona tiroidea pode provocar, entre outros efectos, un estado de catabolismo no organismo e, en consecuencia, perda de peso e de masa muscular. Nestes casos a dieta debe ser equilibrada e á vez moi enerxética. A continuación apúntanse exemplos sobre como enriquecer a dieta en calorías e proteínas.

Lácteos (leite, iogur e queixo):

  • Utilizar o leite ou o iogur líquido como bebida e mesmo en cocciones cando sexa posible.
  • Enriquecer o iogur con leite condensado, e o leite con leite en po enteira. Pode empregarse este leite enriquecido para preparar batidos, sobremesas, sopas e purés, ou ben tomala con cereais, cacao en po ou jarabes de froita. Agregar leite en po aos purés para enriquecelos.
  • Engadir leite á froita fresca ou en almíbar para preparar batidos.
  • Empregar o iogur para preparar batidos con froita, froitos secos, ou mesmo cereais ou galletas.
  • Incluír queixo troceado en ensaladas de todo tipo, en sopas, cremas, purés; e en pastas, tortillas, etc.

Proteicos (ovos, carnes e peixes):

  • Trocear ovo duro e engadilo en ensaladas, sopas ou verduras. Facer o mesmo con carnes e peixes, engadíndoos a pratos de verdura, ensaladas, guisos, salsas ou sopas.
  • Utilizar ovo batido e agregalo a purés, sopas, cremas, salsas ou batidos de leite.
    Engadir as claras batidas ou o ovo enteiro batido a recheos de tortas de verduras, bechamel, etc.
  • Encher tortillas, pataca ao forno, berenjenas, calabacines, etc. con carne picada ou peixe troceado.

Aceites e graxas:

  • Empregar nata, crema de leite, manteiga, maionesa e outras salsas. Agregalos a salsas, sobremesas e purés de todo tipo (verduras, cereais, carne, peixes, ovos).

Froitos secos:

  • Trocearlos e engadilos como complemento en salsas, guisos e ensaladas.

Azucre, mel, pan e galletas:

  • Agregar a zumes, leite, batidos e sobremesas en xeral.
  • Consumir galletas e pan en almorzos e merendas.
  • Agregar pan frito (croutons) ás sopas e purés.

Hipotiroidismo e aumento de peso: recomendacións dietéticas

Existe hipotiroidismo cando se produce unha diminución de produción de hormonas tiroideas. O hipotiroidismo adoita acompañarse de fatiga, cansazo, caída do cabelo, somnolencia e, aínda que non existe unha relación causa-efecto demostrada, sobrepeso ou obesidade. O tratamento do hipotiroidismo consiste na administración de hormonas tiroideas por vía oral, e debe ser controlado periodicamente polo médico endocrino.

Nestes casos, é imprescindible realizar unha alimentación equilibrada e variada, é dicir que cada día se ha para comer alimentos de todos os grupos: lácteos, verdura crúa ou cocida, froita, alimentos proteicos (carne, peixe e ovos), cereais e féculas (pan, patacas, arroz, legumes, pasta, etc.), ademais de controlar os alimentos grasos (aceites e graxas animais).

  • Débese realizar 4 ou 5 comidas ao día pouco abundantes e evitar picar entre elas. Tampouco é conveniente saltarse ningunha comida principal.
  • É preciso aumentar a actividade física diaria: camiñar, usar menos o ascensor e máis as escaleiras, realizar máis traxectos a pé e menos en coche, así como practicar máis exercicio físico de intensidade moderada (camiñar rápido, ir en bicicleta, nadar, xogar a fútbol ou baloncesto, etc.).
  • Utilizar formas de cocción pouco graxas, como o ferro, o forno, o fervido, o microondas, o vapor ou o papillote. Evitar fritos, rebozados, guisos, empanados e conservas en aceite.

Débese evitar alimentos ricos en graxa, azucres e calorías. Por exemplo:

  • Embutidos e carnes moi graxas: cordeiro, vísceras, chuletas, longanizas ou hamburguesas industriais, bacon ou touciño entrefebrado, morcilla, mortadela, chourizo, foie, etc.
  • Lácteos enteiros, incluíndo queixos moi grasos, iogures enteiros, derivados lácteos como flanes ou mousses, nata ou crema de leite…
  • Margarina, manteiga e manteiga de porco. Salsas precocinadas.
  • Azucre branco e moreno, mel, caramelos con azucre, chocolate con leite, galletas, pasteis, pastelería…
  • Bebidas alcohólicas, refrescos azucarados.

En paralelo, é preciso potenciar alimentos ricos en fibra e pobres en graxas. Por exemplo:

  • Carnes magras, como pito, tenreira, pavo e coello. Peixe branco e azul. Ovos (tente consumir entre 3 e 4 unidades por semana).
  • Leite semidesnatada ou desnatada; queixos e iogures descremados.
  • Edulcorantes de escaso poder calórico como a sacarina, o aspartamo ou a Stevia.
  • Verduras crúas e cocidas.
  • Froitas.
  • Féculas e cereais, en cantidade moderada (pan, pasta, arroz, legumes, patacas…)
  • Para cociñar e aderezar é preferible utilizar aceite de oliva, sen excederse.
  • Auga, bebidas lixeiro, infusións, vinagre (que non sexa de módena), limón e especias.

Déficit de iodo e función tiroidea

O déficit de iodo pode afectar á produción de hormonas tiroideas e provocar por tanto hipotiroidismo e bocio (aumento de tamaño da glándula tiroides). Aínda que a deficiencia de iodo mellorou moito, aínda non foi erradicada por completo.

O iodo atópase na superficie da terra e de aí pasa os vexetais cultivados. Por tanto, os vexetais cultivados en terras pobres en iodo poden conter escasa cantidade deste mineral. Os alimentos procedentes do mar, como peixes, mariscos e algas mariñas, son ricos en iodo. Hoxe en día os lácteos son tamén unha fonte deste mineral, posto que se usan pensos enriquecidos en iodo para a alimentación animal. O sal mariño perde o iodo durante o seu proceso de elaboración; por tanto, a menos que sexa enriquecida, non será unha fonte deste mineral.

A estratexia máis eficiente para erradicar a deficiencia de iodo é a chamada yodación universal do sal, mediante leis que regulan a yodación de todo o sal de consumo humano e animal. Esta estratexia está recomendada pola Organización mundial da Saúde (OMS).

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións