Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dietas: como evitar o efecto yoyó

Seguir unha dieta equilibrada, sen présas e con controis adecuados é clave para evitar as subidas e baixadas repentinas de peso, prexudiciais para a saúde

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 15deNovembrode2012
Img efecto yoyo listp Imaxe: Peter W

O efecto yoyó, tamén coñecido como “efecto rebote” ou “efecto de recuperación do peso”, consiste na perda voluntaria de peso e a subseguinte recuperación (ou mesmo incremento) dos quilos perdidos. Este fenómeno, que se dá na maioría de persoas que seguen de forma repetida dietas de adelgazamento, non é nada recomendable, xa que se relaciona cunha maior dificultade para perder peso de forma exitosa no futuro, con trastornos psicolóxicos (como o sentimento de culpa e a frustración) e cun maior risco de mortalidade, segundo advirten diversas entidades de prestixio, como o National Institute for Health and Clinical Excellence. O seguinte artigo explica como seguir unha dieta equilibrada, sen présas e con controis adecuados é clave para evitar o efecto yoyó.

Img efecto yoyo 01
Imaxe: Peter W

Dieta sen présas para frear o efecto yoyó

Varias enquisas e estudos indican que unha porcentaxe moi elevada da poboación -en especial, a feminina- desexa adelgazar. É certo que deste grupo, unha cantidade importante necesítao, xa que segundo o recente Estudo Enrica, máis do 62% da poboación adulta española ten sobrepeso. Con todo, non é aconsellable perder quilos a calquera prezo. A restrición calórica non pode ser moi estrita, senón que debe ser personalizada segundo o historial dietético, o grao de obesidade e a posibilidade de que se padezan outras enfermidades.

Para adelgazar de maneira saudable, aconséllase reducir entre 0,5 kg e 1 kg á semana, non máis

A Federación Española de Sociedades de Nutrición, Alimentación e Dietética (FESNAD), xunto coa Sociedade Española para o Estudo da Obesidade (SEEDO), afirman que é aconsellable reducir entre 0,5 kg e 1 kg á semana. Con perdas de peso máis bruscas e rápidas, adóitase perder masa muscular, o cal iría en contra da primeira condición que debe cumprir calquera tratamento para a obesidade: diminuír a masa graxa á vez que se preserva ao máximo a masa magra ou músculo.

Dieta equilibrada contra o efecto yoyó

Aínda que non existe un acordo unánime na comunidade científica sobre que se considera unha dieta hipocalórica equilibrada, en xeral, enténdese que se deben diminuír entre 500 e 1.000 calorías ao día. A distribución de macronutrientes (é dicir, o peso dos hidratos de carbono, as graxas e as proteínas na dieta) non difire da recomendada para a poboación xeral e, a nivel práctico, hai recomendacións globais nas que a maioría das dietas de adelgazamento equilibradas coinciden:

  • Escoller os lácteos baixos en graxa (desnatados e semidesnatados).
  • Consumir polo menos 5 racións ao día de hortalizas, verduras e froitas frescas enteiras.
  • Preferir os farináceos integrais e os legumes como fontes de hidratos de carbono.
  • Substituír a carne graxa e os derivados cárnicos con legumes, peixe e carnes brancas.
  • Controlar o tamaño das racións.
  • Diminuír a inxesta de alimentos de elevada densidade enerxética (bebidas azucaradas, doces, pastelería, galletas, snacks fritos e salgados, embutidos, etc.)
  • Distribuír os alimentos ao longo do día en varias comidas.

Peso corporal: control e seguimento adecuados

A obesidade é unha enfermidade crónica que necesita dunha supervisión continua e de seguimento para previr a recuperación de peso, para controlar os riscos da enfermidade e para tratar doenzas asociadas, como a diabetes mellitus tipo 2 e as enfermidades cardiovasculares. É imprescindible acudir ao médico e ao dietista-nutricionista para tratar o exceso de peso. Estes deben pautar tratamentos baseados nunha boa atención clínica e en intervencións baseadas na evidencia científica.

Ademais, os obxectivos expostos, tanto en cuestión de perda de peso como de pauta alimentaria, deben ser realistas e reformulados cada determinado tempo. No lado oposto de todas estas premisas, tan necesarias para un tratamento adecuado, figuran as dietas milagre, que se caracterizan por cumprir varios dos seguintes puntos:

  1. Prometer resultados rápidos.
  2. Prometer resultados asombrosos ou “máxicos”.
  3. Prohibir o consumo dun alimento ou grupo de alimentos.
  4. Conter afirmacións que contradín a colectivos sanitarios de reputación recoñecida.
  5. Incluír relatos, historias ou testemuños para achegar credibilidade.
  6. Conter listaxes de alimentos bos e malos.
  7. Esaxerar ou distorsionar a realidade científica dun nutriente ou alimento (como as proteínas ou a carne).
  8. Incluír ou basearse no consumo de preparados que vende quen promove o tratamento dietético.
  9. Os preparados que se consomen (produtos dietéticos ou similares) teñen un custo moi elevado se se comparan co valor económico de obter os mesmos resultados con alimentos comúns.
  10. Garantir os resultados.

As consecuencias psicolóxicas do efecto yoyó

Está claro que un maior risco de mortalidade é, sen dúbida, a peor secuela que se pode derivar dunha mala práctica sanitaria relacionada coas dietas de adelgazamento. Con todo, os trastornos psicolóxicos, máis ou menos severos, son consecuencias moi negativas que hai que tentar evitar. O fracaso na perda de peso, en especial se é reiterado, aumenta as probabilidades de padecer problemas relacionados coa saúde mental, como a tensión e a depresión. Un estudo realizado en 4.800 persoas que seguiron a dieta Dukan achou que ata un 60% manifestaba un sentimento de culpa polo fallo da dieta.

O consenso FESNAD-SEEDO alerta de que un tratamento inadecuado da obesidade pode favorecer o desenvolvemento de trastornos da conduta alimentaria, de enorme gravidade e peor prognóstico que a propia obesidade. O mesmo documento cita, entre o nove condiciones que debería cumprir o tratamento dietético da obesidade, a necesidade de que este tratamento induza unha melloría psicosomática, con recuperación da autoestima, e que aumente a calidade de vida.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións