Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Dietas milagre?

Non existe una "fórmula máxica" paira perder peso, polo que o seguimento de dietas paira adelgazar sen control profesional expón serios riscos paira a saúde.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 31deMaiode2002

A mirada crítica débea enfocar o consumidor ás dietas populares
coas que moi probablemente entre en contacto, sexa simplemente como
receptor pasivo das súas propostas ou como practicante.
Pódese afirmar que todos os modelos alimentarios que xorden durante esta
tempada, teñen en común a utilización errónea de alimentos
(abuso de proteína, exceso de graxas, insuficiente achegue de hidratos
de carbono, etc.), baseándose en crenzas populares ou en sofismas, o
que conduce a desequilibrios no organismo con repercusións máis ou
menos graves paira a saúde de quen as levan á práctica.


Dietas variadas

Trátase de dietas nas que predomina un determinado macronutriente (proteína,
graxa ou hidrato de carbono). A dieta resultante tende a resultar monótona
e pouco apetecible. Como consecuencia, a persoa reduce a inxesta e diminúe
o peso por unha baixa inxesta calórica.

Dietas pobres en proteínas: A persoa
perde peso a expensas da masa muscular e da proteína visceral
(a que forma parte dos órganos vitais: corazón, riles…),
descende a presión arterial e mesmo se deron casos de arritmias
cardíacas intratables.

Exemplos representativos:
Dieta da uva e o plátano, do pomelo,
do iogur, a base de algas, sirope de salvia, a dieta da pasta, da pataca,
sopa antigrasa, dieta desintoxicante, xaxún total-parcial-semidieta, dieta de
Hauser, macrobiótica, vegetariana estrita, etc.

Dietas ricas en proteínas e pobres en hidratos
de carbono:
Aquí inclúense aquelas que prometen resultados
rápidos só si cómese carne, touciño, ovos e outros alimentos
hiperproteicos, e suprimen ou limitan ao máximo os alimentos ricos en
hidratos de carbono, talles como os cereais e derivados (arroz, pasta, pan),
as patacas, os legumes, as verduras e hortalizas e as froitas.
Os expertos en nutrición coinciden en afirmar que un achegue excesivo
de proteínas e insuficiente de hidratos de carbono favorece a descalcificación
ósea e pode ocasionar danos renais. Pero tamén poden
causar fatiga e mareo por falta de hidratos de carbono, xa que a glicosa, un
substrato deficiente nestas dietas, é a fonte de enerxía preferida
polo organismo. Ademais, conducen a unha gran perda de líquido
e electrolitos o que favorece a deshidratación, e elévanse os niveis
de colesterol e triglicéridos, factores de risco cardiovascular. Si
a persoa ten hiperuricemia (niveis elevados de ácido úrico),
esta agrávase ou mesmo pode sufrir un ataque de pinga. A curto e medio
prazo pérdese proteína muscular e mesmo proteína visceral
posto que o organismo emprégaa como fonte de enerxía.
Co tempo, a falta de hidratos de carbono produce un exceso de acetona
e outros corpos cetónicos no organismo (cetosis) xa que o organismo
adáptase á situación e utiliza as graxas como substrato enerxético,
co fin de preservar a degradación de proteína muscular e
visceral. A cetosis conduce á perda do apetito e náuseas,
outra maneira en que os seguidores das dietas hiperproteicas logran perder
peso con rapidez. É característico un alento e una ouriños con cheiro pronunciado
debido a que se eliminan por estas vías pequenas cantidades de
acetona. O exceso de produción de corpos cetónicos produciría
un aumento da acidez orgánica, polo que o ril rapidamente
comeza a producir iones amonio paira neutralizala. Si non se dese esta reacción,
poderíase orixinar una cetoacidosis grave, acompañada de grandes
perdas de sodio e potasio, con consecuencias cardíacas serias e mesmo
mortais.

Modelos dietéticos:
Dieta do Dr. Atkins, disociada do Dr. Hai,
combinacións alimentarias de Herbert Sheldom, réxime disociado de Montignac,
Scardale, Messini, dieta Maio, The Zone (dieta de cintura, abdome, glúteos…),
Protein Power, xaxún proteico, etc.

Dieta rica en graxa e colesterol: Una de
as formas máis perigosas e estendidas no tratamento da obesidade
son este tipo de dietas. Baséanse nunha redución dos hidratos de
carbono que se substitúen por graxas. Algúns dos modelos dietéticos
que aparecen publicados en revistas ou outros medios de información poden
proporcionar até 1500 mg de colesterol ao día, ademais de graxa
saturada, a pesar de que ningún artigo fai referencia ao elevado
achegue graso. Ao aumentar os niveis de colesterol e de triglicéridos
en sangue, aumenta o risco de enfermidade cardiovascular. Polo seu desequilibrio
nutricional provocan una depleción das reservas de glucógeno
(sustancia de reserva que una vez utilizada polo organismo transfórmase en
glicosa), e da auga ligada a el, o que provoca una perda de
peso rápida que se recupera cando se volven a inxerir alimentos ricos
en hidratos de carbono.

Modalidades dietéticas:
Dieta de Pemmington, a revolución
dietética do Dr. Atkins, combinacións alimentarias do Dr. Shelton,
dieta disociada de Montignac, dieta Scardale, dieta Maio, dieta Messini, calquera
modalidade de dieta hiperproteica, etc.

Réximes sen graxa: Non permiten
aceites, manteiga, margarina e calquera tipo de graxa. Existe risco de
carencia de acedos grasos esenciais e vitaminas liposolubles (A, D,
E).

Tipos de dietas:
Dieta desintoxicante, sirope de salvia, do pomelo, xaxún
total-parcial, dieta de 1000 calorías, dieta de Hauser, dieta anticelulítica,
da pasta, dieta da pataca, vegetariana estrita, etc.

Dietas que focalizan a inxesta nun determinado alimento:
Resultan aburridas e nada atrayentes, ademais de desequilibradas nutricionalmente
e sen base científica, poden producir trastornos dixestivos e psíquicos
xa que rompen o ritmo alimentario normal.
Exemplo: Toronjas: luns arroz, martes carne, mércores ovos…,
e similares.


Riscos paira a saúde

As persoas que se deixan levar por estes modelos alimentarios exponse
obxectivos a curto prazo e pouco ou nada realistas.

En breves períodos, o único que perde o organismo é reserva
de líquido e electrolitos, non graxa. Precísase un período superior a
una semana paira comezar a mobilizar os depósitos de graxa que son os
verdadeiros responsables do sobrepeso. A perda de peso é consecuencia
dunha redución importante das calorías da dieta ou dos
desequilibrios orgánicos que se orixinan ao empregar alimentos en cantidade
e calidade inadecuada. Isto tradúcese en perdida de peso a expensas de: líquidos,
electrolitos, en menor proporción reservas de proteínas – músculo
principalmente – e aínda nunha menor porcentaxe graxa, que é o que
realmente interesa perder.

O seguimento destas dietas supón, nun 99 % dos casos, a recuperación
rápida do peso perdido tras o seu abandono, que pode superar á propia
perda de peso, é dicir, na maioría dos casos gáñanse
máis quilos dos que se conseguiu perder coa dieta (efecto
eu-eu).

Una dieta cun valor enerxético inferior ás 1200 calorías
resulta nutricionalmente incompleta e en tratamentos de media e longa duración
require un achegue complementario de vitaminas e minerais paira evitar calquera
carencia.
As dietas populares xeralmente non cobren o 100% das recomendacións diarias
de: zinc (enfraquecemento do sistema de defensas, alteración da maduración
sexual, a fertilidade), ferro (anemia ferropénica subclínica
ou con síntomas manifestos), calcio (maior risco de descalcificación
ósea especialmente na muller tras a menopausa), magnesio (mineral
clave paira o correcto funcionamento do intestino, nervios e músculos,
e paira a formación e mantemento da integridade de ósos e dentes).
Ademais, a inxesta de vitaminas adoita ser inferior ao 80% das recomendacións
diarias paira vitaminas A, D, E (en dietas sen graxa), grupo B e vitamina C (dietas
sen froitas nin verduras e baixas en hidratos de carbono).


Garantía de éxito
paira perder peso:

* Solicitar asesoramento dietético profesional paira realizar una dieta
de adelgazamento.

* Adecuar os hábitos de alimentación ao modelo de dieta saudable
e equilibrada. Todos os especialistas coinciden en que estar delgado supón
certos sacrificios (especialmente paira quen teñen predisposición
xenética a acumular quilos) e a única maneira segura e efectiva
de evitar o sobrepeso é modificar o estilo de vida.

* Contemplar na alimentación diaria todos os grupos de alimentos
básicos
: cereais (pan, arroz, pasta, patacas, legumes), froitas,
verduras, proteicos (carne, peixe, ovos e derivados), lácteos e graxa
(aceite de oliva e sementes). A cantidade a consumir de cada grupo de alimentos
varía segundo as necesidades particulares.

* Respectar polo menos as 3 comidas principais (almorzo, comida e cea).

* Practicar exercicio habitualmente, preferiblemente de tipo aeróbico
(camiñar, andar en bicicleta, nadar, correr…).

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións