Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Espino albar (Crataegus monogyma)

É un dos máis efectivos reguladores do fluxo sanguíneo que achega a natureza.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 30deXullode2002

Os antigos gregos crían que o espino tiña un efecto inmediato
como vigorizante paira as cabras, de aí procede a súa denominación
científica, Crataegus, é dicir, cabras fortes.

Coa raíz fabricábanse cepillos e machadas, e a madeira ofrecía
una boa lumbre aos fogares campesiños.

O primeiro que hai que encomiar do espino branco ou albar
son as súas propiedades cardiotónicas, que o converten nun aliado a ter
en conta paira todas aquelas persoas con problemas de corazón.

Recolección e secado da planta:
Os campos énchense de flores de espino albar na primavera e os froitos xorden
nos últimos días do verán. As flores consérvanse secas
e emanan un sutil aroma que lembra á tila. Os froitos teñen un sabor acre,
pero son moi apreciados polos paxaros do bosque.

Compoñentes e propiedades:
Os principios activos que o traducen nunha planta aliada do corazón
son: flavonoides, aminas, polifenoles, acedo cafeico e clorogénico,
cumarinas e taninos.

* Aumenta a rega sanguínea nas arterias coronarias
e combate o espasmo causante da angina de peito.
* Reduce o risco de padecer arteriosclerosis.
* Ten efecto regulador sobre a tensión arterial, capaz de facela
descender en quen a teñen alta e provocar o seu ascenso se se padece hipotensión.
* É beneficioso sobre todo en persoas de idade avanzada, con problemas cardíacos
e perda de memoria, ao favorecer a circulación sanguínea
no cerebro.

Non en balde, a súa elevada acción cardiotónica
é a base de moitos medicamentos paira tratar os trastornos circulatorios,
e en países como Alemaña, os médicos especialistas en cardiología,
prescríbeno como tratamento preventivo ao menor síntoma de insuficiencia
cardíaca.

Indicacións:
Está indicado como tratamento profiláctico ou complementario en
problemas circulatorios diversos, trastornos do ritmo cardíaco, enfermidades
coronoarias como a arteriosclerosis, angina de peito, hipertensión,
recuperación postinfarto.

Tamén resulta útil no tratamento dos síntomas
que acompañan á úlcera provocada por tensión. Combinado
con plantas sedantes como a valeriana e o tilo, o espino albar actúa
ben contra a tensión, a ansiedade e outros trastornos nerviosos.

Contraindicaciones e precaucións:
Dado que os seus principios activos son a base de numerosos fármacos utilizados
no tratamento da patoloxía cardíaca, non se deben exceder as
doses indicadas. E en caso de hipertensión arterial, débese consumir
só baixo supervisión médica.

Formas de presentación vía oral e posología:

Infusión, decocción, tintura, jarabes e extractos secos e fluídos.

Algúns exemplos de receitas con espino albar:

– Paira combater estados de inquietude, intranquilidade ou os desánimos
persistentes que poden aumento das pulsaciones.

Combinamos a partes iguais 10 g de espino albar con mejorana, pasionaria
(pasiflora), tila e anís estrelado, nunha proporción dunha
culler rasa da mestura por cunca, e engádese una ciruela seca.
Deposítase a herba na auga recentemente fervida, déixase repousar ben
tapada a infusión durante uns 15 minutos e posteriormente cóase.
Recoméndanse 3 cuncas diarias durante un mes. Pasado este tempo as taquicardias
deberían desaparecer e as pulsaciones recuperar o seu ritmo
normal.

– Infusión paira regular a tensión sanguínea.
Quentamos una cucharadita de espino albar por cunca de auga, mantémola en
repouso durante 10 minutos e coámola.
Debemos inxerilo lentamente para que o organismo asimíleo. Bastan 2 cuncas
ao día, una en xaxún e a outra ao deitarse, pero en épocas de
maior tensión pode aumentarse a tres cuncas.

– Paira previr a arteriosclerosis.
Mesturamos a partes iguais 10 g de espino albar, alcachofera, hipérico,
muérdago, vincapervinca e follas de oliveira.
Fervemos auga durante 3 minutos, botamos una cucharada da mestura por cunca
de auga, coamos e deixamos repousar 15 minutos.
Débese tomar en períodos de 9 días seguidos cada mes.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións