Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Febreiro: A lamprea

Un peixe azul con proteínas de boa calidade e graxas cardiosaludables pouco utilizado na cociña de hoxe

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 14deFebreirode2006

Trátase dunha especie anádroma, que significa que vive no mar pero reprodúcese no río. A lamprea prefire ríos de gran caudal, con augas non demasiado rápidas, e colócase nos tramos baixo e medio. Na península ibérica, a lamprea consérvase nas canles dos ríos Guadiana, Ebro e Guadalquivir, e na costa de Galicia e Asturias.

Distínguense diversas especies de lamprea; a mariña ten un aspecto similar ao da anguía, aínda que cunha característica que a diferenza xa que presenta sete buracos baixo os seus ollos que a anguía non posúe. O seu aspecto é moi similar á lamprea de río, que posúe un moco cutáneo tóxico que é preciso eliminar xunto coa pel antes de cociñala.

Particular composición nutritiva

A lamprea é un peixe azul de elevado contido graso. Por tratarse dun peixe azul, as súas graxas características son os ácidos grasos omega-3, que contribúen a diminuír os niveis de colesterol e triglicéridos plasmáticos e ademais fan máis fluída o sangue, o que prevén a formación de coágulos ou trombos. O seu contido proteico é moderado, con todo as súas proteínas son de boa calidade xa que posúen todos os aminoácidos esenciais. Entre as vitaminas destacan a B1 e a B2. Ao ser un peixe graso, a lamprea posúe tamén vitaminas liposolubles (solubles en graxa) A e D, que se acumulan no seu fígado e músculos. En canto aos minerais, a lamprea posúe entre outros, potasio, fósforo, magnesio, ferro, zinc e iodo. Unicamente a lamprea presenta un inconveniente, o seu contido en purinas. As purinas no organismo transfórmanse en ácido úrico, polo que non se aconsella o seu consumo en caso de hiperuricemia ou pinga.

É importante saber que antes de cociñala é necesario darlle un corte na cola para desangrarla. A lamprea pódese cociñar de formas moi diversas, ben sexa asada, cocida, frita, escalfada, salteada e mesmo como ingrediente basee de sopas. Acompañada de diferentes guarnicións como mariscos, verduras asadas ou salteadas e salsas, resulta exquisita. Con todo, hoxe en día a lamprea non é un peixe moi consumido debido a que a súa escaseza cada vez é maior.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións