Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Froitas e hortalizas con efecto antitrombótico

Un dos aspectos máis descoñecidos dalgúns vexetais é a súa capacidade para evitar a formación de coágulos

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 14deAbrilde2009

PIÑEIRO É sabido que as froitas e hortalizas conteñen antioxidantes e que o seu consumo nunha cantidade adecuada asóciase a unha diminución do risco cardiovascular. Con todo, o seu efecto antitrombótico (antiagregante plaquetario, anticoagulante e fibrinolítico) é pouco coñecido. A uva negra, a piña, o kiwi, os allos e as cebolas son algúns dos alimentos vexetais aos que se atribúen algunhas destas propiedades.

Img ajo cebolla11

A investigación sobre a influencia da alimentación nos factores de risco de enfermidade cardiovascular constitúe un gran achegue no deseño de liñas de prevención en saúde pública e na dietoterapia de apoio ao tratamento médico destas enfermidades. En España, as patoloxías do sistema cardiovascular son responsables de case 300.000 mortes ao ano e constitúen a primeira causa de morte e hospitalización.

Máis sobre vexetais cardioprotectores

Como ben lembra aos cidadáns a Sociedade Española de Cardiología e a Fundación Española do Corazón, “unha alimentación adecuada é a clave do éxito na prevención e abordaxe das enfermidades cardiovasculares”. Se non se segue unha alimentación equilibrada, o risco de aparición de problemas cardiovasculares a partir da mediana idade multiplícase e estes adoitan levar consecuencias máis graves. Así mesmo, nas persoas que xa padeceron un accidente cardiovascular, unha dieta adecuada é esencial para mellorar o seu prognóstico e evitar complicacións.

Na actualidade, coñécense alimentos daniños e alimentos beneficiosos para o corazón e, aínda que é sabido o papel benefactor que xogan froita e hortalizas, aínda queda moito camiño por percorrer, en canto a investigación refírese, para descubrir todo o seu potencial como alimentos cardioprotectores.

O efecto antitrombótico destes vexetais é un dos menos explorados. O Programa de Investigación en Factores de Risco de Enfermidade Cardiovascular do Departamento de Bioquímica Clínica e Inmunohematología da Universidade chilena de Talca revisouse o efecto antitrombótico dalgunhas froitas e hortalizas e o seu potencial efecto protector sobre as enfermidades cardiovasculares.

Entre as froitas destacan a piña e o kiwi como as máis completas das que se estudaron, debido a que as dúas teñen máis dun efecto antitrombótico. Entre as hortalizas, o allo e a cebola mostran ambos os efecto antiagregante plaquetario, anticoagulante e efecto fibrinolítico, tres craves na prevención de accidentes cerebrovasculares, cardiopatía coronaria, trombosis e embolias, entre outras patoloxías que afectan o corazón e aos vasos sanguíneos.

Froitas, verduras e trombosis

Dentro das hortalizas, o allo e a cebola mostran efecto antiagregante plaquetario, anticoagulante e efecto fibrinolítico

A trombosis é un proceso patolóxico polo que se forma un coágulo no interior dun vaso sanguíneo. As plaquetas, que son células que se atopan no sangue e que cumpren un papel fundamental na coagulación, agréganse construíndo o coágulo, que forma unha oclusión que obstruye total ou parcialmente o paso do sangue polo interior do vaso. Esta situación é de extrema gravidade, pois o territorio máis aló do trombo deixa de recibir irrigación sanguínea producíndose nun inicio isquemia (sufrimento celular por falta de osíxeno nos tecidos) e logo morte dos tecidos. Por exemplo, un infarto de miocardio pódese producir tras o impedimento da chegada de sangue ao corazón por mor dun trombo nunha arteria principal.

Na última década, diversos centros de investigación acreditados deron a luz estudos sobre o efecto antitrombótico dalgúns alimentos que despexan o camiño ao desenvolvemento de políticas alimentarias de prevención, como a campaña internacional de promoción de froitas e hortalizas “Cinco ao”día , e ao desenvolvemento de tratamentos tanto farmacolóxicos como dietoterapéuticos.

Aínda que aínda falta tempo e esforzo para conseguir a evidencia científica, nun primeiro paso demostrouse, tanto en laboratorio como en estudos con persoas, que a uva negra, a piña, a fresa e o kiwi, ademais do allo, a cebola, o tomate, a soia e o melón, son alimentos que conteñen sustancias capaces de impedir a agregación das plaquetas, a formación de trombos e que, ademais, poden destruír un coágulo.

Por exemplo, os autores observaron no laboratorio que 5mg de extracto de kiwi dan lugar a un 11% de inhibición da agregación das plaquetas para formar o coágulo; e cun extracto de kiwi de 20mg chégase ata un 96% de inhibición. Tamén se avaliou se o consumo desta froita modula a actividade plaquetaria. A proba fixérona un grupo de persoas con idades comprendidas entre os 20 e os 51 anos, que consumiron dous kiwis ao día durante 28 días, e observouse que a agregación plaquetaria diminuíu de maneira significativa.

Este feito é tan só un antecedente que abre a porta a máis investigación, na que podería indicarse o consumo de kiwi para previr o desenvolvemento de eventos trombóticos, tal e como apuntan investigadores do Departamento de Nutrición da Universidade de Oslo. A bromelina é unha encima proteolítica que contén xofre e que é extraída do talo e da froita da piña (Ananas comosus). Tamén no laboratorio, observouse que a bromelina pode inhibir a agregación plaquetaria e incrementar a actividade fibrinolítica, é dicir, a destrución do coágulo sanguíneo unha vez formado.

Alimentos anticoagulantes

O allo e a cebola foron utilizados historicamente como alimento con propiedades medicinais para tratar unha gran variedade de enfermidades, entre elas, as cardíacas. Esta sabedoría popular en anos posteriores explicouse polo efecto antiagregante plaquetario e hipotensor dos membros da familia Allium (cebolas, allos porros, allos e cebolletas). O consumo prolongado de allo cru, allo en po, aceite de allo ou extracto de allo desecado inhibe a agregación plaquetaria en plaquetas humanas, tal e como consta nos máis recentes estudos, como os recentemente publicados sobre o tema na revista “Pharmacology”.

No noso país, investigadores da Sección de Endocrinoloxía e Nutrición Clínica, Unidade de Apoio á Investigación do Hospital Universitario Río Hortega de Valladolid revisaron as evidencias sobre o consumo de allo e a redución do risco cardiovascular. Os autores do estudo conclúen que queda demostrado que a inxesta deste alimento ten un potente efecto sobre a destrución dos coágulos sanguíneos e está relacionada coa redución da aparición da trombogénesis.

No entanto, é necesario demostrar a diminución dos eventos cardiovasculares e describir a cantidade de allo que hai que tomar para obter os seus efectos beneficiosos e para iso son necesarios aínda máis estudos complementarios.

ESTUDO ENRICA

Img corazon1
A investigación a gran escala sobre a relación entre a alimentación e as enfermidades cardiovasculares en miles de persoas, é outro dos pasos importantes para dar luz e comprobar a eficacia da inxesta cotiá dun tipo de alimentos en lugar doutros. No noso país, a Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición (AESAN), en colaboración coa Consellería de Sanidade da Generalitat de Cataluña e os laboratorios Sanofi-Aventis, iniciou o estudo epidemiolóxico ENRICA (Estudo de Nutrición e Risco Cardiovascular), o primeiro deste tipo en España que analizará, durante 2008 e 2009, os factores de risco cardiovascular en preto de 13.000 persoas.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións