Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Infusións para adelgazar, unha práctica que pode resultar contraproducente

A idea errónea de que as infusións son naturais e non teñen efectos secundarios implica que se tomen coma se fosen auga, unha práctica que pode ser contraproducente

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 25deAgostode2011

No mercado disponse dunha ampla gama de infusións para todos os gustos, preferencias, momentos e necesidades. O máis rechamante de moitos destes produtos son as mensaxes suxestivas que os acompañan, que incitan ao consumo, en particular se se busca adelgazar. “Axuda natural para manter o teu peso”, “… mantén a túa figura de forma natural” ou outros máis controvertidos como “axuda a eliminar graxas” ou o cualificativo “queima graxas” son algunhas das declaracións atopadas. A combinación de varias plantas en cada bolsita de infusión destaca as propiedades de cada unha delas. As máis comúns son a cola de cabalo, o sen, o té verde e o té vermello. Segundo a mestura, unhas infusións especifican ser saciantes e acougar o apetito, dixestivas ou laxantes. Esta última, o suposto poder laxante dalgunhas plantas, é a propiedade que máis se destaca e asóciase ao adelgazamento.

Img te verde1
Imaxe: Andrey Volodov

A crenza popular, aínda que errónea, de que as infusións non teñen os efectos secundarios dos fármacos fai que sexa moi común o autoconsumo e o abuso, sen máis criterio que conseguir o obxectivo de perder os quilos dabondo nun tempo límite. Pero esta práctica pode ser arriscada e contraproducente. Determinadas plantas tomadas en exceso, ben en infusión ou na súa diversidade de presentacións (extracto, comprimidos), poden interactuar co efecto dalgúns medicamentos.

Se provocan un acentuado e continuo efecto diurético no organismo, poden afectar o funcionamento normal dos riles e do corazón ao alterar a homeostasis do sodio e do potasio, provocar cambras musculares, hipotensión, mareos, arritmias ou mesmo convulsións. Por seguridade, hase de consultar a un dietista-nutricionista ou a un especialista sanitario antes de tomar infusións con fins diuréticos, laxantes ou adelgazantes.

Té verde

Unha revisión e meta-análise da Sociedade Americana de Nutrición de 2009 avaliou a función do té verde no control do peso corporal e das variables antropométricas (perímetro de cintura, relación cintura-cadeira e índice de masa corporal). Segundo o informe, a evidencia epidemiolóxica ha demostrado que o consumo habitual de té, unha media de dous vasos diarios, asóciase a reducións, aínda que modestas, no IMC, o peso corporal, a circunferencia da cintura e a graxa corporal.

Algunhas persoas beben té verde coma se fose auga, sen criterio nin na cantidade nin no momento de consumo

Isto fai pensar que os compoñentes activos do té, en concreto as catequinas e a teína (análogo da cafeína), xogan un papel moderado na axuda para perder peso, en consonancia cun estilo de vida activo e alimentación equilibrada e saudable. No entanto, queda por determinar con exactitude a dose e a duración do tratamento, en particular en comprimidos a base de extracto de té verde, para evitar efectos secundarios asociados ao seu consumo. De feito, tomar té verde está contraindicado en persoas con trastornos cardíacos, arritmias, insuficiencia coronaria, úlcera gastroduodenal, insomnio, epilepsia, embarazo e lactación e na infancia.

Ademais, o té verde pode provocar toxicidade no fígado e interaccionar con diversos medicamentos, aínda que estas advertencias non se precisan nos complementos alimenticios analizados que inclúen té verde, tal e como quedou demostrado na investigación de Eroski Consumer sobre produtos para perder peso.

Aínda que estes efectos negativos estudáronse con máis detalle co extracto de té verde e non co té verde en infusión, cabe advertir de que calquera exceso é insano, xa que moitas persoas, ante a idea de tomar unha “infusión adelgazante”, beben té verde coma se fose auga, sen criterio nin na cantidade nin no momento de consumo.

Té pu-erh

Con esta variedade de té vermello sucede algo similar que co té verde. A maioría de estudos analizaron a potencialidade dos polifenoles como antioxidantes e como reductores do colesterol ou dos triglicéridos plasmáticos, aínda que en boa parte dos casos con animais de experimentación ou no laboratorio (in vitro). Polo momento, aínda que as expectativas son positivas, non se coñecen estudos a gran escala en humanos que dilucidasen con seguridade e eficacia nin as cualidades hipolipemiantes que o té pu-erh demostrou en animais, nin a capacidade que se lle adxudica de axudar na perda de peso. Por precaución, aconséllase ser coidadoso co consumo de calquera tipo de té para evitar posibles efectos secundarios, xa que como mínimo non deixa de ser unha planta excitante.

Cola de cabalo (Equisetum arvense)

A Cola de cabalo demostrou un lixeiro efecto diurético e, en consecuencia, o seu consumo non inflúe na masa graxa corporal, non reduce a cantidade de graxa nin ten efectos adelgazantes. Un diurético é toda sustancia, ben sexa natural procedente dunha planta ou en forma de comprimido, que ao inxerirse provoca unha eliminación de auga e de sodio a través dos ouriños. Dado que os efectos das plantas e os medicamentos afectan e inflúen de diferente maneira a quen a toma, sempre se han de utilizar baixo a supervisión dun facultativo.

As persoas con trastornos cardíacos, hepáticos ou pinga deben tomar a cola de cabalo con moita precaución, xa que a herba ou os seus extractos poden empeorar o cadro clínico.

Tamén en Internet atópanse mensaxes tan rechamantes como falsos. Un deles asegura que o “té rooibos xeado é un refresco queima graxas con cero calorías”. Ata onde chega a ciencia, as investigacións que se realizaron co té rooibos centráronse na función antioxidante das súas polifenoles e, polo momento, en animais de experimentación. Por iso, sen obviar un lixeiro efecto diurético natural que pode notarse tras o seu consumo, a capacidade adelgazante desta planta, se a tivese, está aínda por demostrar.

DIURÉTICO NON SIGNIFICA ADELGAZANTE

Moitas das plantas que se propoñen polas súas supostas propiedades “adelgazantes” só teñen a particularidade de ser diuréticas ou laxantes. Calquera dos dous efectos pode resolver unha situación de incomodidade derivada da retención de líquidos puntual (menstruación, hinchazón por calor, por falta de hidratación…) ou dun estreñimiento pasaxeiro, pero non resolve o problema dos quilos de máis, sexa sobrepeso ou obesidade. O resultado de beber infusións é que se ouriña máis ao inxerir máis auga ou se ten o desexo de evacuar con máis frecuencia. Ambas as situacións poden asociarse de maneira subxectiva con “sentirse deshinchada” e verse o ventre “máis plano”. Mesmo se pode comprobar que se pesa algo menos.

Pero baixar de peso non significa sempre adelgazar. Co consumo deste tipo de infusións conséguese “enganar á báscula” para baixar de peso á conta da auga corporal e non da graxa. Adelgazar é perder graxa e, co efecto diurético ou laxante dalgunhas plantas, o único que se consegue é eliminar líquidos pero non graxa, en tanto que a graxa non se perde polos ouriños ao non ser soluble en auga.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións