Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Intolerancias alimentarias, causa de obesidade?

As dietas que prometen adelgazar tras realizar un suposto test de intolerancias alimentarias non teñen ningunha base científica, son enganosas, e mesmo, fraudulentas

Img dieta intoler listp Imaxe: Alan Cleaver

Non hai evidencia científica que relacione as intolerancias alimentarias coa obesidade, tan só páxinas web enganosas con información falsa ou que confunde aos usuarios. As dietas que se basean en detectar intolerancias alimentarias para adelgazar sinalan, en liñas xerais, que os alimentos incompatibles co organismo dunha persoa poden ser os responsables deses quilos de máis. Con todo, o presuntos test de intolerancias, que se cobran, garanten máis a perda de diñeiro que de peso e implican certa cota de risco: restrinxir ou suprimir alimentos pode supor un prexuízo para a saúde. A continuación explícanse os riscos do presuntos test de intolerancia para adelgazar, bríndanse dous motivos para dubidar da súa fiabilidade, advírtese sobre a información fraudulenta que circula en Internet e achéganse consellos saudables para as intolerancias alimentarias e a obesidade.

Img dieta intoler 01
Imaxe: Alan Cleaver

Riscos do presuntos test de intolerancia para adelgazar

O custo do presuntos test de intolerancias alimentarias pode alcanzar os 300 euros

As dietas que se basean en detectar intolerancias alimentarias para adelgazar puxéronse de moda nos últimos anos. E o segredo do seu éxito apóiase en dúas cuestións: os altos índices de obesidade e as expectativas de rebaixalos. Seis de cada dez españois adultos padecen sobrepeso ou obesidade e, ante esa realidade, resulta moi tentador pensar que un test -cuxo custo oscila entre 40 e 300 euros- poida desvelar nuns poucos minutos que alimento é o culpable dos quilos extra e dos incontables intentos errados por perdelos. Segundo as publicidades que anuncian este método, estes alimentos bloquean o metabolismo e impiden facer efectivas as dietas para adelgazar. A idea é que, ao deixar de comelos, estas dietas funcionarán. Pois ben, a ciencia non puido demostrar ningunha relación entre as intolerancias alimentarias e a obesidade.

Segundo a Asociación Española de Dietistas-Nutricionistas (AEDN), restrinxir ou suprimir algúns alimentos, ou facer dietas moi monótonas (como as que se propoñen con este método), non só supón malgastar o diñeiro, tamén implica un risco serio para a saúde. Someterse ao tratamento dietético derivado dos resultados dos tests de intolerancias alimentarias -unhas probas de dubidosa fiabilidade- pode comprometer a saúde e atrasar un diagnóstico dun proceso patolóxico que debería tratar un profesional sanitario. Ese é a mensaxe tras revisar as posturas das sociedades clínicas máis importantes no campo da alergología e a inmunología.

Dous motivos para dubidar da fiabilidade do método

Hai diversas razóns para dubidar do test de intolerancias como método de adelgazamento. Pero hai dous fundamentais que, ademais, son fáciles de lembrar:

  1. O test de intolerancias alimentarias que nunha soa sesión analizan a reacción ante 200 ou 300 alimentos non teñen respaldo científico. Na actualidade, para determinar a intolerancia a un alimento, hai que facer múltiples probas dirixidas só ao alimento sospeitoso e, en ocasións, resulta moi difícil determinalo. As probas de diagnóstico avaladas polo medicamento clínico son: as técnicas por imaxe, endoscopia, colonoscopia, histología (análise de células), análises de feces, etcétera. Por tanto, este test que se anuncian en Internet e en múltiples clínicas de estética ou de adelgazamento, non contan co aval de ningunha sociedade científica de referencia de ningún tipo. Moito menos de alergología e inmunología, que sería o propio.

  2. O test de intolerancia alimentaria que estivo de moda hai uns anos, o ALCAT, facíase a partir dunha mostra de sangue. Hoxe en día, o test revolucionario é unha combinación de bio-resonancia e acupuntura, que consiste en colocar un eléctrodo debaixo da uña. Este método “innovador” anúnciase en múltiples páxinas de Internet como “un equipo desenvolvido coa colaboración da Cátedra de Técnicas Físicas da Universidade de Bolonia (Italia), testado clinicamente pola Facultade de Medicina da Policlínica de Catania e recomendado polo doutor Rincivillo, profesor de Terapia de apoio clínico e nutrición clínica”. Con todo, basta con buscar máis referencias na Rede para descubrir que non existe tal cátedra, nin tal facultade, nin moito menos o doutor Ricinvillo, a non ser na propia publicidade do test.

Información fraudulenta sobre intolerancias e obesidade

Algunhas páxinas aseguran ter avais de prestixiosas universidades, aínda que non sexa certo

O preocupante deste asunto é que abundan as páxinas web similares ao caso anterior: portais de Internet onde se achega información falsa sobre o tema, e mesmo, fraudulenta. Unhas páxinas din ter avais de prestixiosas universidades, como a Complutense de Madrid. Outras explican onde pode comprarse a máquina do inexistente doutor Ricinvillo para facer o test. Certos portais ofrecen cursos para profesionais impartidos polo Gabinete Europeo de Nutrición (que tampouco é real). Algunhas clínicas garanten a perda de peso con esta técnica e, peor aínda, sosteñen que a retención de líquido é un tipo de obesidade, cando non é así. A obesidade é a acumulación excesiva de graxa ou hipertrofia xeral do tecido adiposo no corpo, é dicir, cando a reserva natural de graxa corporal increméntase ata un punto onde está asociada con numerosas complicacións de saúde ou enfermidades e un incremento da mortalidade.

As persoas non ten por que saber que estas universidades ou estes médicos non existen. Por iso, as sociedades científicas sanitarias, os colexios profesionais sanitarios, as asociacións de enfermos e as asociacións de consumidores e usuarios teñen o deber de estudar o tema e informar correctamente o cidadán. Un primeiro paso para iso é deixar claro que esta técnica que relaciona as intolerancias coa obesidade non está recomendada, nin tan sequera nomeada como alternativa, en ningunha páxina web de referencia. Entre elas, a Sociedade Española de Medicamento Estético (SEME), a Federación Española de Sociedades de Nutrición, Alimentación e Dietética (FESNAD), a Axencia Española de Seguridade Alimentaria e Nutrición (AESAN), onde se dan recomendacións para combater a obesidade e o sobrepeso, e a Sociedade Española para o Estudo da Obesidade (SEEDO).

Consellos para as intolerancias alimentarias e a obesidade

Tanto se temos un problema de tolerancia cos alimentos que consumimos de maneira habitual, coma se temos un problema de sobrepeso ou obesidade, debemos acudir a profesionais sanitarios en cada rama. Primeiro, para obter un diagnóstico fiable e segundo, para iniciar o tratamento adecuado á nosa patoloxía.

No caso das intolerancias alimentarias, debemos acudir a un profesional sanitario porque non todas as intolerancias alimentarias son iguais e, por tanto, terán diferente tratamento. As intolerancias poden deberse a:

  • Un problema anatómico no aparello dixestivo que nos dificulte a dixestión dun alimento.
  • Unha dificultade concreta para dixerir un alimento e metabolizar algún nutriente, por unha alteración encimática.
  • Unha intolerancia a unha sustancia química presente no alimento, ben de forma natural ou que se engadiu, como un aditivo.

O caso máis común é a intolerancia á lactosa do leite e ás proteínas da vaca. Tamén son comúns as intolerancias ao ovo e ao peixe. Son frecuentes síntomas de malabsorción intestinal que causan acumulación de gases, dor abdominal, dor de estómago e vómitos. Outro síntoma podería ser a retención de líquidos, cunha subida do peso corporal. Pero o aumento de líquidos no corpo non é sinónimo de obesidade.

No caso da obesidade ou o sobrepeso, as causas tamén poden ser múltiples: unha herdanza xenética, un trastorno metabólico, un problema de ansiedade asociado, etcétera. E cada caso terá un tratamento diferente.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións