Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Litiasis renal

Como previr ou tratar esta enfermidade cunha adecuada alimentación

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 04deDecembrode2002


Que é a litiasis renal?

A litiasis do aparello urinario, tamén denominada urolitiasis ou nefrolistiasis,
é una enfermidade crónica causada pola presenza de cálculos ou
pedras no interior dos riles ou das vías urinarias (uréteres,
vejiga).
Afecta a máis do 10% da poboación en idade media da vida (30-60
anos) e con maior frecuencia aos homes. Predomina en persoas con hábitos
sedentarios ou con gran exposición á calor. Na maioría das
ocasións débese a algún trastorno na absorción, metabolismo
ou excreción dos compoñentes dos cálculos (calcio, ácido
oxálico, acedo úrico, fosfato, cistina…) ou das sustancias
inhibidoras da formación dos mesmos (acedo cítrico
e magnesio) ou ben da acidez (pH) dos ouriños.
O tratamento médico, farmacolóxico e dietético difire
en función do tipo de cálculo.


Medidas dietéticas xerais

Forzar a inxesta de líquidos paira aumentar a diuresis
(produción de ouriños): 2,5-3 litros ao día, especialmente é casos
de perdas aumentadas (diarreas, intensa actividade física, tempadas
de calor, etc.). Esta cantidade debe repartirse ao longo de todo o día,
a razón de dous vasos de auga (uns 400 mL) con cada comida e un vaso
de auga (uns 200 mL) cada 2 ó 3 horas (entre 8 e 12 vasos ao día).
Polo menos a metade do líquido inxerido debe ser auga; pero tamén
pódense tomar infusións, zumes, caldos, etc.

Axustar as calorías paira conseguir o normopeso.
A influencia dun achegue calórico excesivo non é en absoluto favorable.

Ollo co sal: é recomendable controlar a inxesta de sodio
en todos os casos de litiásis, particularmente naqueles que cursan
con hipercalciuria (niveis altos de calcio nos ouriños). A cantidade recomendada
é duns 6 g de sal (ClNa) ao día. Aconséllase eliminar o salero
da mesa e evitar alimentos especialmente ricos en sodio.

Proteínas: sábese que una dieta elevada en proteínas
incrementa o risco de nefrolitiasis, aumenta os niveis urinarios dos
constituíntes dos cálculos (calcio, oxalato, ácido úrico)
e facilita un ambiente adecuado paira o crecemento dos mesmos. Ademais,
é ben coñecido que un exceso de proteínas aumenta as perdas
de calcio por ouriños, e as persoas con litiasis son especialmente sensibles
a devandito efecto calciúrico das proteínas (carnes, peixes,
ovos). A recomendación é por tanto limitar a cantidade de carnes
e peixes a unha ración por persoa duns 120 a 150 g ao día
.

Moderar o consumo de azucres de absorción rápida
(azucre común, marmeladas, mel, produtos de pastelaría
e confeitaría, zumes azucarados, etc.) xa que favorecen o incremento
da cantidade de calcio nos ouriños ao diminuír o seu reabsorción a nivel
renal.

Evitar o alcol. As bebidas alcohólicas son xeralmente
ricas en calcio, oxalato e guanosina (que se metaboliza a ácido úrico).
Así mesmo, son altamente enerxéticas (ricas en calorías
baleiras, é dicir, non nutritivas). Existe una relación lineal entre
o consumo de alcol e a elevación de ácido úrico tanto
en sangue como en ouriños. O alcol incrementa tamén os niveis de
calcio, fosfato e magnesio en ouriños.


Outras recomendacións a ter en conta

  • Previr ou tratar adecuadamente as infeccións urinarias.
  • Evitar altas perdas de líquidos (sauna, sol, exercicio extenuante,
    abuso de laxantes).
  • Realizar exercicio físico, reducir a tensión e durmir o suficiente.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións