Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Maio: As guindas

Unha variedade das cereixas coas que comparten moitas características

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Luns, 08deMaiode2006

As guindas, denominadas griottes en Francia, son unha variedade de cereixas
silvestres que se caracterizan polo seu sabor agre. A súa orixe háxase no Mar Negro
e no Mar Caspio. Co tempo esta froita deuse a coñecer en Europa e Asia.
Hoxe día cultívase en países de clima tépedo, entre eles España. No noso país localízalla en especial na
zona de Cáceres, o val do Ebro e Andalucía. As variedades
máis importantes son: Richmond, Montmorency e Morello, todas elas de sabor
agre.

Guindas: Parentes próximos das cereixas

A guinda é o froito carnoso da guindeira ou da cerdeira común. A súa pel
é de cor avermellada e negruzco, ten forma redondeada e presenta unha depresión
no ápice. É de pequeno tamaño -2 centímetros
de diámetro-, contén un pequeno óso no seu interior e presenta
un talo algo máis corto que o das cereixas. A súa carne é branda e zumenta
e presenta un sabor máis acedo.

As guindas frescas son ricas en hidratos de carbono, sobre todo en fructosa; o azucre característico das froitas. O seu contido en azucres aumenta no caso de que llas consuma confitadas, xa se lles engade azucre común na súa elaboración. Quen han de controlar a inxesta dos devanditos nutrientes na súa dieta -en obesidade, diabetes, hipertrigliceridemia-, deberán consumilas con moderación e en cantidades reducidas.
As guindas ao natural achegan cantidades significativas
de fibra, que mellora o tránsito intestinal. En canto ao seu contido en vitaminas,
están presentes en pequenas cantidades o prol-vitamina A e a vitamina C. Das guindas sobresae o seu contido en flavonoides, sustancias antioxidantes que lle proporcionan a súa cor tan
característico. Achegan ademais cantidades reseñables de potasio e, en menor proporción,
de magnesio e calcio.

Consellos na compra e en casa

As guindas son froitas de verán, e podemos gozar do seu agradable sabor
desde finais de abril ata mediados de agosto. Fóra de tempada pódense
adquirir en conserva. As mellores guindas frescas son as de cor vermella claro
ou rosado amarelado, segundo a variedade. Deben estar limpas e ter unha pel
firme, brillante e sen imperfeccións. Os seus talos deben ser verdes e frescos.
Convén asegurarse de que o talo estea ben unido ao froito e fixarse en que no punto de
unión de ambos non haxa presenza de moho.

Unha vez en casa convén mantelas na neveira sen lavar nin tapar, xa que desta
forma consérvanse en perfecto estado ata dúas semanas. Tanto frescas como confitadas, pódellas conxelar para aumentar aínda máis o seu tempo de conservación.

Como facer uso e goce das guindas

Debido ao seu sabor acedo adóitallas empregar fundamentalmente na elaboración
de conservas -embadurnadas dun almíbar lixeiro elaborado con auga e azucre- pero tamén llas consome frescas. En concreto, as guindas confitadas utilízanse tanto en
repostaría -doce de guindas, torta de guindas, etc.-, como na decoración
de sobremesas e como acompañamento de bebidas como
o mosto ou o vermout.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións