Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

Marzo: O lagostino

Un marisco do grupo dos crustáceos, de baixo achegar calórico e poucas graxas
Por maitezudaire 21 de Marzo de 2006

O lagostino é un crustáceo mariño de corpo alongado que mide entre 15 e 25 centímetros e que ten dez patas. Por ser un crustáceo posúe caparazón, no seu caso liso e de cor alaranxada ou rosáceo. A carne que contén debaixo do caparazón, e sobre todo na cola, goza de gran aprecio entre os entendidos en cociña e entre a poboación xeral. É moi característica das costas de Europa Occidental e adoita vivir nos fondos brandos e lodosos carentes de algas..

Un crustáceo con poucas calorías e moitas proteínas

Os crustáceos clasifícanse en función do tamaño de o seu corpo, hainos de corpo alongado – bogavante, lagostino, gamba, lagosta, lagostino- e de corpo curto -cangrexo, nécoras, centola e percebe-.

O lagostino máis abundante é a que se atopa no Atlántico, aínda que non é a única, porque existe outra especie similar pero de menor tamaño no mar Mediterráneo.

De todos os crustáceos, é o lagostino a que achega menos calorías. O seu principal nutriente son as proteínas. A cantidade de graxas que contén é a máis baixa dos crustáceos despois dos percebes. En canto a minerais e vitaminas destaca o seu contido en potasio, fósforo, magnesio, iodo e vitamina B12.

As patas, ben suxeitas ao corpo

O lagostino resiste moi pouco tempo fose da auga polo que é difícil atopala viva nos puntos de venda. Á hora de comprala é importante detectar se a peza é fresca ou non. Son signos de frescura un caparazón rosáceo e resistente, ollos brillantes de intensa cor negra, cheiro agradable e as patas ben suxeitas ao corpo.

O lagostino véndese tanto fresca como conxelada, e en moitos casos en lugar de enteira, ofrécense unicamente as colas xa que é a parte máis exquisita. O seu prezo está en función do tamaño da peza. Nalgúns casos pódense atopar lagostinos, a forma máis común de degustalas. Nese caso hai que ter en conta que a súa cor apenas cambia ao cocer, algo que non ocorre no resto dos crustáceos. Tamén pódese cociñar á grella, á prancha ou frita e, se se engade como ingrediente en paellas, achégalles un toque moi especial.