Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Menús diarios: novos sabores

O uso na cociña de alimentos pouco cotiáns permite saborear texturas diferentes cun variado achegar nutrivo

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 21deXaneirode2011

En moitos fogares coñécese de antemán o menú de toda a semana. Ben por costume, por gusto ou por comodidade, son maioría quen non fan o esforzo de probar novos alimentos e sabores. Pero algúns consumidores optan pola postura contraria. Gústalles innovar na cociña, non tanto con pratos sofisticados e complicados de elaborar, senón con alimentos pouco cotiáns ou, polo menos, distintos. Algúns son típicos doutras culturas, como o talle, a quinua, o mijo ou a xudía mungo. Outros, como os cóengos, os berros ou a rúcula, de orixe mediterránea, non foron frecuentes durante moitos anos e, desde hai un tempo, entraron con forza nos mercados como vexetais selectos. A maioría están dispoñibles nos comercios populares de alimentación e os menos se venden en tendas especializadas de dietética. A posibilidade de lograr menús máis variados, a procura da creatividade na cociña, o gusto por sabores e texturas diferentes e a inxesta de complementos nutritivos son algúns dos factores que predisponen a probar novos alimentos.

Orixinalidade para a ensalada de cada día

Img brotes soja1ancho art

As ensaladas admiten multitude de ingredientes pouco habituais na cociña e difíciles de atopar nos receitarios tradicionais. No entanto, o mercado globalizado actual permite dispor de multitude de alimentos doutras culturas a un prezo razoable. Esta opción é a base para improvisar pratos apetitosos con orixinais ingredientes vexetais, que achegan un contrapunto de sabor, textura e colorido ao prato.

Img palmito1 art

Os talles, os brotes tenros dunhas variedades concretas de palmeiras ananas, pola súa textura crujiente e sabor que lembra a froitos secos, resultan idóneos para innovar na presentación de ensaladas .

Como reforzo de vitaminas á dieta, destacan os germinados de vexetais, cuxas variedades se elixen en función da apetencia e o gusto dos comensais. Os de alfalfa son pequenos, delicados e cun lixeiro gusto amargo. Menos comúns son os de brécol e lombarda, mentres que son máis fáciles de atopar os brotes de soia. Estes alimentos, a pesar do seu tamaño pequeno, concentran un conxunto interesante de nutrientes saudables, como vitaminas (folatos, C, A, E), minerais asimilables (ferro, calcio, magnesio) e encimas dixestivas.

Img berros1 art

Herbas comúns nas proximidades a acequías e humidais, como os cóengos e os berros, comercialízanse como vexetais exquisitos para engadir a ensaladas, tamén con noces ou combinadas con espinacas .

A mestura dalgúns destes vexetais con follas de leituga reporta poucas calorías e unha agradable sensación tras a comida. Por saúde, convén consumir hortalizas crúas a diario, xa que é a mellor maneira de conservar as súas cualidades nutricionais, vitaminas e antioxidantes.

Descubrir novos sabores
Cereais que veñen desde a outra beira do Atlántico, como a quinua, e outros que se comen a diario en distintos países africanos, como o cuscús ou o mijo, teñen en común que foron e son a base enerxética da alimentación de millóns de persoas. Aínda que algúns cociñeiros haxan reinventado receitas con estes alimentos, queda o gusto por probar o resultado. Como sabe, a que alimento parécese, cal é a súa textura, como queda no prato e con que alimentos congenia mellor son aspectos que se descobren con cada unha das receitas.

Quinua en todas partes
A sopa de quinua con verduras é a presentación común desta planta nativa dos países andinos, onde se come con frecuencia diaria ou semanal. A quinua ou quinoa é unha planta que se confunde cun cereal pola súa forma de gran solto e polo resultado tras o seu cocción. É por iso que se tende a empregar como substituto do arroz nalgunhas propostas de receitas, como a de risotto de quinua e espárragos ou a quinua á xardineira. Os grans soltos e fríos serven para preparar unha saudable ensalada con verduritas marinadas e en sofrito, con verduras, emprégase de recheo para a receita de cabaza rechea. Dúas propostas con gustos vexetarianos son as croquetas con tofu, quinua e salsa de verduras e a quinua estofada con seitan e millo.

Cebada, trigo ou mijo como substitutos do arroz

Do mesmo xeito que a quinua ou o cuscús, a cebada, o trigo ou o mijo son cereais que, cociñados segundo os tempos de cocción adecuados e ben combinados con outros alimentos poden substituír con gusto ao arroz. A falta de costume, tanto ao probalos como ao cociñalos, favorece que se aprecien diferenzas notables. A textura do gran é máis aspera e o sabor, máis pronunciado.

Para iniciarse na cociña con estes novos cereais, resulta apropiada unha receita típica da gastronomía almeriense: o cocido con trigo e garavanzos. Se en lugar de trigo emprégase cebada, pódese comezar cunha sinxela receita de minestra de verduras con cebada salteada ou unha sopa de lentellas e laranxa. Máis nova é a proposta de calabacines ao forno con pesto de cebada perlada e noces ou a ensalada con arroz salvaxe con cebada, calabacín e bonito.

Ao cocerse e deixarse arrefriar, o mijo se apelmaza e forma unha especie de masa para elaborar desde unhas croquetas ata un budin con cenoria ou un pastel de mijo con verduras ao gratén. Pódese engadir como espesante a unha crema de verduras e, recentemente feito, queda solto se se saltea o mijo con froitos secos ou se mestura con verduras, como xudías verdes, cenoria e cebola.

CUSCÚS, ALIMENTO COÑECIDO

O cuscús ou sémola de trigo é o derivado deste cereal máis coñecido e introducido na cociña actual do noso país. O seu sabor suave e a facilidade para cociñalo favorecen que o cuscús sírvase frío ou quente, en ensalada, como primeiro prato, acompañamento dos segundos ou ingrediente de sobremesas doces mesturado con froitos secos, froitas desecadas e especias, como a canela e o cravo.

Son numerosas as propostas de cuscús con verduras, segundo a tempada, os gustos e as apetencias. Algunhas suxestións combínano con verduras e salteado de calabacín, con cenoria e cabaza ou con pementos, olivas e corazóns de alcachofas.

Esta sémola é tan suave de sabor, que é posible cociñala case con todo tipo de alimentos, desde mesturas doces, como o cuscús con pasas e piñóns, ao cuscús con gambas e mexillóns, o cuscús con garavanzos e verduras ou a suxestión de servilo frío, nunha orixinal ensalada con lentellas e vinagreta gornecidas.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións