Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

Máquinas expendedoras de comida ao alcance dos nenos

Un recente estudo recomenda aumentar o control sobre a localización e o contido das máquinas que venden comida para previr a obesidade infantil

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 26deXullode2013

Os produtos que ofrecen as máquinas expendedoras de comida (en particular, as que se atopan ao alcance dos nenos nos centros educativos) conteñen en moitas ocasións excesivas graxas, azucres ou sal. En consecuencia, dificultan que os pequenos “poidan ter unha alimentación equilibrada e, por iso, saudable”, tal como recomenda o ‘Documento de consenso sobre a alimentación nos centros educativos’, coordinado en 2010 polos Ministerios de Educación e Sanidade. Que alimentos inclúen estas máquinas e cales deberían incluír? Como se regula o seu contido? Que normativas e estudos existen respecto diso? O seguinte artigo dá resposta a estas preguntas.

Img vending
Imaxe: Salim Fadhley

Máquinas que venden comida: compromisos e carencias

Existen datos preocupantes. Nos países onde as máquinas expendedoras sitúanse de forma frecuente nas escolas, o 20% dos nenos toma máis de catro bebidas azucaradas ao día, algo que se traduce en case un quilo de azucre semanal. É por iso que resulta necesario controlar a localización e a oferta das devanditas máquinas, como ben detallou un artigo de EROSKI CONSUMER, publicado en 2009 . Agora, un novo estudo súmase ás evidencias que apuntan a un maior control deste tipo de máquinas para previr a obesidade infantil.

O Ministerio de Sanidade e Consumo (MSC) asinou no ano 2005 un acordo de colaboración coa Asociación Nacional Española de Distribución Automática (ANEDA), que incluía, entre outros, os seguintes compromisos:

  • Evitarase situar máquinas expendedoras naquelas zonas onde poidan ter fácil acceso a elas os alumnos de ensino infantil e primario.
  • Eliminarase a publicidade das máquinas para non incitar ao consumo de determinados produtos, que debe ser substituída por adhesivos con mensaxes que promocionen unha alimentación saudable.
  • Crearase unha ‘Guía de boas prácticas’ para aqueles operadores que actúen en centros de ensino, que indicará que produtos débense fomentar nas máquinas de alimentación situadas nos centros de ensino e cales sería bo non fomentar.
  • Elaborarase e diseminará a ‘Guía para unha nutrición adecuada nos centros de ensino a través de máquinas vending‘.
  • As máquinas incluirán produtos que favorezan unha alimentación equilibrada (auga mineral, bebidas con baixo contido en azucre, froitas, etc.), en detrimento de aqueles con un alto contido en sal, azucre ou graxas.

Img vending2
Imaxe: sharkhats

Este tipo de compromisos coñécense como convenios de autorregulación. Varios investigadores consideran que esta clase de convenios, no ámbito da alimentación, son tan ineficaces e contraproducentes como os asinados polas industrias do tabaco e do alcol. De feito, unha revisión sistemática da literatura científica recentemente publicada na revista Obesity reviews confirma que os códigos voluntarios de regulación da publicidade dirixida a nenos (asinados pola industria alimentaria), non garanten a diminución da propaganda de alimentos que “socavan as dietas saudables”.

Sexa como for, en 2008 (tres anos despois da firma do documento), dous investigadores españois, Miguel Anxo Royo-Bordonada e María Anxos Martínez-Huedo avaliaron o estado da cuestión. Para iso tomaron como punto de partida a cidade de Madrid. Os resultados da súa investigación acábanse de publicar (xullo de 2013) na revista Gaceta Sanitaria, nun artigo cuxo título fala por si só: “Avaliación do cumprimento do convenio de autorregulación do sector de máquinas expendedoras de alimentos e bebidas nas escolas de primaria de Madrid, España, en 2008”.

No estudo, os autores avaliaron todas as escolas de Madrid. Accederon de forma persoal a todas as que tiñan máquinas expendedoras de comida e anotaron as súas características: grao de accesibilidade ás máquinas por parte dos nenos, produtos ofertados, anuncios ou declaracións de saúde nas máquinas. Ademais, entrevistaron os responsables da escola. As principais conclusións da súa investigación son estas:

  • Ningunha das escolas que tiña máquinas reportou coñecer o acordo antes mencionado.
  • A maioría destas máquinas non cumpriron coas normas do acordo en canto á súa localización, as mensaxes publicadas neles, ou o valor nutricional das opcións ofrecidas.
  • Todas as máquinas estaban en escolas privadas. Así pois, o acordo cúmprese nas escolas de educación primaria, aínda que só nas públicas. No entanto, como devandito acordo non fixo referencia ás escolas de secundaria (é dicir, deixou aberta a porta para que nelas si se puidese situar estas máquinas), non estraña que una de cada tres escolas públicas de educación secundaria si conte con esta clase de máquinas.

Segundo Royo-Bordonada e Martínez-Huedo, a firme defensa dos códigos de autorregulación por parte da industria alimentaria non só non achega beneficios para a saúde pública, senón que se pode interpretar como unha estratexia para evitar recomendacións lexislativas máis estritas. As ganancias económicas que reporta a venda de alimentos ricos en calorías dificulta, segundo estes autores, a defensa dos intereses da saúde pública por parte das industrias de alimentos e bebidas. A loita contra a epidemia de obesidade, conclúen, require regulacións gobernamentais que esixan que todos os alimentos e todas as bebidas dispoñibles nas escolas cumpran con criterios nutricionais saudables.

Nesa mesma liña, a Resolución do Parlamento Europeo de 25 de setembro de 2008 recolle unha importante recomendación do Libro Branco ‘Estratexia europea sobre problemas de saúde relacionados coa alimentación, o sobrepeso e a obesidade’: deberíase deixar de vender nos centros educativos “alimentos e bebidas con alto contido en graxas, sal ou azucre e con pobre valor nutricional”.

RSS. Sigue informado

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións