Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

“Necesitariamos un século paira volver ás cifras de obesidade infantil de 1984”

Carlos Casabona, pediatra e divulgador

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Venres, 23deXullode2021

Imaxe: Aguilar

Leva máis de 30 anos atendendo una consulta de pediatría. Un tempo que lle permitiu ver en primeira fila todos os cambios (demográficos, sociais, económicos e culturais) que favoreceron o auxe da obesidade infantil. Carlos Casabona non vacila en denunciar os factores que están detrás desta epidemia. De entre eles, destaca nesta entrevista que “as decisións das familias á hora de elixir os alimentos están moi condicionadas polo influxo da industria alimentaria e o poder da publicidade”.

Por que aos pais e nais cústalles elixir produtos saudables?

A dispoñibilidade de alimentos saudables fose de casa é escasa e pouco alcanzable. Si saímos de viaxe, nin nas estacións de tren, nin no avión nin en gasolineiras imos atopar a un prezo razoable froita fresca enteira. Nos restaurantes, a sobremesa que ofrecen son flanes, natillas, mousses… E, ademais, é moi difícil obviar a publicidade.

E na compra no supermercado?

Estamos bombardeados por alegacións de saúde en produtos que non son saudables. Bolos con alto contido en ferro, cacaos vitaminados que, combinados con leite, “danche forza e enerxía…”.  Estas mensaxes dificultan que coñezamos o verdadeiro contido do produto.

Os proxenitores non están máis informados que antes?

Si, pero non é suficiente. As familias xa saben que a bollería industrial e os refrescos non son saudables; a partir de aí, actúan en consecuencia. Pero seguen confundíndose cos cereais mal chamados “de almorzo”. Os menores están condicionados polos debuxos do envase e os agasallos; os pais, pola información de vitaminas e minerais, sen darse conta da súa gran cantidade de  azucre. Outro problema atopámolo nos lácteos que “axudan ás defensas”, os iogures azucarados “con sabor” a froita…

Cando en consulta fálanlles de todo isto, que responden os pais?

Din que os seus fillos comen moi ben porque non toman bollería industrial. Non se dan conta de que se están metendo calorías líquidas nos zumes, nos lácteos azucarados, azucre e fécula no xamón de york… En alimentos que, ademais, non lles quitan a fame, porque logo deben tomarse o bocadillo.

Inflúe a condición socioeconómica dos pais?

Si. Vémolo no estudo Aladino. Entre o 70 e o 80 % de nenos con obesidade pertencen a clases baixas. Teñen menos acceso á información de calidade e pouco tempo no centro de saúde paira as revisións. Teñen menos recursos económicos e culturais.

Que é o “aburrimento económico”?

Hai familias que non teñen opcións de lecer saudable. Nin montar en bicicleta, facer una excursión ao campo, extraescolares… Moitas delas só teñen como recurso lúdico a comida. Comer dá pracer, e cómpranse unhas bolsas de croissants, ou de ganchitos.

É imposible comer san e barato?

É difícil, a menos que sigas una alimentación moi repetitiva. A froita de calidade, quitando mazás Golden, plátanos de oferta e peras, está cara sempre. A carne e o peixe de calidade, o mesmo. E o non saudable é moi barato. Pero, ademais, está a saciedade. Un quilo de galletas custa un euro e ten 4.000 calorías; uno de tomates tamén custa un euro, pero ten 200 kcal.

Que implica o que ambos os proxenitores traballen fose de casa?

Hai que integralo na contorna socioeconómica. Se tes poucos recursos e, ademais, pásasche o día traballando fóra de casa, cando chegas o último que podes facer é ir facer a compra, preparar un sofrito, cociñar a lume lento… E aí entra a industria, que conseguiu elaborar produtos saborosos, preparados, saciantes e baratos. Se non tes tempo, farás croquetas conxeladas que só levan pataca, ou tirarás dun bote de tomate frito que leva moito azucre.

Os últimos estudos reflicten un estancamento nas cifras de obesidade infantil, mesmo dun descenso…

Era imposible ir a peor. Nos últimos anos, só baixaron un punto. Iso significa que necesitariamos un século paira volver ás cifras de 1984 [un 3 % de obesidad infantil, actualmente es del 40 %]. É un problema estrutural.

Para acceder a máis contidos, consulta a revista impresa.


Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións