Artigo traducido por un sistema de tradución automática. Máis información aquí.

O abuso de doces e a deficiencia de vitaminas

As vitaminas B1 e B2 participan na obtención de enerxía a partir dos hidratos de carbono, polo que o exceso de doces aumenta os requirimentos de devanditas vitaminas
Por maitezudaire 11 de Xuño de 2004

Os alimentos doces supoñen una tentación paira a gran maioría das persoas e, en xeral, o seu consumo vese acentuado durante a nenez e a adolescencia. Nalgúns casos os pais e nais utilízanos a modo de recompensas ou premios que ofrecen aos seus fillos, convertendo aos doces en alimentos habituais da súa dieta. Ao chegar á adolescencia estes hábitos son difíciles de desterrar e aínda que non é necesario eliminar a presenza de doces da alimentación, si convén o seu consumo esporádico.

Consecuencias do abuso de doces Diversos estudos nacionais sobre hábitos alimentarios en nenos e adolescentes, coinciden no consumo excesivo deste sector de poboación de chucherías, bollería industrial e todo tipo de doces. Os medios de comunicación, as modas e a falta de tempo, entre outros factores, fai que nenos e adolescentes, cada vez con máis frecuencia, substitúan un xantar ou merenda equilibrados, compostos por exemplo por froita, zumes, derivados lácteos, bocadillos ou sándwiches variados etc., por produtos de alto achegue calórico e elevadas concentracións de azucres simples, que ademais están practicamente exentos de vitaminas, minerais e fibra.

O abuso dos doces pode ter consecuencias sobre a saúde da poboación infantil e xuvenil. A elevada concentración de azucres simples que presentan devanditos alimentos favorece a aparición de carie, ocasiona problemas de exceso de peso, aumenta o risco de desenvolvemento de diabetes mellitus na idade adulta e contribúe a reducir a concentración de nutrientes da dieta, polo que aumenta a probabilidade de deficiencias nutricionais. En xeral, estes alimentos poden considerarse fonte de calorías baleiras xa que apenas achegan outros nutrientes (proteínas, vitaminas, minerais ou fibra), salvo hidratos de carbono simples. Ademais, como consecuencia do abuso de doces, é frecuente que durante a adolescencia teñan lugar deficiencias de vitaminas B1 (Tiamina) e B2 (Riboflavina).

Maior requirimento de vitaminas B1 e B2 A tiamina e a riboflavina son vitaminas hidrosolubles, é dicir, son solubles en auga e forman parte das vitaminas do grupo B. Ambas desempeñan importantes funcións, entre elas a de actuar como cofactores de diferentes sistemas encimáticos relacionados coa obtención de enerxía a partir dos hidratos de carbono ou azucres. En todos os alimentos doces abunda un ingrediente común, o azucre refinado, ao igual que en galletas, bollería, pastelaría, etc. Por tanto, tomar con frecuencia e en cantidade abundante este tipo de produtos, fai que o organismo necesite un achegue extra de vitamina B1 e B2. Ademais, durante o proceso de elaboración dos alimentos refinados, elimínase a parte do gran do cereal máis rica en devanditas vitaminas. O refinado tamén provoca una perda no contido doutras vitaminas e minerais ademais de facer que unha porcentaxe importante da fibra presente de forma natural no alimento elimínese.

Dieta equilibrada paira evitar deficiencias Nalgúns casos a deficiencia de vitaminas B1 e B2 pódese manifestar con estados de apatía, fatiga e debilidade, entre outros. E en concreto a carencia de vitamina B2 na dieta pode provocar trastornos oculares, bucais e cutáneos.

Levar a cabo una alimentación sa e equilibrada, resulta suficiente paira obter as cantidades necesarias de tiamina e riboflavina. Son alimentos ricos estas vitaminas, o fermento de cervexa, os vexetais de folla verde, o xerme de trigo, os froitos secos e os legumes, así como os cereais integrais ou enriquecidos. Na carne de porco e as vísceras abunda a tiamina e nos lácteos a riboflavina.