Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O bonito do norte e as súas aplicacións culinarias

Á prancha, marinado, en mojama, en conserva ou marmitako, son algunhas das preparacións culinarias deste peixe de tempada

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Mércores, 28deXullode2004

Características do bonito

O bonito é un peixe azul de auga salgada que mide de medio a un metro de
lonxitude.
Diferénciase fundamentalmente doutros túnidos en que as aletas pectorales
son moi longas, chegando máis atrás da aleta anal.
É un animal de cabeza grande e cónica, con boca grande, dentes cónicos e pequenos,
e ollos grandes e redondos.
O seu corpo é fusiforme, robusto e panzudo, brillante, azul moi escuro no
dorso, máis claro e grisáceo nos flancos e prateado no ventre.
A pel é moi forte, con escamas moi duras sobre todo detrás do opérculo
e a cor das súas aletas é case negro.
No inverno vive nas profundidades do océano Atlántico, no triángulo
que forman as illas Canarias, Madeira e Azores.
No verán sobe até o norte do océano e chega até Islandia, seguindo
a peixes gregarios, sobre todo sardiñas e anchoas. Aí engordan e volven
a baixar ao triángulo onde desovan, alimentándose das súas propias reservas
e do plancto mariño.

O bonito na cociña

No mercado atopamos bonitos en conserva, en forma de mojama, conxelado
e sobre todo fresco, pois son os túnidos máis apreciados.
O grao de frescor vén dado pola firmeza da súa carne non pegañenta e porque
a rodaja na parte que toca coa espiña teña unha cor vermella forte.
Calcúlase un peso por ración de 175 a 200 gramos.
A súa utilización culinaria principal é en rodajas e á prancha, aínda que tamén
consómese cru, picado e aderezado coma se fose un steak tartare de
carne. Deste xeito, pódese utilizar como a carne picada das albóndigas
e posteriormente elaborar albóndigas de peixe, hamburguesas, empanadas, lasañas
ou canelones recheos. Queda moi saboroso si se mariña cun aderezo de aceite
de oliva, limón e pementa. Paira iso córtase en finas rodajas e serve de acompañamento
a ensaladas diversas como a de pementos e cogollos.
Así mesmo admite preparacións con tomate, cebola ou a grella, cortado en
rodajas, aínda que o bonito do norte ten dúas aplicacións sobresalientes en
a cociña: o asado en forno ou en grella da zona chamada “ventresca” acompañada
dun refrito de allo e guindilla despois do seu asado, e o marmitako, un guiso
de bonito con patacas acompañado dunha salsa biscaíña.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións