Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O descubrimento do escorbuto

Esta enfermidade carencial provocada por un déficit dietético de vitamina C, foi endémica durante a Idade Media

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Xoves, 24deXullode2003

O escorbuto é o nome da enfermidade carencial producida pola falta
de vitamina C na dieta. O corpo humano non pode sintetizar vitamina C (algúns
animais si o fan), polo que é necesario incorporala a través
da alimentación co fin de evitar a súa deficiencia.

O escorbuto maniféstase como consecuencia dunha deficiente inxesta de verduras
e froitas frescas, fonte por excelencia de vitamina C, o que explica que fose
una enfermidade endémica na antigüidade, naquelas rexións que
non tiñan un acceso fácil a devanditos alimentos, en especial durante
o frío inverno. Os síntomas reais da enfermidade son: debilidade,
dor muscular e articular, e hemorraxias espontáneas nas encías
e na pel que tardan en cicatrizar.

A historia do escorbuto

Durante moito tempo o escorbuto foi una enfermidade de orixe
descoñecido, chegando a ser una das enfermidades epidémicas na
Idade Media que sufrían os navegantes que facían grandes travesías
en barco.

O escorbuto fixo estragos entre as tripulacións dos barcos e atribuíanselle
os máis curiosas orixes, por exemplo, que era un mal debido
ao sangue corrompido, botábaselle a culpa ao frío dos mares e
mesmo á madeira verde dos barcos. A esta enfermidade os navegantes españois
chamárona “a peste das naves”, os portugueses coñecíana
como “mal de Loanda” e a ingleses “peste do mar”.
Por aquel entón, xurdiron numerosos e curiosos tratamentos co fin de
atallar a enfermidade, como o de fornecer sal, ácido fosfórico,
mostaza, etc., aos mariñeiros afectados, e mesmo realizarlles transfusións
con sangue de animais.

Vitamina C, o único tratamento

Non foi até os experimentos do médico da mariña inglesa James Lindt
(1716-1794) cando se descubriu o remedio do escorbuto. Este médico
escolleu a doce mariñeiros afectados pola enfermidade e fixo seis grupos
de dous mariñeiros cada un aos que lles forneceu seis tratamentos
diferentes, paira observar a súa evolución.
Os experimentos, ademais, constitúen os primeiros ensaios de terapia
controlada da historia do medicamento. Lindt descubriu que só
a parella á que se lle fornecía zume de limón e laranxa como parte
da dieta evolucionaba favorablemente da súa enfermidade. Aínda que aínda
non se tiña identificado o axente causal da enfermidade (a falta
de vitamina C), si que se coñecía o seu remedio, e a pesar que desde
entón os mariñeiros da armada inglesa recibiron o alcume de “limely”
ou bebedores de limón, o remedio foi adoptado máis ou menos rapidamente
polo resto de países.

O escorbuto foi tratado como una enfermidade contaxiosa durante dous séculos
e medio, e atallábase con remedios tan peregrinos como o comer luciérnagas,
café concentrado (en Hamburgo abriuse o primeiro café público
grazas esta crenza), algúns tipos de helechos, aire fixo (o que hoxe chamamos
soda).

O descubrimento da vitamina C e a súa relación co escorbuto se
produciu no século XX polo científico húngaro Albert Szent-György.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións