Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O estreñimiento

A dieta xoga un papel moi importante, na prevención do estreñimiento, no seu tratamento e na resolución dos síntomas.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 06deNovembrode2001

O estreñimiento, tamén denominado constipación, é un
cadro caracterizado por unha redución no número e peso normal
das deposiciones que con frecuencia se asocia a un endurecemento da textura
das feces. O seu diagnóstico é difícil de determinar, dada a natureza
subxectiva do problema e a dificultade de concretar o hábito intestinal
normal, claramente influído polas diferenzas socioculturais e dietéticas.
Nunha poboación xeral sa, a frecuencia normal das deposiciones
oscila entre tres por semana e tres diarias, que se expulsan sen dificultade en
o 75% das ocasións.

A defecación debe ser indolora, non requirir esforzo excesivo e ser completa.
Baixo este criterio, podemos definir o estreñimiento como a dificultade
na defecación en máis do 25% das ocasións e/ou cunha frecuencia
inferior a tres deposiciones á semana, asociada ás veces con cambras abdominais,
flatulencia e que segue da expulsión defectuosa de feces, xeralmente
de consistencia dura e en forma de bolitas, que poden estar moi por baixo do
peso normal (250 g diarios). Así mesmo, poden presentarse síntomas
asociados talles como dor de cabeza, irritabilidad e falta de apetito. A persoa
que sofre de estreñimiento pode presentar todas ou tan só algunhas de
estas características.

Causas que favorecen o estreñimiento.
Entre as causas máis comúns que dan lugar a este cadro, agudo ou crónico,
atópanse:

– Una dieta que inclúe en cantidade insuficiente alimentos ricos en fibra (verduras,
froitas, legumes, cereais integrais, froitos e froitas secas) unida a unha baixa
inxesta de líquidos que fai que as feces sexan de pequeno volume
e de consistencia dura.

– A debilidade dos músculos da parede abdominal e do chan da
pelvis que interveñen na defecación.

– A toma de certos medicamentos (codeína en catarros, analxésicos,
sedantes, ferro oral e antidepresivos, entre outros) provocan una diminución
do movemento intestinal, circunstancia que ocorre en enfermidades como a diabetes,
hipotiroidismo, enfermidade
de Parkinson
… e procesos naturais como a xestación (Estreñimiento
durante o embarazo).

– A predisposición xenética que teñen algunhas persoas ante o
estreñimiento.

– A idade. O
estreñimiento en persoas maiores
de 65 anos é moi común
debido a alteracións no tránsito intestinal, agravado en ocasións
pola inmobilidade, a polifarmacia e a deterioración mental.

– As enfermidades anorrectales: fisuras, hemorroides… que causan defecación
dolorosa, o que leva a evitar todos os movementos intestinais.

– A enfermidade
do colon irritable
, enfermidade diverticular ou causas neurológicas
e psíquicas, incluíndo a ausencia de adestramento intestinal en pacientes
con accidentes cerebrovasculares, enfermidades musculares e neurológicas,
atraso mental, as viaxes, a tensión ou a depresión… que se
asocian a un almacenamento prolongado das feces na porción final
do colon.

– A estenosis (estrechamiento do intestino), os pólipos ou o cancro
de colon, situacións nas que se produce obstrución do intestino groso.

En calquera dos casos, o tratamento debe ser etiológico, é dicir,
en función da causa que orixina o cadro (tratamento dietético,
fomento de exercicio físico, reeducación do hábito intestinal,
pautas hixiénicas e tratamento con laxantes en casos específicos,
etc.).

Tratamento dietético: beneficios da dieta rica en fibra.
Resulta obvio que a dieta xoga un papel moi importante, non só en
a prevención do estreñimiento, senón tamén no seu tratamento
e na resolución dos síntomas.
O incremento en achéguelos de fibra a partir de cereais integrais, verduras
e froitas, legumes, froitos e froitas secas, asóciase cun aumento na frecuencia
das deposiciones e un maior peso das feces. A fibra actúa aumentado
a masa fecal, estimulando os movementos intestinais e facilitando a fluidez
das feces.
Outro aspecto a ter en conta é aumentar a inxesta de líquidos con
as comidas (sopas, gelatina, infusións, etc.) e entre comidas (preferiblemente
auga, zumes naturais), sen esquecernos de realizar algún tipo de exercicio
físico de forma regular que axude a fortalecer os músculos de
a parede abdominal que interveñen na expulsión das feces.

Hase de ter en conta que a introdución de maior cantidade de fibra
na alimentación debe realizarse sempre de forma progresiva, o cal
depende das características da dieta anterior ao tratamento de
cada persoa. Se o aumento de fibra non é progresivo, aparecen molestias dixestivas
(cambras abdominais, flatulencia, diarreas) e mesmo pode verse comprometido
o aproveitamento de certos nutrientes por parte do organismo (minerais
como calcio, magnesio,
ferro, zinc).

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións