Saltar o menú de navegación e ir ao contido

EROSKI CONSUMER, o diario do consumidor

Buscador

logotipo de fundación

Canles de EROSKI CONSUMER


Estás na seguinte localización: Portada > Alimentación

Este artigo foi traducido por un sistema de tradución automática. Máis información, aquí.

O hipérico ou herba de San Juan (Hypericum Perforatum L.)

Os seus aceites vexetais atópanse en maior concentración a mediados de Xuño, por iso é polo que exista en moitos lugares a tradición de recoller esta planta a madrugada de San Juan.

  • Autor: Por
  • Data de publicación: Martes, 25deXuñode2002

O hipérico atópase en terreos de baixa e media altura. A parte de
a planta que se emprega con usos medicinais son as sumidades floríferas
e o seu período de floración é desde maio até agosto.

A palabra "hipérico" vén do grego hyperikon,
que significa por encima dunha aparición. O termo perforatum
atribúeselle polo aspecto perforado que presenta esta planta debido ás
glándulas de aceite situadas en follas e sáibaos (si presionamos
con forza a planta, esta segrega un mollo de cor avermellada que tingue
a pel de cor azul violácea debido ao seu aceite esencial).

Recolección e secado da planta: colléitase durante os
meses de xuño-agosto, a medida que florece. Convén colleitala con tempo
asollado. Sécase á sombra rapidamente, en ramalletes colgados (non convén
deixala a unha temperatura superior aos 35º C). A planta debe conservar
en todo momento a súa cor orixinal.

Compoñentes e propiedades:
Contén pigmentos, hipericina e derivados, hiperforina…, de acción antimicrobiana
sobre estafilococos e estreptococos. Así mesmo contén compostos fenólicos
e flavonoides (máis abundantes nas follas que nas flores) e aceites
esenciais.
Os seus compoñentes cumpren as seguintes funcións: activan a circulación
sanguínea e os intercambios metabólicos; resultan beneficiosos
no tratamento de afeccións xinecolóxicas e afeccións renais; teñen
un efecto antialcohólico, antiasmático, antidepresivo, antidisentérico,
antigotoso, antihemorroidal, antihipertensor, antinervioso, antiséptico,
antiulceroso e aperitivo; alivian a artrite e melloran a astenia nerviosa; son
astringentes, calmantes, dixestivos, expectorantes, sedantes e eficaces en trastornos
dixestivos e do colon.

Indicacións:
SIEMRE baixo prescrición medica facultativa.
Sistema nervioso
: Estados depresivos leves.
Pediatría: Utilízase paira evitar pesadelos nos nenos
e enuresis infantil.
Sistema dixestivo: O seu aceite por vía interna contra a gastritis
e úlceras gástricas.
Traumatología: Vía externa. Úsase o aceite de hipérico
como cicatrizante e en casos de contusións, distensións ligamentosas e feridas
abertas.

Contraindicaciones e precaucións:
* Alerxia ao preparado.
* Algúns produtos do hipérico poden producir diminución de
as concentracións plasmáticas de certos medicamentos e, consecuentemente,
una redución dos seus efectos terapéuticos. Como consecuencia,
este medicamento non debe ser utilizado simultaneamente con outros fármacos,
excepto aqueles que se administren por vía tópica e cunha absorción
sistémica reducida, ou que sexan medicamentos non psicotrópicos que
se excreten polo riñon.
Precaucións:
* Reaccións de fotosensibilidad: evitar a exposición prolongada aos
raios UV (raios do sol, etc.), debido á posibilidade de que aparezan manifestacións
de fotosensibilidad.
* Os pacientes que estean a tomar concomitantemente Hyperico con outros
medicamentos, non deben de deixar de tomar o Hipérico sen antes consultar
ao seu médico: a retirada do hipérico podería provocar un
incremento dos niveis plasmáticos destes medicamentos, con risco
de toxicidade. O médico debe saber sempre se o paciente está
usando hipérico.
Efectos adversos:
* Excepcionalmente, molestias gastrointestinales e axitación.
* Describíronse reaccións fototóxicas (rash, prurito, eritema) con
o emprego de dose bastante superiores ás aconselladas, especialmente en pacientes
con tez branca. En caso de reaccións de fotosensibilidad debe evitarse a exposición
á luz durante unha semana.

Formas de presentación vía oral e posología:

Preséntase paira o seu emprego só en infusión ou combinado con outras
plantas, o mollo fresco, en tintura, en extracto fluído, en comprimidos e como
aceite de uso externo.

Algúns exemplos de receitas con hipérico:

– Hipérico só: prepárase en infusión ou decocción breve
a razón dunha ou dúas cucharaditas por cunca (ao 6%). Déixase repousar 5
minutos tapado. Cóase e bébese quente.
– Receita antidepresiva: hipérico, nenúfar, orégano e salvia.
Mezlar estas plantas a partes iguais. Dous cucharaditas da mestura por cunca
en infusión. Repouso de 5 minutos. Coar e beber tres cuncas ao día
en xaxún ou entre comidas.
– Depresión acompañada de insomnio: hipérico, brezo, raíz
de valeriana, tilo e marrubio. Mesturar a partes iguais. Una cucharadita de
a mestura por cunca en decocción de 2 minutos a lume lento e tapado.
Repouso de 5 minutos. Coar e beber una cunca despois da cea.
– Depresión asociada a timidez: hipérico, genciana, romeu e ajedrea.
Mesturar a partes iguais. Una cucharadita da mestura por cunca en infusión.
Coar e beber una cunca no almorzo e outra despois da comida do
mediodía.
– Aceite de hipérico: o seu uso é externo en aplicacións dermatológicas
(queimaduras, feridas, golpes, etc.). O aceite prepárase pondo nun frasco
de cristal ao sol durante un mes flores e follas de hipérico con aceite
vexetal (oliva, girasol ou de améndoa). Pasado o tempo esprémese e cóase.

Pódeche interesar:

Infografía | Fotografías | Investigacións